« Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ »

Την ημέρα αυτή η Εκκλησία μας τιμά το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το ζωοποιόν και ομοούσιον τω Πατρί και τω Υιώ.

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ »

Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου φίλοι, ο Χριστός ονομάζει τον εαυτό Του πηγή ζωής που ξεδιψάει τους ανθρώπους. Ακριβέστερα μιλάει για το Άγιο Πνεύμα, το οποίο λαμβάνουν όσοι πιστεύουν στον Ιησού Χριστό, πόσο μάλλον όσοι συμμετέχουν στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας. Πράγματι, η λήψη του Αγίου Πνεύματος από τους ανθρώπους, ως προσωπική Πεντηκοστή του καθενός, πραγματοποιείται και εξυμνείται σε κάθε θεία Λειτουργία. Μετά την κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, αναφωνούμε με χαρά και αγαλλίαση: «Είδομεν το φως το αληθινόν, ελάβομεν πνεύμα επουράνιον, εύρομεν πίστιν αληθή, αδιαίρετον Τριάδα προσκυνούντες, Αύτη γαρ ημάς έσωσεν». Εδώ συνδέεται η λήψη του Αγίου Πνεύματος με την εύρεση της αληθινής πίστης. Αυτή πάλι εκφράζεται με τη λατρεία στον Έναν και Τριαδικό Θεό μας και την ομολογία της σωτηρίας μας.

Εορτή καταλλαγής αποτελεί η Πεντηκοστή. Συμφιλιωθήκαμε με τον Θεό. Με την Ανάληψη του Χριστού, η θεωθείσα ανθρώπινη φύση ανέβηκε και κάθισε στα δεξιά του Πατέρα. Τα Ουράνια δέχονται το δώρο αυτό, και σε αντάλλαγμα αποστέλλουν το Πανάγιο Πνεύμα, σημείο καταλλαγής με τους ανθρώπους. Το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται αχρόνως από τον Πατέρα, εν χρόνω πέμπεται από τον Υιό σ’ εμάς και αναπαύεται στον Υιό. Άπειρα είναι τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και διαφορετικά στολίζουν τον κάθε άνθρωπο. Αυτό συμβαίνει για να αλληλοσυμπληρώνονται με αγάπη και ταπείνωση οι άνθρωποι, διότι το χάρισμα που δεν έχει ο ένας, το έχει ο άλλος, και αντίθετα. Έτσι, με αγιοπνευματικό τρόπο γινόμαστε και συγγενείς «εξ αίματος» όλοι οι λειτουργούμενοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Υπάρχει μια συνεχής καταλλαγή μεταξύ μας, αλλά και με τον Πανάγιο Θεό.

Η θεία Λειτουργία είναι ο Παράδεισος πάνω στη γη. Είναι η φανέρωση της Βασιλείας, ο έσχατος τόπος και τρόπος ζωής του ανθρώπου. Εδώ πραγματώνεται ο πρώτιστος σκοπός του Χριστιανού, που κατά τον Όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος. Εδώ είναι το εργαστήρι της αγιότητας. Εδώ συναντιόμαστε με τον ζωντανό Θεό. Εδώ λαμβάνουμε τα άπειρα προσόντα του Αγίου Πνεύματος, όταν όμως με τη ζωή μας κάνουμε «χώρο» σε Αυτό για να έλθει να μας βρει. Δεν είναι τυχαίο που το Άγιο Πνεύμα «εν είδει περιστεράς» φανερώθηκε και στάθηκε πάνω στην Κεφαλή του βαπτιζόμενου Χριστού. Το περιστέρι είναι πολύ ευαίσθητο πουλί. Ο παραμικρός θόρυβος το τρομάζει και φεύγει. Γι’ αυτό πρέπει μετά φόβου Θεού, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, να επιμελούμαστε την κάθαρση από τα διάφορα πάθη που μας ταλαιπωρούν, πολεμώντας τα με μετάνοια και προσευχή, που και αυτά πάλι είναι καρποί του Αγίου Πνεύματος.

