Τρίτη 18 Ιουνίου 2024

« ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ, ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΜΑΛΚΙΔΗ »

Έξι χρόνια μετά ελπίζω ο Τιτάνας της παγκόσμιας πολιτικής σκέψης να κράτησε τη γραβάτα του αδελφού Ζάεφ,  γιατί από τη «Συμφωνία»  έμεινε μόνο το σκέτο «Μακεδονία» των Σκοπίων, τα γκλοπς,  τα δακρυγόνα και η ύβρις...
Έξι χρόνια μετά,  με τετρακόσιες παραβιάσεις από τα Σκόπια και την ένοχη σιωπή στην Αθήνα από όσους έκαναν καριέρα πάνω στο πτώμα της  Μακεδονίας, η μοναδική πρόταση για τα συμφέροντά μας, είναι η καταγγελία, η ακύρωση,  η κατάργηση της παρανομίας  των Πρεσπών!

malkidis.blogspot.com

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2024

« Ο ΜΕΓΑΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΥ, ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΙΡΒΟΥ »

«Θυμάμαι ένα κεφάλαιο από το έργο Οι αδελφοί Καραμάζοφ, όπου μένει έκπληκτος κανείς για το πόσο μοιάζουν κάποιες θεωρίες. Στο μυθιστόρημα αυτό, ο πάπας εμφανίζεται εκθαμβωτικά μεγαλοπρεπής στο ύψος ενός εξώστη ενώ κάτω, στην άκρη του δρόμου, περπατά με δυσκολία αδύναμος και τραυματισμένος ο Ιησούς Χριστός, ο Αιχμάλωτος.
Ο Μέγας Ιεροεξεταστής, στο ομώνυμο κεφάλαιο του έργου, φωνάζει να συλλάβουν γρήγορα τον Αιχμάλωτο και να Τον βάλουν στη φυλακή. Κατόπιν απευθύνεται σ’ Αυτόν: “Γιατί ήρθες λοιπόν τώρα να μας ενοχλήσεις;…”. Του λέει ότι δεν έχει πια κανέναν ρόλο: “Όλα τα μεταβίβασες στον Πάπα κι όλα πα’ να πει τα ‘χει τώρα ο Πάπας… ”,  “…Γιατί ποιος άλλος μπορεί να κυριαρχεί πάνω στους ανθρώπους, αν όχι εκείνος που κυριαρχεί τη συνείδησή τους και που κρατάει στα χέρια του το Ψωμί τους;…” και, τελικά, Τον διώχνει “Πήγαινε και μην ξανάρθεις πια… καθόλου μην έρθεις… ποτέ, ποτέ!”
Να πως η παπική αντίληψη βλέπει τον Χριστό. Εξάλλου απ’ αυτήν προήλθαν και τα αιρετικά τους δόγματα για το “Αλάθητο του Πάπα”, όπως το “Filioque” και άλλες επινοήσεις τους, ώστε να δημιουργηθεί ένα αυτόνομο και δικτατορικό σύστημα στην Εκκλησία, μέχρις ότου  “εξαφανίσουν” τον Χριστό από τον κόσμο. Δεν υπάρχει πια ο Θεός, ισχυρίζονται, αλλά ο άνθρωπος· και ασφαλώς, γι’ αυτούς ο πάπας είναι ο ανώτερος άνθρωπος. Βλέπετε πόσο πολύ μοιάζουν μεταξύ τους οι θεωρίες αυτές: ουμανιστική, μηδενιστική, παπική και κομμουνιστική;
Έτσι λοιπόν, ο άνθρωπος έμεινε άδειος, απογυμνωμένος και φορτωμένος τις μέριμνες και τις αμαρτίες του, δίχως το φωτεινό ένδυμα της Χάριτος του Θεού. Αλλά αυτός δεν είναι πια ούτε σαν τον Αδάμ, γυμνός μέσα στον παράδεισο, αλλά έχει ενδυθεί το ζοφερό ένδυμα των ψευδοθεών».

