« ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ »

Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου φίλοι, είναι ένα απόσπασμα από την επί του Όρους Ομιλία του Κυρίου μας, μιας υπέροχης ομιλίας, την οποία παραθέτει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος στα κεφάλαια 5, 6 και 7 του Ευαγγελίου του. Στην ομιλία αυτή ο Κύριος αναπτύσσει την ηθική και πνευματική διδασκαλία της Καινής Διαθήκης, με την οποία συμπληρώνει και τελειοποιεί εκείνη της Παλαιάς Διαθήκης. Στην περικοπή αυτή ο Κύριος αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην εμπαθή προσκόλληση και υποδούλωση του ανθρώπου στον υλικό πλούτο, ο οποίος θεωρείται το παν για την ευημερία και την ευτυχία του. Αναφέρεται ακόμη στις αγωνιώδεις εκείνες φροντίδες και μέριμνες, που οφείλονται στην ολιγοπιστία και παρακινούν τον Χριστιανό σε έναν ατελείωτο αγώνα για την απόκτηση υλικών αγαθών. Η εμπαθής προσκόλληση στις ποικίλες φροντίδες της παρούσας ζωής αποτελεί θανάσιμη παγίδα.

Η προσκόλληση αυτή στις επίγειες απολαύσεις δεν επιτρέπει στον Χριστιανό να καρποφορήσει πνευματικά και τελικά απειλεί να ακυρώσει την ίδια τη σωτηρία του. Αυτή την αδυναμία πνευματικής καρποφορίας παρουσιάζει ο Κύριος και στην παραβολή του σπορέως, όπου ο σπόρος που έπεσε στην περιοχή του χωραφιού που είχε αγκάθια, δεν μπόρεσε να καρποφορήσει, διότι τα αγκάθια έπνιξαν τον σπόρο και δεν τον άφησαν να αναπτυχθεί. Ο Κύριος λοιπόν επισημαίνοντας τον κίνδυνο αυτό, μας εφιστά την προσοχή και μας λέει: «Δια τούτο λέγω υμίν, μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τω σώματι υμών τι ενδύσησθε» (ΜΑΤΘ. 6, 25). Δηλαδή μην αφήνετε τον εαυτό σας να σας κυριεύει η αγωνία και η στενοχώρια, για το τι θα φάτε και τι θα πιείτε, ούτε για το σώμα σας, τι θα ντυθείτε. Πράγματι, η βασανιστική φροντίδα και μέριμνα, για την οποία μας μιλάει ο Κύριος, φέρνει στην ψυχή άγχος και ταραχή.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονισθεί ότι πολλοί είναι εκείνοι, που παρεξηγούν την ορθή ερμηνεία αυτών των λόγων του Κυρίου, τους οποίους θεωρούν ανεφάρμοστους και προβάλλουν αντιρρήσεις: «Αφού απαγορεύεται η μέριμνα, τότε να μην εργαζόμαστε; Να μη φροντίζουμε για τις δουλειές μας;» Εδώ ο Κύριος δεν μας λέει να μην εργαζόμαστε, αλλά να μην αφήνουμε τον εαυτό μας, να μας κυριεύει η αγωνία και το άγχος, που οφείλεται στην ολιγοπιστία στην πρόνοια του Θεού. Επομένως δεν καταδικάζει εδώ ο Κύριος τη φροντίδα για το καθήκον και την εργασία για την εξασφάλιση των αναγκαίων. Ούτε τη φροντίδα των μητέρων για την υγεία και την Χριστιανική διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους. Δεν καταδικάζει ο Κύριος τους κόπους των μαθητών και των φοιτητών, που φροντίζουν να σπουδάσουν για να γίνουν καλοί επιστήμονες και χρήσιμοι στην κοινωνία. Η προετοιμασία και η φροντίδα για το μέλλον είναι αρετή και προσόν του συνετού Χριστιανού.

