« ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΙΟ, 26.12.2025 »

 

 

 

« ΑΓΙΑ ΑΝΥΣΙΑ »

Η αγία Ανυσία έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού και καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη. Η σωφροσύνη, το ήθος και η ευγένειά της την έκαναν γνωστή όχι μόνο στους χριστιανούς, αλλά και στους ειδωλολάτρες. Πήρε το στεφάνι του μαρτυρίου, όταν ένας ρωμαίος στρατιώτης έσυρε το σπαθί του και διαπέρασε τα πλευρά της.

« ΤΑ ΑΓΙΑ ΝΗΠΙΑ ΠΟΥ ΕΣΦΑΓΗΣΑΝ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΗΡΩΔΗ »

Όταν οι Μάγοι δεν επέστρεψαν στον Ηρώδη να του πουν που είναι ο Χριστός, διέταξε να σφαγούν όλα τα παιδιά της Βηθλεέμ και των περιχώρων της μέχρι ηλικίας δύο ετών. Η Εκκλησία ανακήρυξε άγια τα παιδιά αυτά, διότι πέθαναν σε αθώα ηλικία και ουσιαστικά υπήρξαν οι πρώτοι μάρτυρες του Χριστιανισμού.

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ »

Κατά τη σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου φίλοι, η οποία ονομάζεται Κυριακή μετά την Χριστού Γέννησιν, η Εκκλησία μας τιμά ιδιαιτέρως τον Προφήτη Δαβίδ, τον Άγιο Ιωσήφ τον Μνήστορα της Θεοτόκου και τον Άγιο Ιάκωβο τον Αδελφόθεο, για τον οποίο γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στη σημερινή Αποστολική περικοπή. Στην περικοπή αυτή ο Απόστολος Παύλος αναφέρεται στη θαυμαστή μεταστροφή του από τον Ιουδαϊσμό στην Χριστιανική πίστη και μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι ο Θεός θέλησε να αποκαλύψει τον Υιό Του, τον Κύριο Ιησού Χριστό, μέσα στα βάθη της καρδιάς του Αποστόλου. «Ευδόκησεν ο Θεός… αποκαλύψαι τον υιόν αυτού εν εμοί» (ΓΑΛ. 1, 15), γράφει ο θείος Απόστολος. Με αφορμή τον λόγο αυτό ας δούμε στη συνέχεια πως αποκαλύπτεται ο Θεός στον καθένα μας και πως οφείλουμε να ανταποκριθούμε στην αποκάλυψη αυτή.

Καταρχάς πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Απόστολος Παύλος δεν αναφέρεται μόνο στο θαυμαστό γεγονός που του συνέβη, όταν πήγαινε προς την Δαμασκό, τότε που είδε φως εκτυφλωτικό και άκουσε τον Ίδιο τον Κύριο να του μιλάει. Εκεί του φανερώθηκε ο Θεός μέσα από τις εξωτερικές αισθήσεις. Εδώ αναφέρεται σε μία εσωτερική αποκάλυψη, η οποία έγινε με τρόπο μυστικό μέσα του. Γι’ αυτό χρησιμοποιεί τη φράση «εν εμοί» (ΓΑΛ. 1, 15), που σημαίνει στο εσωτερικό μου, στα βάθη της καρδιάς μου. Εκεί αποκαλύπτεται ο Θεός, στα βάθη της καρδιάς του ανθρώπου, στο κέντρο της πνευματικής του ζωής. Φανερώνεται δε με τρόπους συχνά ανεξιχνίαστους, ανεξερεύνητους. Για παράδειγμα, μέσα από ένα έντονο βίωμα στη θεία Λειτουργία, στην ιερά Εξομολόγηση. Άλλοτε κατά τη συνομιλία μας με έναν ενάρετο άνθρωπο, που ενεργεί μέσα του το Άγιο Πνεύμα.

Η αποκάλυψη του Θεού γίνεται κάποτε με τρόπο λεπτό, διακριτικό. Δεν είναι όμως λίγες και οι περιπτώσεις που ο Θεός φανερώνεται μέσα από ένα συγκλονιστικό θαύμα ή μέσα από γεγονότα οδυνηρά, τα οποία συνταράσσουν τη ζωή μας, όπως είναι η αποτυχία, η ασθένεια, ο θάνατος. Ποικίλουν λοιπόν οι δρόμοι που ακολουθεί ο Κύριος για να αποκαλυφθεί στον άνθρωπο. Όλοι όμως οδηγούν στην ίδια βεβαιότητα, ότι ο Χριστός είναι ζωντανός Θεός, ο Οποίος στέκεται πάντοτε δίπλα μας. Για πολλούς αυτή η παρουσία προσφέρει παρηγοριά· την αίσθηση ότι κάποιος δεν είναι ποτέ μόνος στις δυσκολίες. Προσφέρει ελπίδα· την πεποίθηση ότι η ζωή έχει νόημα και προοπτική πέρα από τα ορατά. Τέλος προσφέρει πνευματική καθοδήγηση· την επιδίωξη μιας ζωής που βασίζεται στην αγάπη και στη συγχώρηση. Πως όμως οφείλουμε να ανταποκριθούμε στην αποκάλυψη του Θεού;