(«Ζωή Θυσιαζόμενης Αγάπης-Γέρων Ιουστίνος Πίρβου», εκδόσεις Άθως, Αθήνα 2019, σελίδες 155-156)

Κυριακή 16 Ιουνίου 2024

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ »

 

Κατά τη σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου φίλοι, η Αγία μας Εκκλησία τιμά τους 318 θεοφόρους Πατέρες, που συγκρότησαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ. στην Νίκαια της Βιθυνίας. Τιμά τη μνήμη των μεγάλων αυτών Πατέρων που ορθοτόμησαν τον λόγο της αλήθειας του Χριστού. Η Ευαγγελική περικοπή της σημερινής ημέρας, που διαβάζεται προς τιμή των αγίων Πατέρων, είναι τμήμα της αρχιερατικής προσευχής του Κυρίου Ιησού Χριστού. Παρά την οδύνη και την αγωνία που ένιωθε ο Κύριός μας για το επικείμενο Πάθος Του, μεριμνά ιδιαιτέρως για την ενότητα των μαθητών Του και της Εκκλησίας Του και προσεύχεται για να τη διατηρήσουν. Ας εστιάσουμε σήμερα την προσοχή μας στην ενότητα, στην οποία αναφέρεται ο Χριστός μας, για να δούμε ότι η ενότητα αυτή θεμελιώνεται στην ορθή πίστη της Εκκλησίας μας και εκφράζεται με τη μεταξύ μας αγάπη.
Ο Κύριός μας προσευχήθηκε στον Θεό Πατέρα Του για τη διατήρηση της ενότητας στους πιστούς Του, η οποία θεμελιώνεται στην ορθή πίστη στον Τριαδικό Θεό. Στην πίστη που μας παρέδωσε ο Κύριος δια των αγίων Αποστόλων και η οποία αιώνες τώρα διασφαλίζεται ανόθευτη στην Εκκλησία μας. Αυτή μας ενώνει. «Εις Κύριος, μία πίστις, εν βάπτισμα· εις Θεός και Πατήρ πάντων» (ΕΦΕΣ. 4, 5-6), γράφει ο Απόστολος Παύλος. Δηλαδή, ένας και μόνος Κύριος υπάρχει. Μία πίστη έχουν όλοι οι Χριστιανοί. Ένα βάπτισμα έλαβαν. Ένας και μόνος είναι ο Θεός και Πατέρας τους. Οι πιστοί ενωνόμαστε στην μία και ορθή πίστη της Εκκλησίας μας. Η πίστη αυτή πηγάζει από την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση. Αυτές είναι οι δύο πηγές που μας αποκαλύπτουν την αλήθεια για τον Θεό. Ότι είναι αντίθετο από αυτές τις δύο πηγές οφείλουμε να μην το ακολουθούμε, όποιο και αν είναι το τίμημα αυτής της απόφασής μας.
Η αλήθεια  διασφαλίζεται μέσα στην Αγία Γραφή και στην Ιερά Παράδοση, όπως προαναφέραμε. Δηλαδή, τα ιερά κείμενα που με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος κατέγραψαν οι Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης και οι άγιοι Απόστολοι στην Καινή Διαθήκη. Επιπλέον δε όλα όσα παρέλαβαν από τους αγίους Αποστόλους οι θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας μας και τα παρέδωσαν κατόπιν σε εμάς. Η Εκκλησία του Χριστού, λοιπόν, είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α΄ ΤΙΜ. 3, 15), όπως τονίζει ο Απόστολος Παύλος. Κάθε παρέκκλιση από την ορθή πίστη της Εκκλησίας συνιστά αίρεση, σχίσμα και τραυματίζει την ενότητα της Εκκλησίας. Την αίρεση και το σχίσμα δεν τα προκαλούν μόνο μεμονωμένα άτομα, αλλά και κάποιες φορές η πλειοψηφία, την οποία φυσικά δεν πρέπει να την ακολουθήσουμε όταν αυτή κηρύσσει αίρεση! Τέτοια παραδείγματα βλέπουμε και στην Εκκλησιαστική Ιστορία.