Όταν αφήνουμε τον εαυτό μας να καταλαμβάνεται από το άγχος και τις αγωνιώδεις φροντίδες, δείχνουμε στην πράξη, ότι δεν πιστεύουμε στον Θεό, ο Οποίος ενδιαφέρεται για μας, ο Οποίος είναι πατέρας μας στοργικός, ο Οποίος γνωρίζει όλες τις ανάγκες μας και τις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής μας. Ξεχνάμε δυστυχώς, ότι Αυτός που τρέφει, συντηρεί και κυβερνά όλη την κτίση, είναι αδύνατο να μας εγκαταλείψει και να μην προνοήσει για μας, που αποτελούμε την κορωνίδα της δημιουργίας, το εκλεκτότερο δημιούργημά Του. Ξεχνάμε δυστυχώς, ότι σε μας τους ανθρώπους φανέρωσε ο Θεός την άπειρη αγάπη Του, που υπερβαίνει κάθε άλλη αγάπη για οποιοδήποτε άλλο κτίσμα, διότι για τη σωτηρία μας έγινε άνθρωπος και έφερε εις πέρας όλο το έργο της ενσάρκου Του θείας Οικονομίας, με το οποίο μας έσωσε από τον αιώνιο θάνατο και μας χάρισε την αιώνια ζωή.

Παρακάτω ο Κύριος αφού παραθέσει και άλλα επιχειρήματα από τη ζωή των ζώων και των φυτών, για να αποδείξει πόσο ανόητη και παράλογη είναι η αγωνιώδης φροντίδα για τη συντήρησή μας, καταλήγει στο συμπέρασμα: «Ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν» (ΜΑΤΘ. 6, 33). Δηλαδή εσείς οι μαθητές μου, αντίθετα με τους άλλους που κυριεύονται από αγωνιώδεις φροντίδες και δεν πιστεύουν, ούτε ελπίζουν στον Θεό και στην πρόνοιά Του, να επιζητείτε και να επιδιώκετε πρωτίστως τα αιώνια αγαθά της Βασιλείας των Ουρανών. Αυτά δε τα αιώνια αγαθά μπορούμε να τα αποκτήσουμε, μόνον όταν αγωνιζόμαστε με κάθε τρόπο να αποβάλλουμε τα πάθη και τις κοσμικές επιθυμίες και να κάνουμε κτήμα μας τις αρετές. Ο αγώνας αυτός πρέπει να κατέχει την πρώτη θέση και να αποτελεί τον κύριο σκοπό της ζωής μας.

Αγαπητοί μου φίλοι, δυστυχώς εκείνο που παρατηρείται στη σημερινή εποχή, ακόμη και σε πολλούς Χριστιανούς, είναι ότι ζουν και πολιτεύονται, τοποθετώντας σε πρώτη προτεραιότητα τις βιοτικές μέριμνες, ενώ καμία, ή ελάχιστη μέριμνα δείχνουν για την πνευματική τους καλλιέργεια. Να μην έχουμε αγωνία, διότι ο Κύριος θα μας δώσει τα υλικά αγαθά. Γνωρίζει ο Κύριος τις ανάγκες μας και όσα χρειαζόμαστε για τη συντήρησή μας. Γνωρίζει με ακρίβεια και παρακολουθεί με επιμέλεια την πορεία μας και την κατάσταση και του πλέον φτωχού και αφανούς ανθρώπου. Από τη μεριά μας οφείλουμε να αγωνισθούμε και να αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού. Αν αποφεύγουμε τις παγίδες που μας στήνει ο διάβολος με την επιθυμία του πλούτου και τις βιοτικές μέριμνες, θα αξιωθούμε να επιτύχουμε τον αιώνιο προορισμό μας, τη σωτηρία μας.

Με αγάπη Χριστού, 

π. Βασίλειος.

« ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ »

«Μιλάτε, όταν τα λόγια σας είναι πιο πολύτιμα από τη σιωπή. Αγαπάτε τη σιωπή, όταν είναι πιο πλούσια από τα λόγια».

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

« ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 1995, ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΥΣΕΒΙΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗΣ »

« ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΛΕΟΝΤΙΟΣ, ΥΠΑΤΙΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΔΟΥΛΟΣ »

« Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΙΓΙΟΥ) »

« ΑΓΙΟΣ ΤΥΧΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΜΑΘΟΥΝΤΟΣ »

 

Ο άγιος Τύχων γεννήθηκε το 400 στα χρόνια των βασιλέων Αρκαδίου και Ονωρίου. Χειροτονήθηκε από τον Μνημόνιο διάκονος και αργότερα τον διαδέχτηκε στον επισκοπικό θρόνο. Το φιλανθρωπικό και κηρυκτικό του έργο ήταν τεράστιο και πολλές ψυχές ωφελήθηκαν. Ο Θεός του έδωσε θαυματουργική δύναμη.

« ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ »

Σήμερα η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Ιερωνύμου.

Σήμερα άγει και τα ονομαστήριά του ο Σεπτός μας Ποιμενάρχης Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος! 

Του ευχόμαστε ολόψυχα Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα, με υγεία, δύναμη και μακροημέρευση!

« ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ »

 

Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου φίλοι, μας μεταφέρει στην αρχή της δημόσιας δράσης του Κυρίου. Ο Χριστός συγκροτεί την ομάδα των πρώτων μαθητών Του. Επιλέγει αυτούς που θα ζήσουν κοντά Του, θα δουν τα θαύματά Του, θα διδαχθούν τις θείες αλήθειες Του και κατόπιν θα αναλάβουν τη μεγάλη αποστολή να κηρύξουν το Ευαγγέλιο σε όλη την οικουμένη. Επιλέγει αυτούς που θα γίνουν οι στύλοι της Εκκλησίας Του. Κάνει, ωστόσο, εντύπωση ότι για τον μεγάλο αυτό σκοπό επιλέγει ψαράδες· ανθρώπους άσημους, αγράμματους και φτωχούς. Γιατί, αλήθεια, δεν επέλεξε Φαρισαίους, γνώστες του Νόμου του Θεού; Γιατί δεν αναζήτησε τους μαθητές Του στα βασιλικά ανάκτορα ή στις ραββινικές σχολές της εποχής, αλλά «παρά την θάλασσαν» (ΜΑΤΘ. 4, 18); Η επιλογή αυτή του Κυρίου προκαλεί εντύπωση και θα δούμε γιατί το κάνει αυτό.

Με την πράξη Του αυτή ο Χριστός βεβαιώνει ότι η Εκκλησία δεν στηρίζεται στις κοσμικές ικανότητες των μελών και των ηγετών της. Το έργο της δεν εξαρτάται από τη σοφία του μυαλού, τη θεωρητική γνώση των Γραφών ή την οικονομική δύναμη. Αυτά μπορούν κάποτε να βλάψουν την Εκκλησία. Η δύναμή της δεν είναι ανθρώπινη, αλλά θεϊκή. Το έργο της το επιτελεί το Άγιο Πνεύμα, ο Ίδιος ο Θεός. Και μπορεί το ίδιο εύκολα να το επιτελέσει και με απλούς ψαράδες, ανθρώπους άσημους στα μάτια των πολλών. Αυτό που τελικά έχει αξία για τον Κύριο δεν είναι η ανθρώπινη δύναμη, αλλά το ταπεινό φρόνημα. Αυτό είναι το μεγαλύτερο προτέρημα· διότι οι ταπεινοί άνθρωποι ελκύουν την Χάρη του Θεού. Δυστυχώς υπάρχουν σε κάθε εποχή κληρικοί και λαϊκοί που δεν εμπιστεύονται τον Τριαδικό Θεό και απευθύνονται σε ανθρώπους της κοσμικής εξουσίας, προκειμένου να λαμβάνουν χρήματα και επίγεια δύναμη.

Ο Κύριος, λοιπόν, είδε δύο αδελφούς, τον Σίμωνα και τον Ανδρέα, να ρίχνουν τα δίχτυα τους στη θάλασσα και τους κάλεσε κοντά Του. «Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων» (ΜΑΤΘ. 4, 19), τους είπε. «Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ» (ΜΑΤΘ. 4, 19). Αμέσως, χωρίς αναβολή άφησαν τα δίχτυα τους και Τον ακολούθησαν. Λίγο πιο πέρα είδε δύο άλλους αδελφούς, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, να ετοιμάζουν τα δίχτυα μαζί με τον πατέρα τους, τον Ζεβεδαίο, και τους κάλεσε να Τον ακολουθήσουν. Και εκείνοι «ευθέως», την ίδια στιγμή, άφησαν το πλοίο και τον πατέρα τους και ακολούθησαν τον Χριστό. Δύο φορές ο Ευαγγελιστής Ματθαίος προτάσσει τη λέξη «ευθέως», για να τονίσει την άμεση ανταπόκριση των ταπεινών αυτών ψαράδων. Παρόλο που ήταν στη μέση της εργασίας τους, δεν ανέβαλαν. Άφησαν ό,τι είχαν και ακολούθησαν τον Χριστό.