Αν δεν προσέχουμε τη ζωή μας, η χάρη του Αγίου Πνεύματος υποχωρεί, συστέλλεται, και ο άνθρωπος, υπό τη μορφή ποικίλων κολάσεων, γεύεται τους καρπούς των έργων του. Πρόκειται για την κατάσταση εκείνη στην οποία παραδίδεται ο άνθρωπος ένεκα φανερής ή λανθάνουσας υπερηφάνειας και την οποία απευχόμαστε στην Κυριακή Προσευχή, όταν ζητάμε από τον Θεό «και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν». Πρόκειται για τον έσχατο πειρασμό του σκοτισμού του νου, όπου ο άνθρωπος όχι μόνο δεν ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος, το φως από το σκοτάδι, αλλά και μισεί το φως, γιατί είναι πονηρά τα έργα του. «Αύτη δε εστιν η κρίσις, ότι το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον, και ηγάπησαν οι άνθρωποι μάλλον το σκότος ή το φως· ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα. Πας γαρ ο φαύλα πράσσων μισεί το φως και ουκ έρχεται προς το φως, ίνα μη ελεγχθή τα έργα αυτού» (ΙΩΑΝ. 3, 19-20).

Η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος κατά τη στιγμή της μεταβολής των Τιμίων Δώρων επισκιάζει κι εμάς: «κατάπεμψον το Πνεύμα Σου το Άγιον εφ’ ημάς και επί τα προκείμενα δώρα ταύτα». (Ευχή της Αγίας Αναφοράς, Θεία Λειτουργία Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου). Όπως ακριβώς οι μαθητές τότε, στο υπερώο της Ιερουσαλήμ δέχθηκαν το Άγιο Πνεύμα με τη μορφή πύρινων γλωσσών, έτσι κι εμείς ζούμε στο υπερώο του Ιερού Ναού την επισκίαση του Παρακλήτου στον νου, στην καρδιά και στο σώμα μας. Μέσα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας και ιδιαιτέρως με το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, αγιάζεται ολόκληρος ο άνθρωπος. Αγιαζόμαστε και στην ψυχή και στο σώμα. Αρκεί να μη χάνουμε αυτές τις ευκαιρίες που μας χαρίζει ο Τριαδικός μας Θεός. Μέσα στην Εκκλησία βρίσκεται το Άγιο Πνεύμα κι εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αντλούμε από Αυτό δύναμη, προκειμένου να  συνεχίσουμε τον πνευματικό μας αγώνα.

Αγαπητοί μου φίλοι, ακόμη και η προσφορά θυμιάματος έχει σχέση με το Άγιο Πνεύμα. Πριν θυμιάσει ο Ιερέας, προσεύχεται ως εξής: «Θυμίαμά Σοι προσφέρομεν, Χριστέ ο Θεός ημών, εις οσμήν ευωδίας πνευματικής, ο προσδεξάμενος εις το υπερουράνιόν Σου θυσιαστήριον, αντικατάπεμψον ημίν την χάριν του Παναγίου Σου Πνεύματος». Με την αντικατάπεμψη αυτή οι πιστοί μεταβαλλόμαστε με την χάρη του Θεού σε πανευώδη θυμιάματα, που αποπνέουν την χάρη του Παρακλήτου. Και έτσι γινόμαστε ικανοί να ζήσουμε την προσωπική μας Πεντηκοστή, ευαγγελιζόμενοι την χαρά του Χριστού και στους άλλους ανθρώπους. Ο Χριστός όταν έφυγε για τους Ουρανούς δεν μας άφησε μόνους και ορφανούς. Μας έστειλε το Άγιο Πνεύμα, προκειμένου να αντλούμε χάρη από Αυτό και να αγιαζόμαστε. Αρκεί εμείς να μην χάσουμε την ευκαιρία αυτή που μας έχει δοθεί από τον Τριαδικό μας Θεό.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« ΤΟ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ »

Το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής είναι το δεύτερο από τα δύο επίσημα Ψυχοσάββατα που έχει καθορίσει η Ορθόδοξη Εκκλησία. Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στην κοινή μνήμη όλων των κεκοιμημένων χριστιανών.