Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί
μου φίλοι, κάνει λόγο για τον παράλυτο που βρισκόταν τριάντα οκτώ χρόνια στην
κολυμβήθρα της Βηθεσδά, κοντά στην προβατική πύλη των Ιεροσολύμων. Ο Χριστός
περνώντας από εκεί, μετά από πολύ σύντομο διάλογο που είχε μαζί του, τον
θεράπευσε. Η κολυμβήθρα αυτή είχε πέντε στοές και ένα πλήθος αναξιοπαθούντων
την κύκλωνε διότι συνέβαινε κάτι παράδοξο από καιρό σε καιρό: ένας άγγελος
Κυρίου κατέβαινε και ανατάραζε το νερό, ενώ εκείνος ο ασθενής που πρώτος
έμπαινε μέσα, γινόταν καλά ό,τι κι αν είχε. Στον σύντομο διάλογο μαζί του, ο
Χριστός κάνει στον παράλυτο μία παράξενη ερώτηση: «Θέλεις να γίνεις καλά;»
(ΙΩΑΝ. 5, 6). Ποιος δεν θα ήθελε να γίνει καλά από μία τέτοια παραλυσία; Αλλά
εδώ ο Χριστός δείχνει ότι δεν θέλει να βιάσει την ελευθερία κανενός. Ο Κύριος
δεν θέλει να μας κάνει να Τον ακολουθήσουμε με τη βία.
Επομένως είναι ο παράλυτος εκείνος που
υπευθύνως θέλει να γίνει καλά. Το πρόβλημά του, λέει, είναι ότι δεν υπάρχει
άνθρωπος να τον ρίξει μέσα στο νερό την κατάλληλη στιγμή. Ο Χριστός, όμως, του
απαντά με εξουσία, να σηκωθεί να πάρει το κρεβάτι του και να περπατήσει. Σαν να
του λέει δηλαδή, εσύ δεν έχεις άνθρωπο, αλλά εγώ έγινα άνθρωπος για σένα. Έχεις
εμένα! Σηκώθηκε, λοιπόν, και περπάτησε. Οι Ιουδαίοι όμως του θύμισαν πως δεν
επιτρέπεται να σηκώνει το κρεβάτι του ημέρα Σάββατο. Προφανώς κάλυψαν
«νομότυπα» το μίσος τους για τον Χριστό. Ο πρώην παραλυτικός απάντησε πως έτσι
του είπε να κάνει αυτός που τον έκανε καλά. Στην ερώτησή τους ποιος ήταν αυτός,
δεν ήξερε τι να απαντήσει. Ο Χριστός είχε χαθεί μέσα στην πολυκοσμία. Τον
συναντά κατόπιν ο Κύριος και του λέει να προσέχει στο εξής να μην αμαρτάνει, μη
τυχόν και πάθει χειρότερα.
Στο σημείο αυτό μας δείχνει ο Κύριος ότι
αιτία της παραλυσίας αυτού του ανθρώπου ήταν η αμαρτία. Δεν συμβαίνει όμως αυτό
πάντοτε. Σε άλλη περίπτωση, όταν ρωτήθηκε αν έφταιξε κάποιος ή οι γονείς του
που γεννήθηκε τυφλός, απάντησε ότι ούτε αυτός έφταιξε, ούτε οι γονείς του, αλλ’
ότι με αυτόν τον τρόπο θα φανερώνονταν τα έργα του Θεού στον τυφλό. Άλλοτε
πάλι, οι προχωρημένοι στην αρετή υποφέρουν από άδικους πειρασμούς, ασθένειες
και αντιξοότητες, για να λάμπει περισσότερο η αρετή τους και να ωφελούν και
εμάς. Είναι διαφορετικές οι περιπτώσεις για τον κάθε άνθρωπο. Μόνο ο Θεός
γνωρίζει τι συμβαίνει στην πραγματικότητα. Στο τέλος, ο πρώην παραλυτικός
ομολογεί ότι ο Ιησούς είναι Αυτός που του χάρισε την υγεία του. «Απήλθεν ο
άνθρωπος και ανήγγειλε τοις Ιουδαίοις ότι Ιησούς εστιν ο ποιήσας αυτόν υγιή»
(ΙΩΑΝ. 5, 15).