Βέβαια, το αποστολικό αξίωμα, στο οποίο τους καλούσε ο Κύριος, είναι ξεχωριστό και ανεπανάληπτο μέσα στην Εκκλησία. Είναι το ύψιστο πνευματικό λειτούργημα στην Χριστιανική παράδοση. Αντίστοιχα όμως καλεί και τον καθένα μας ο Χριστός να Τον ακολουθήσουμε. Μας καλεί να πορευθούμε σύμφωνα με το θείο θέλημά Του· να αφήσουμε τον ρυπαρό κόσμο και τα πάθη μας και να πάρουμε την απόφαση να ζούμε για Εκείνον. Ας έχουμε την προθυμία, που είχαν οι πρώτοι εκείνοι μαθητές. Αυτή η προθυμία και η αυταπάρνησή τους αποτελεί όντως ένα διαχρονικό παράδειγμα πίστης και αφοσίωσης. Αφήνοντας πίσω την προσωπική τους άνεση και τις καθημερινές τους ασχολίες, ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμα του Χριστού με εμπιστοσύνη. Ας αποδεχόμαστε χωρίς αναβολή κάθε κλήση που μας απευθύνει ο Κύριος, ώστε να είμαστε πιστοί ακόλουθοί Του στην παρούσα ζωή και στην αιωνιότητα.   

Αφού ο Κύριος συγκρότησε τον πυρήνα των μελλοντικών Αποστόλων Του, ξεκίνησε να περιοδεύει στην Γαλιλαία διδάσκοντας στις συναγωγές και «κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας» (ΜΑΤΘ. 4, 23)· διδάσκοντας, δηλαδή, τη χαρμόσυνη είδηση ότι έφθασε η Βασιλεία του Θεού. Με την έλευση του Κυρίου, το θείο Πάθος και την Ανάστασή Του, ο άνθρωπος, που επί αιώνες ήταν αιχμάλωτος της αμαρτίας και του θανάτου, μπορεί πλέον να σωθεί από τη δυναστεία του διαβόλου, να ελευθερωθεί από τα δεσμά του και να επιστρέψει στον Θεό. Μπορεί πλέον ο άνθρωπος, αν το θελήσει, να ενωθεί με τον Χριστό και να απολαύσει την Βασιλεία Του. Η Βασιλεία αυτή δεν είναι μόνο μελλοντικό γεγονός. Ξεκινά από τη γη με την ίδρυση της Εκκλησίας. Η Εκκλησία είναι η επί γης Βασιλεία του Θεού. Στον ιερό χώρο της Εκκλησίας απολαμβάνουμε την θεία Χάρη, την παρουσία του Κυρίου και την αιώνια σωτηρία.

Αγαπητοί μου φίλοι, αν ζούμε μέσα στην Εκκλησία όπως θέλει ο Χριστός, τότε θα ζούμε από το παρόν στην αιωνιότητα. Θα προγευόμαστε από εδώ κιόλας τον Παράδεισο και την αιώνια χαρά που μας έχει υποσχεθεί ο Κύριος. Αυτή η χαρμόσυνη αγγελία, το Ευαγγέλιο της Βασιλείας, μπορεί να γίνει για τον καθένα μας προσωπικό γεγονός· η ευφρόσυνη είδηση της δικής μας σωτηρίας. Ένα εσωτερικό πανηγύρι, μια προσωπική χαρά· η χαρά της κοινωνίας με τον Θεό. Μπορώ να προγεύομαι από τώρα την ουράνια Βασιλεία Του, όταν είμαι ζωντανό μέλος της Εκκλησίας, όταν μετέχω στη ζωή της, όταν και η δική μου ζωή δεν είναι επίγεια και σαρκική, αλλά ουράνια και πνευματική. Από εμάς εξαρτάται ποια ζωή θα θελήσουμε να ακολουθήσουμε· τη σαρκική ή την πνευματική; Η πνευματική ζωή θα μας οδηγήσει στην αιώνια χαρά της Βασιλείας του Θεού.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.