« ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ »

Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, περιγράφει την κακία και τη μοχθηρία του διαβόλου. Μόλις ο Κύριος έφθασε στη χώρα των Γαδαρηνών, τον συνάντησε ένας δυστυχισμένος άνθρωπος, κυριευμένος για πολλά χρόνια από δαιμόνια. Οι δαίμονες τον έκαναν να μη φοράει ρούχα, να μη μένει σε σπίτι και να θέλει να μένει στα μνήματα. Οι κάτοικοι της περιοχής τον έδεναν με αλυσίδες στα χέρια και στα πόδια για να μην κάνει κακό, αλλά αυτός έσπαγε τα δεσμά και συρόταν από τους δαίμονες στις ερήμους. Βλέποντας τον Ιησού Χριστό κραύγασε δυνατά, έπεσε στα πόδια Του και με δυνατή φωνή είπε: «Τι δουλειά έχεις εσύ με εμένα Ιησού, Υιέ του υψίστου Θεού; Σε παρακαλώ μη με βασανίσεις» (ΛΟΥΚΑ 8, 28). Παρά την κατάστασή του, τα δαιμόνια αναγνωρίζουν αμέσως την πνευματική εξουσία και τη θεϊκή φύση του Ιησού.  

Εκεί κοντά, στο βουνό, έβοσκε ένα κοπάδι πολλών χοίρων. Οι δαίμονες λοιπόν παρακάλεσαν τον Κύριο «να τους επιτρέψει να μπουν στους χοίρους» (ΛΟΥΚΑ 8, 32). Ο Κύριος έδωσε την άδεια, διότι η εκτροφή χοίρων ήταν απαγορευμένη για τους Εβραίους. Τότε λοιπόν συνέβη κάτι τρομακτικό. Το κοπάδι έτρεξε με μανία στον γκρεμό, έπεσε στη λίμνη και πνίγηκε. Τρομαγμένοι οι βοσκοί έτρεξαν να αναγγείλουν το φοβερό γεγονός στους κατοίκους της περιοχής. Από τις ικεσίες των δαιμόνων προς τον Χριστό και τις παρακλήσεις τους να μην τους στείλει στην άβυσσο, αλλά να τους δώσει την άδεια να εισέλθουν στους χοίρους, κατανοούμε ότι χωρίς τη συγκατάθεση και την άδεια του Κυρίου οι δαίμονες δεν έχουν τη δύναμη να κάνουν τίποτα απολύτως. Δεν μπορούν ούτε τα άλογα ζώα από μόνοι τους να βλάψουν. Πολύ περισσότερο δεν έχουν εξουσία απέναντι στον άνθρωπο.

Ιδιαίτερα οι δαίμονες δεν μπορούν να βλάψουν τον πιστό άνθρωπο, ο οποίος είναι ενεργό μέλος της Εκκλησίας, έχει λάβει το άγιο Βάπτισμα, το άγιο Χρίσμα, εξομολογείται, μεταλαμβάνει και έχει μέσα του τον Ίδιο τον Χριστό. «Μείζων εστίν ο εν υμίν ή ο εν τω κόσμω» (Α΄ ΙΩΑΝ. 4, 4), τονίζει ο ιερός Ευαγγελιστής Ιωάννης. Ο Θεός, δηλαδή, ο Οποίος είναι μέσα σας, είναι μεγαλύτερος και δυνατότερος από τον διάβολο, που ενεργεί μέσα στον κόσμο των απομακρυσμένων από τον Θεό ανθρώπων. Όμως οφείλουμε να προσέχουμε πολύ να μην δίνουμε δικαιώματα στον διάβολο. Δεν μπορεί ο πιστός να πηγαίνει στις καφετζούδες, στις χαρτορίχτρες, στα μέντιουμ και στους μάγους. Εκεί ανοίγει διάπλατα την πόρτα της καρδιάς του στους δαίμονες και άντε μετά να βγουν. Γι’ αυτό αν ζούμε Μυστηριακή ζωή να μη φοβόμαστε τον διάβολο γιατί μας προστατεύει ο Ίδιος ο Θεός!