Η αποκάλυψη του Θεού στον Απόστολο Παύλο σφράγισε τη μετέπειτα ζωή του. Αυτός που «εδίωκε την εκκλησίαν του Θεού» (ΓΑΛ. 1, 13), όπως ακούσαμε στην Αποστολική περικοπή, έγινε κήρυκας του Ευαγγελίου «εν τοις έθνεσιν» (ΓΑΛ. 1, 16), δηλαδή σε ειδωλολατρικούς λαούς. Ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα, στη φανέρωση του Κυρίου, η δε ανταπόκριση αυτή έγινε αιτία να δεχθεί κι άλλες αποκαλύψεις· να αρπαχθεί και να ανυψωθεί μέχρι τον τρίτο ουρανό· να μεταφερθεί στον Παράδεισο και να ακούσει «άρρητα ρήματα, α ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι» (Β΄ ΚΟΡ. 12, 4), όπως ο ίδιος περιγράφει. Δηλαδή, «άκουσε λόγια που δεν μπορεί ούτε επιτρέπεται να τα πει άνθρωπος» (Β΄ ΚΟΡ. 12, 4). Αυτά τα λόγια δεν μπορεί να τα πει άνθρωπος γιατί διαπνέονται από μία ιερότητα. Η ανθρώπινη γλώσσα θεωρείται περιορισμένη και ανεπαρκής για να αποδώσει το «θείο» και το «ιερό».

Τι είδε και τι άκουσε ο θείος Απόστολος, δεν το γνωρίζουμε. Εκείνο όμως που διδασκόμαστε είναι ότι η κάθε αποκάλυψη που δεχόμαστε από τον Θεό, εκτός από ανεκτίμητο δώρο, αποτελεί και μια υψηλή ευθύνη να αλλάξουμε ζωή· να πλησιάσουμε περισσότερο τον Χριστό· να απομακρυνθούμε από το σκοτάδι της αμαρτίας. Η κάθε φανέρωση του Θεού πρέπει να μας ανακαινίζει, να σφραγίζει τη ζωή μας. Κάθε θεοφάνεια στη ζωή του πιστού δεν είναι ένα απλό συναισθηματικό γεγονός, αλλά μια υπαρξιακή πρόκληση για μεταμόρφωση. Όπως αναφέρεται συχνά στα πατερικά κείμενα, ο σκοπός της εμφάνισης του Θεού στον άνθρωπο δεν είναι ο εντυπωσιασμός, αλλά η σωτηρία και η αναδημιουργία της φθαρμένης μας φύσης. Και όσο εμείς θα μεταμορφωνόμαστε, τόσο ο Κύριος θα μας αποκαλύπτεται ακόμη περισσότερο. Θα διακρίνουμε τη μορφή Του μέσα μας όλο και πιο καθαρά.

Αγαπητοί μου φίλοι, «επεσκέψατο ημάς εξ ύψους ο Σωτήρ ημών, ανατολή ανατολών, και οι εν σκότει και σκιά εύρομεν την αλήθειαν», ψάλλουμε στον Όρθρο της εορτής των Χριστουγέννων. Εορτάζουμε τη φανέρωση του Θεού ανάμεσά μας, την ενανθρώπησή Του στον κόσμο. Φωτιζόμαστε από την ανατολή του δικού Του πνευματικού φωτός, που διώχνει το σκοτάδι της πλάνης και οδηγεί στην αλήθεια. Ο Χριστός είναι το «Φως το Αληθινό» που διαλύει το σκοτάδι της άγνοιας. Ας ανταποκριθούμε λοιπόν στη φανέρωσή Του και σε κάθε αποκάλυψή Του μέσα στην καρδιά μας, ώστε να αξιωθούμε να ατενίσουμε τη θεία μορφή Του στην ουράνια Βασιλεία Του, όχι πλέον «δι’ εσόπτρου εν αινίγματι», όχι δηλαδή θολά, αλλά «πρόσωπον προς πρόσωπον» (Α΄ ΚΟΡ. 13, 12). Η υπόσχεση για τη θέα «πρόσωπον προς πρόσωπον» δεν είναι απλώς μια μελλοντική προσδοκία, αλλά ο τελικός σκοπός της ανθρώπινης ύπαρξης.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΑΥΤΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ »

«Από την ώρα που γεννήθηκε το Πρόσωπο αυτό βρέθηκε στο περιθώριο. Έγινε πρόσφυγας για να μην το σκοτώσουν, ενώ καθ’ όλη τη μετέπειτα ζωή του υφίστατο διωγμό από τους ισχυρούς της εποχής. Στο τέλος κατάφεραν να τον θανατώσουν με φρικτά βασανιστήρια.

Εμείς, που υποτίθεται ότι χαιρόμαστε με τη γέννησή Του, περιφρονούμε τους ασήμαντους, ειρωνευόμαστε τους αδύναμους, κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να δημιουργήσουμε γνωριμίες με ισχυρούς ώστε να βολέψουμε κάπου τους δικούς μας, και γενικά φροντίζουμε να είμαστε με την εξουσία διότι “ποτέ δεν ξέρεις…”».

π. Βασίλειος Θερμός