Στην ερμηνεία αυτής της Ευαγγελικής
περικοπής, οι Πατέρες κάνουν καίριες αναγωγές που φωτίζουν τον νου μας. Κατά
τον Ζυγαβηνό, η κολυμβήθρα της Βηθεσδά είναι τύπος της κολυμβήθρας του αγίου
Βαπτίσματος. Ενώ τότε, από καιρό σε καιρό, κάποιος έμπαινε στο νερό και γινόταν
καλά σωματικά, τώρα, όλοι είναι προσκεκλημένοι στην εν Χριστώ παλιγγενεσία δια
του Βαπτίσματος, όχι μόνο από τις πέντε εκείνες στοές, αλλά από τις πέντε
ηπείρους της υδρογείου, χωρίς καθόλου να εξαντλείται η θεία Χάρη. Εμείς οι
Χριστιανοί πρέπει να ανταποκρινόμαστε στην έλευση της Χάρης και να ζούμε μεταξύ
μας σωστά το μυστήριο της πίστης. Όλοι να σηκώνουμε τις δυσκολίες όλων, ώστε να
φανερώνεται ότι είμαστε πραγματικοί Χριστιανοί και όχι μόνο στο όνομα. Αυτό
είναι δυνατό μόνο μέσα στην Εκκλησία, με τη συχνή συμμετοχή μας στα σωστικά
μυστήρια της Μετανοίας και της θείας Ευχαριστίας.
Στη σημερινή εποχή οι άνθρωποι δεν
μοιράζονται πράγματα ανάμεσά τους. Η στοργή και η τρυφερότητα απέναντι στους
συνανθρώπους μας έχει χαθεί. Οι άνθρωποι του Θεού έχουν ευαίσθητη και επιεική
καρδιά. Αγαπάνε τους άλλους ανθρώπους και προσπαθούν να τους συμπαραστέκονται
σε κάθε δυσκολία της ζωής τους. Δυστυχώς στην εποχή μας οι άνθρωποι πάσχουν από
φόβο, μοναξιά και απελπισία. Η κατάστασή τους θυμίζει τον παραλυτικό του
σημερινού Ευαγγελίου πριν τη θεραπεία του. Ο σημερινός άνθρωπος έχει χάσει τον
προσανατολισμό του και δεν ελπίζει στον Θεό. Έχει την ελπίδα του σε ανθρώπους
και στα ανθρώπινα, όπως και ο παράλυτος που περίμενε άνθρωπο να τον βάλει μέσα
στο νερό, αλλά άνθρωπος δεν εμφανιζόταν για τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια. Ο
σημερινός άνθρωπος στηρίζεται στις δυνάμεις του, στις γνωριμίες του, σε κάθε
είδους εξουσία και όχι στον Θεό.
Αγαπητοί μου φίλοι, ο παράλυτος του
σημερινού Ευαγγελικού αναγνώσματος ήταν εξουθενωμένος ψυχικά και σωματικά από
την έλλειψη βοήθειας από τους συνανθρώπους του. Γι’ αυτό και δεν απάντησε
αμέσως στον Χριστό ότι θέλει να γίνει καλά. Εξαγόρευσε στον Κύριο τον λογισμό
του που χρόνια τον κατέθλιβε: «δεν έχω κανέναν να με βάλει στην κολυμβήθρα
μόλις αναταραχθούν τα νερά» (ΙΩΑΝ. 5, 7). Ο άνθρωπος του Θεού, το παιδί της
θείας Χάρης, προς όλους στέλνει την αγάπη του Χριστού χωρίς να περιμένει κανένα
αντάλλαγμα. Αν και ανθρωπίνως κάτι περιμένει, τελικά στην προσωπική του
δοκιμασία «πιάνεται» από τον Ιησού και
σώζεται, στέλνοντας και σε εμάς μήνυμα αισιοδοξίας και ζωής εν Χριστώ. Ας παραδειγματισθούμε
από τέτοιου είδους ανθρώπους που ίσως βρίσκονται δίπλα μας, προκειμένου κι
εμείς να αποκτήσουμε τέτοια χαρίσματα και να ωφελούμε τους συνανθρώπους μας.
Χριστός Ανέστη!
Με
αγάπη Χριστού Αναστάντος,
π.
Βασίλειος.
