Το
σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, περιγράφει ένα συγκλονιστικό
θαύμα του Χριστού. Ένα θαύμα, το οποίο έχει χιλιάδες αυτόπτες μάρτυρες και έχει
καταγραφεί και από τους τέσσερις ιερούς Ευαγγελιστές. Σε κάποιον έρημο τόπο της
Γαλιλαίας χιλιάδες κόσμου είχαν συγκεντρωθεί για να ακούσουν τον θείο
Διδάσκαλο. 5.000 ήταν μόνο οι άνδρες. Αν προσθέσουμε τις γυναίκες και τα
παιδιά, αντιλαμβανόμαστε τον όγκο του πλήθους. Επί πολλές ώρες άκουγαν τον
Χριστό να κηρύσσει. Δεν ήθελαν να σταματήσει. Η ώρα στο μεταξύ περνούσε και
άρχισε να σκοτεινιάζει. Τότε οι Μαθητές πλησίασαν τον Κύριο και Του πρότειναν
να διώξει τους ανθρώπους για να προλάβουν να βρουν τροφή για την οικογένειά
τους. Εκείνος χωρίς ταραχή τους είπε να δώσουν αυτοί φαγητό στο πλήθος. Οι
Μαθητές ξαφνιάσθηκαν, διότι είχαν μαζί τους πέντε ψωμιά και δύο ψάρια.
Ο Ιησούς τότε τους ζήτησε να τα φέρουν
μπροστά Του· και «λαβών τους πέντε άρτους και τους δύο ιχθύας, αναβλέψας εις
τον ουρανόν ευλόγησε» (ΜΑΤΘ. 14, 19). Τα πήρε, έστρεψε το βλέμμα Του στον
ουρανό και ευχαρίστησε τον ουράνιο Πατέρα Του επικαλούμενος την ευλογία Του. Η
σκηνή αυτή είναι πολύ διδακτική και για εμάς, που καθημερινά καθόμαστε στο
τραπέζι για φαγητό. Είναι πολύ σημαντικό, πριν ξεκινήσουμε να τρώμε, αλλά και
μετά το φαγητό, να λέμε λίγα λόγια προσευχής και να κάνουμε τον σταυρό μας, να
ζητάμε να ευλογήσει ο Χριστός το φαγητό μας. Εκείνος είναι που ευλογεί και
τρέφει όλη την κτίση. Εκείνος χορηγεί και ευλογεί την καθημερινή τροφή. Επίσης
στη σημερινή εποχή που στις τροφές υπάρχουν διάφορα δηλητήρια από τα
φυτοφάρμακα είναι επιτακτική ανάγκη να σταυρώνουμε το φαγητό μας. Κατόπιν να
μην παραλείπουμε να Τον ευχαριστούμε για όλα όσα μας παρέχει.
Αφού ευλόγησε ο Κύριος τις τροφές και τις
τεμάχισε, κατόπιν «έδωκε τοις μαθηταίς τους άρτους, οι δε μαθηταί τοις όχλοις»
(ΜΑΤΘ. 14, 19). Έδωσε τους άρτους στους Μαθητές και οι Μαθητές στον λαό, ενώ οι
τροφές έμεναν ανεξάντλητες. Έφαγαν όλοι και χόρτασαν. Κανένας δεν έμεινε
νηστικός! Το θαυμαστό αυτό γεγονός φανερώνει ασφαλώς τη θεϊκή παντοδυναμία του
Κυρίου. Επιπλέον όμως ο τεμαχισμός των άρτων και η μετάδοσή τους στους
ανθρώπους, με τη μεσολάβηση των Μαθητών, προεικονίζει με πολύ εκφραστικό τρόπο
το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, σύμφωνα με τους ιερούς ερμηνευτές. Ο Κύριος
Ιησούς Χριστός είναι «ο άρτος εκ του ουρανού καταβάς» (ΙΩΑΝ. 6, 58), ο ουράνιος
Άρτος. Εκείνος προσφέρεται στους πιστούς με το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας.
Ο Ίδιος επιπλέον προσφέρει τον Εαυτό Του· το άχραντο Σώμα Του και το τίμιο Αίμα
Του.