Γι’ αυτό ιδιαιτέρως τιμάμε σήμερα τους θεοφόρους Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, οι οποίοι καταπολέμησαν την αίρεση του Αρειανισμού και μας παρέδωσαν αλώβητη την ορθή πίστη, ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι Θεός, ομοούσιος με τον Πατέρα. Την αλήθεια αυτή διατύπωσαν με ακρίβεια οι άγιοι Πατέρες στο Σύμβολο της Πίστεως, το γνωστό σε όλους μας «Πιστεύω». Η πίστη δε αυτή μας ενώνει και με ασφάλεια μας οδηγεί στην αιώνια σωτηρία. Η ενότητα θεμελιώνεται στην ορθή πίστη της Εκκλησίας μας, εκφράζεται και αποτυπώνεται στην καθημερινή ζωή των πιστών. Έκφρασή της είναι η αγάπη. Ο Κύριός μας, στην αρχιερατική Του δέηση, προσευχήθηκε στον Θεό Πατέρα να διατηρηθούν ενωμένοι οι μαθητές Του και τα μέλη της Εκκλησίας Του, όπως είναι ενωμένα τα θεία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, τα Οποία έχουν την ίδια ουσία, σε μία ενότητα τέλειας αγάπης.
Αντίστοιχα κι εμείς οι πιστοί καλούμαστε να διατηρούμε αυτή την ενότητα της αγάπης μεταξύ μας. Να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια προκειμένου να διατηρούμε τη μεταξύ μας ενότητα, με την οποία μας ένωσε το Άγιο Πνεύμα, έχοντας ως σύνδεσμο την ειρήνη, η οποία μας δένει όλους τους πιστούς σε ένα Σώμα. Να ζούμε και να συνεργαζόμαστε αρμονικά, χωρίς έριδες και διχόνοιες. Να ξεπερνάμε τις μικρότητες και τους εγωϊσμούς, που διασπούν την ενότητά μας. Δυστυχώς μέσα σε πολλούς ανθρώπους της Εκκλησίας έχουν εισχωρήσει αυτά τα πάθη και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να βρει κάποιος την αληθινή αγάπη που μας δίδαξε ο Χριστός! Οι αγωνιζόμενοι Χριστιανοί οφείλουν να έχουν διάθεση αυτοθυσίας και αμοιβαίας υποχωρητικότητας προς τους αδελφούς τους. Να ανεχόμαστε δηλαδή με αγάπη ο ένας τις αδυναμίες του άλλου. Έτσι θα ομορφαίνει και η επίγεια ζωή μας!
Αγαπητοί μου φίλοι, αυτή η ενότητα της αγάπης μεταξύ μας θα επιβεβαιώνει ότι ανήκουμε στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού. Θα επιβεβαιώνει ότι είμαστε γνήσιοι μαθητές του Χριστού. «Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (ΙΩΑΝ. 13, 35). Δηλαδή, «Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είσθε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο» (ΙΩΑΝ. 13, 35). Αν έχουμε αγάπη, τότε θα είμαστε ενωμένοι. Τότε η ενότητα, για την οποία προσευχήθηκε εναγωνίως ο Κύριος και για την προάσπιση της οποίας αγωνίσθηκαν οι θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας μας, δεν θα είναι μόνο ενότητα πίστης, αλλά και ενότητα ζωής. Σε μία τέτοια κατάσταση πνευματικής ευφορίας θα μπορούμε να ζούμε και την επίγεια ζωή μας όμορφα και ειρηνικά, αλλά και θα κερδίσουμε την αιώνια ζωή, την οποία έχει υποσχεθεί ο Κύριός μας σε αυτούς που θα Τον ακολουθήσουν.
Με αγάπη Χριστού,
π. Βασίλειος.