« ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΙΤΟΣ »

Ο απόστολος Τίτος ήταν ελληνικής καταγωγής και αρχικά ειδωλολάτρης. Ήταν από τους πρώτους που πίστεψαν με το κήρυγμα του Πέτρου. Υπήρξε μαθητής του Παύλου, ο οποίος τον χειροτόνησε επίσκοπο Κρήτης.

« ΕΓΩ ΣΥΣΤΗΝΩ ΟΜΟΝΟΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ »

«Θα έρθει καιρός που οι Ρωμιοί θα τρώγονται μεταξύ τους. Εγώ συστήνω ομόνοια και αγάπη».

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

« ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ »

« ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΙΟ ΣΕ ΚΑΤΙ, ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΘΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟ »

«Όταν έχουμε δίκιο σε κάτι, μια φορά μόνο θα μιλήσουμε γι’ αυτό. Αν εισακουστούμε έχει καλώς. Αν όχι, σωπαίνουμε και προσευχόμαστε να φωτιστούν οι νόες των άλλων, για το θέμα αυτό. Δεν επιμένουμε, γιατί αυτό δεν έχει ταπείνωση».

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

proskynitis.blogspot.com

« ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΑΔΔΑΙΟΣ »

Ο απόστολος Θαδδαίος, όταν άκουσε τη διδασκαλία του Χριστού, τον ακολούθησε. Μετά την Ανάστασή Του πήγε στην πατρίδα του την Έδεσσα. Εκεί έκανε καλά τον έπαρχο Αύγαρο από τη λέπρα και τον βάπτισε. Ίδρυσε πολλές εκκλησίες και παρέδωσε το πνεύμα του ειρηνικά στη Βηρυτό.

«ΜΑΡΤΥΡΟΛΟΓΙΟ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΛΤΑ»

Το παρόν «Μαρτυρολόγιο» συγγραφέων και καλλιτεχνών που υπέστησαν διωγμούς, βασανιστήρια, εξορία και εκτελέστηκαν ή αυτοκτόνησαν, ή και καταδικάστηκαν σε λήθη, κατά τα χρόνια κυρίως του σταλινισμού, αλλά και του λενινισμού, είναι ενδεικτικό του πνεύματος μιας εποχής, μιας κοινωνίας και βεβαίως μιας συγκεκριμένης ιδεολογικής πρακτικής.

Πολλοί συγγραφείς και καλλιτέχνες έχασαν την ζωή τους, ενώ όσοι γλίτωσαν την εκτέλεση εξορίστηκαν ή έμειναν στην σιωπή. Κάποιοι δε, επειδή δεν άντεξαν τις συνθήκες καταπιέσεως που επέβαλε το καθεστώς, οδηγήθηκαν στην αυτοκτονία. Όλοι αυτοί οι δημιουργοί, στους οποίους είναι αφιερωμένη η παρούσα μελέτη, είναι «μάρτυρες» της ελευθερίας της σκέψεως, του λόγου και της κριτικής.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

www.politeianet.gr

« ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Ο ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗΣ »

« ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ »

«Ο θάνατος δεν μπήκε στη ζωή μας σαν τυχαίος δάσκαλος φιλοσοφίας, αλλά για να παιδαγωγεί τη σκέψη μας, να χαλιναγωγεί τα πάθη της ψυχής μας, να συγκρατεί τα κύματα και να φέρνει γαλήνη».

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (ΕΠΕ 33. 530)