Το χέρι του Χριστού μας μεταδίδει τα τίμια
Δώρα. Εκείνος είναι «ο προσφέρων και προσφερόμενος και διαδιδόμενος» (Ευχή Χερουβικού
Ύμνου θείας Λειτουργίας)· Αυτός που προσφέρει και προσφέρεται και μεταδίδεται
στην Εκκλησία Του δια των χειρών των Ιερέων. Ο Χριστός είναι Αυτός που επιτελεί
το πνευματικό αυτό θαύμα σε κάθε θεία Λειτουργία. Με το θαύμα δε αυτό χορταίνει
πνευματικά τον άνθρωπο. Ο ουράνιος Άρτος, που είναι ο Ίδιος ο Κύριος, χαρίζει
όχι κάποιο πρόσκαιρο αίσθημα κορεσμού, αλλά μια ουράνια πλησμονή, μια θεϊκή
πληρότητα στην ψυχή του πιστού. Ο Χριστός είναι ο μόνος, ο Οποίος μπορεί να
καλύψει την πείνα που έχει στην εποχή μας ο άνθρωπος, ο κορεσμένος από την ύλη
και την αφθονία των υλικών αγαθών. Δεν μπορεί να χορτάσει ο άνθρωπος με την
ύλη, με τις διασκεδάσεις, με τις ηδονές, με τις διάφορες απολαύσεις. Η ψυχή του
ανθρώπου χορταίνει μόνο με τον Ιησού Χριστό.
Είναι ιδιαίτερα σημαντική μία λεπτομέρεια,
που αναφέρει στη συνέχεια ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Αφού έφαγαν όλοι και
χόρτασαν, «ήραν το περισσεύον των κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις» (ΜΑΤΘ. 14,
20). Μάζεψαν δηλαδή όσα κομμάτια είχαν περισσέψει και γέμισαν με αυτά δώδεκα
κοφίνια. Τη λεπτομέρεια αυτή την αναφέρουν όλοι οι ιεροί Ευαγγελιστές. Ο
Ευαγγελιστής Ιωάννης μάλιστα σημειώνει ότι ήταν εντολή του Κυρίου να μαζέψουν
τα περισσεύματα, «ίνα μη τι απόληται» (ΙΩΑΝ. 6, 12)· για να μην πεταχθεί τίποτε
από αυτά. Κάνει ασφαλώς εντύπωση ότι ο Κύριος, ο Οποίος τόσο εύκολα με ένα
θαύμα Του μπορεί να πολλαπλασιάσει τις τροφές και να θρέψει με αυτές χιλιάδες
ανθρώπους, ζητά να μην πεταχθεί τίποτε από τα περισσεύματα. Μας4ρρ3 διδάσκει με
τον τρόπο αυτό να σεβόμαστε το φαγητό και να το αντιμετωπίζουμε ως δώρο του
Θεού.
Αγαπητοί μου φίλοι, το φαγητό δεν πρέπει
να το πετάμε στα σκουπίδια. Οι παλαιότεροι, όταν κατά λάθος έπεφτε κάτω το
ψωμί, το έπαιρναν με ευλάβεια και το ασπάζονταν. Εμείς δυστυχώς, στη σημερινή
υπερκαταναλωτική κοινωνία μας, φθάσαμε στο άλλο άκρο· να σπαταλάμε ασυλλόγιστα
τα υλικά αγαθά· κάποτε δε και να πετάμε το φαγητό, όταν περισσέψει ή όταν δεν
μας αρέσει, ενώ αρκετοί συνάνθρωποί μας ψάχνουν στα απορρίμματα για να βρουν
την καθημερινή τους τροφή! Πόσο θα μας δικάσει αυτή η συμπεριφορά μας όταν
βρεθούμε μπροστά στο κριτήριο του Χριστού! Το φαγητό είναι ιερό! Με πνεύμα
προσευχής και οικονομίας ας το διαχειριζόμαστε, δοξάζοντας το όνομα του Κυρίου
μας, που μας το χορηγεί. Και να το γνωρίζουμε καλά αυτό, πως δεν είναι σίγουρο
ότι πάντα θα έχουμε φαγητό. Δεν είναι δεδομένο! Ανά πάσα στιγμή όλα
ανατρέπονται και μπορεί να βρεθούμε ακόμη και να πεινάμε.
Με
αγάπη Χριστού,
π.
Βασίλειος.
