Η θάλασσα
στα βάθη της πήρ’ έναν ναύτη…
Η μάνα του, ανήξερη, πηαίνει κι ανάφτει
στην Παναγία
μπροστά ένα υψηλό κερί,
για να επιστρέψη γρήγορα και νάν’ καλοί καιροί –
και όλο προς
τον άνεμο στήνει τ’ αυτί…
Aλλά ενώ προσεύχεται και δέεται αυτή,
η εικών
ακούει, σοβαρή και λυπημένη,
ξεύροντας πως δεν θάλθη πια ο υιός που περιμένει…
Κωνσταντίνος Καβάφης (29.04.1863-29.04.1933)
www.sansimera.gr
Πώς θα μπορέσουμε να απεγκλωβιστούμε από την ακαταμάχητη έλξη της ματαιότητας, να αντιμετωπίσουμε τα πάθη που προκύπτουν από τις επιθυμίες μας και να ζήσουμε με τον νου στραμμένο στα αγαθά του Ουρανού;
Ένας επίκαιρος λόγος του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος μας αναλύει τι φταίει και πολλοί εκπίπτουν στο κατώτερο επίπεδο ζωής, στη σαρκικότητα και στη ματαιότητα, ενώ η αποστολή που έχουν είναι να βρεθούν στο ανώτερο επίπεδο ζωής, στην πνευματικότητα και στην αγιότητα.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Η επιμέλεια της μετάφρασης του πατερικού κειμένου και των σχολίων έγινε από τον φιλόλογο-συγγραφέα κ. Ηλία Σκόνδρα.
ear-books.com