Οι κάτοικοι της γύρω περιοχής κατέφθασαν αναστατωμένοι και με έκπληξη αντίκρισαν τον πρώην δαιμονισμένο «ιματισμένον και σωφρονούντα παρά τους πόδας του Ιησού» (ΛΟΥΚΑ 8, 35)· να κάθεται, δηλαδή, κοντά στα πόδια του Κυρίου και να είναι ντυμένος με ρούχα και σωφρονισμένος. Όλους τότε τους κυρίευσε φόβος. Πράγματι, ο άνθρωπος αυτός που άλλοτε έτρεχε ορμητικά, που περιφερόταν χωρίς ενδύματα, τώρα βρίσκεται «ιματισμένος» κοντά στα πόδια του Κυρίου, ενώ αργότερα σπεύδει να τους διηγηθεί το μεγάλο θαύμα που του έκανε ο Χριστός. Από τη μεγάλη του χαρά ήθελε να το μάθουν όλοι! Η αλλαγή είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Βρίσκεται πλέον σε κοινωνία με τον Θεό και με τους αδελφούς του! Η μεταμόρφωση αυτή είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά σημεία της σημερινής Ευαγγελικής περικοπής. Αποτυπώνει ανάγλυφα την έννοια της πνευματικής θεραπείας και της αποκατάστασης.

Αυτό είναι ένα από τα αναρίθμητα παραδείγματα ανθρώπων μέσα στην ιστορία, που επιβεβαιώνουν ότι ο άνθρωπος αλλάζει ολοκληρωτικά, όταν γνωρίσει τον Χριστό. Η εσωτερική αλλοίωση αποτυπώνεται στην εξωτερική του συμπεριφορά· στο βλέμμα, στα λόγια, στην ενδυμασία. Από άγριος, αγωνίζεται να γίνει άγιος. Οδηγεί τα βήματά του στον Χριστό· στον Ιερό Ναό και σε τόπους πνευματικών συνάξεων. Ικετεύει δε τον Κύριο να μείνει για πάντα μαζί Του. Αυτή την πνευματική μεταστροφή που χαρίζει η ένωση με τον Χριστό θα πρέπει να την επιδιώκουμε. Θα περίμενε κανείς οι Γαδαρηνοί να μετανοήσουν, να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους στον Χριστό, να Τον παρακαλέσουν να μείνει μαζί τους. Συνέβη όμως ακριβώς το αντίθετο. Τον παρακάλεσαν να φύγει από τα μέρη τους. Φοβήθηκαν ίσως μήπως χάσουν και εκείνοι τις περιουσίες τους. Έτσι ο Κύριος ανέβηκε στο πλοίο και επέστρεψε στην Καπερναούμ.

Αγαπητοί μου φίλοι, πόσο θλιβερό είναι να υπάρχουν άνθρωποι ευεργετημένοι από τον Κύριο, οι οποίοι όμως θεωρούν ότι η παρουσία Του τους ζημιώνει, διότι ελέγχει τις αμαρτωλές πράξεις τους. Έτσι τελικά διώχνουν τον Χριστό από τη ζωή τους και επιλέγουν να εκτρέφουν τους χοίρους των παθών. Αλλά και σήμερα, δυστυχώς, είναι ανεπιθύμητος ο Κύριος. Κάποτε και από εμάς τους Χριστιανούς, που Τον θέλουμε βέβαια στη ζωή μας, χωρίς όμως να Του επιτρέπουμε να ελέγχει τα πάθη μας. Ας είμαστε λοιπόν πρόθυμοι να υποβληθούμε σε οποιαδήποτε θυσία, προκειμένου να κρατήσουμε κοντά μας τον Κύριο. Αν έχουμε ένοικο της καρδιάς μας Εκείνον, θα απολαμβάνουμε κάθε αγαθό, υλικό και πνευματικό, όπως μας βεβαιώνει ο Προφήτης Δαβίδ: «οι εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού» (ΨΑΛΜ. 33, 11). Γι’ αυτό ας είμαστε κοντά στον Χριστό και τίποτα να μην φοβόμαστε.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.