« ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΟΥ-ΣΟΥΡΕΛΗ »

Την περασμένη Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016, κοιμήθηκε η μεγάλη μας συγγραφέας Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη. Σπούδασε στην Σχολή Γενικών Σπουδών, στην Σχολή Κοινωνικών Λειτουργών και δημοσιογραφία. Στην παιδική λογοτεχνία εμφανίσθηκε το 1954 με το έργο της «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη» και έπειτα με το «Παραμύθι ν’αρχινήσει» (1955) και «O καλός φίλος» (1956).

Πήρε αρκετά βραβεία για τα έργα της, όπως: Βραβείο Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς για το ιστορικό μυθιστόρημα «O μικρός μπουρλοτιέρης» και το 1965, για το παραμύθι «Xορεύοντας στο δάσος». Επίσης βραβεύεται το 1969 από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το παραμύθι της «O σπουργίτης με το κόκκινο γιλέκο». Το ίδιο έργο βραβεύεται και στον Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου της Πάδουα.

Αργότερα, το 1972, ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου της απονέμει το βραβείο του Δήμου Αθηναίων για το έργο «Ο Αλέξης με το ξύλινο άλογο». Το όνομα της συγγραφέα έχει αναγραφεί στον τιμητικό πίνακα του Διεθνούς Βραβείου Άντερσεν. Το 1980 η Ακαδημία Αθηνών της απονέμει για όλο της το έργο Βραβείο Λογοτεχνίας για παιδιά.
Από τα πάμπολλα βιβλία που έγραψε ξεχωρίζουμε το βιβλίο της «Καπετάν Κώττας» από τις εκδόσεις Ψυχογιός, όπου παρουσιάζει με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο τη ζωή του αγαπημένου μας καπετάνιου του Μακεδονικού Αγώνα από το χωριό Κώττας, που μαρτύρησε στο Μοναστήρι φωνάζοντας «Ζήτω η Ελλάδα» στο σλαβόφωνο ιδίωμα.
Η εξόδιος Ακολουθία θα τελέσθηκε την Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου και ώρα 16.00, στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Κηφισιάς, αφού η αείμνηστη συγγραφέας τα τελευταία χρόνια ήταν κάτοικος Κηφισιάς.

www.fouit.gr

« Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, 27-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ-1831 »

« ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΓΕΥΜΑ ΣΤΗΝ ΤΑΒΕΡΝΑ “ΜΠΡΟΥΣΚΟ”, ΣΤΗΝ ΘΕΑ ΠΑΤΡΩΝ, 25.09.2016 »

« ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ »

Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, βλέπουμε τον Κύριο να περπατάει στην ακρογιαλιά της Γαλιλαίας και πλήθος κόσμου να τρέχει κοντά Του. Και καθώς βλέπει δύο μικρά πλοία αραγμένα στη λίμνη, μπαίνει σε ένα από αυτάˑ είναι το πλοίο του Σίμωνα. Και τον παρακαλεί να το σύρει λίγο πιο μέσα στη λίμνη, προκειμένου να διδάξει τα πλήθη μέσα από το πλοίο αυτό. Όταν τελείωσε τη διδασκαλία Του ο Κύριος, λέει στον Σίμωνα να πάει το πλοίο πιο βαθιά στη λίμνη και να ρίξουν τα δίχτυα τους. Ο Σίμων όμως του αποκρίθηκε πως όλη τη νύκτα είχαν ρίξει τα δίχτυα τους και δεν είχαν πιάσει κανένα ψάρι. Όμως επειδή το έλεγε ο Κύριος θα έριχνε και πάλι τα δίχτυα. Και το θαύμα που ακολούθησε ήταν εντυπωσιακό. Τα δίχτυα τους γέμισαν με πολλά ψάρια, ώστε άρχισαν να σχίζονται. Οι ψαράδες τότε φώναξαν αμέσως τους συνεταίρους τους για να τους βοηθήσουν.

Τι νόημα όμως είχε αυτό το τόσο εντυπωσιακό θαύμα; Και γιατί ο Κύριος πριν το επιτελέσει ζήτησε από τους ψαράδες να ρίξουν τα δίχτυα τους και μάλιστα σε ακατάλληλη ώρα; Διότι ο Κύριος ήθελε να διδάξει μεγάλες αλήθειες, μέσα από το θαύμα αυτό, στους ψαράδες της Γαλιλαίας, τους οποίους σε λίγο θα καλούσε να γίνουν αλιείς ανθρώπων και να σαγηνεύουν στα πνευματικά τους δίχτυα όλη την οικουμένη. Αυτό το θαύμα ήταν τύπος της πνευματικής αλιείας τους. Και έπρεπε να χαραχθεί βαθιά στην ψυχή τους. Έπρεπε να το θυμούνται πολύ καλά οι Απόστολοι του Κυρίου, όταν αργότερα στο τεράστιο έργο τους θα συναντούσαν δυσκολίες και απογοητεύσεις. Έπρεπε να θυμούνται και να συναισθάνονται ότι στην πνευματική τους διακονία, χωρίς τον Κύριο, δεν θα μπορούσαν να πετύχουν τίποτα, ενώ με τη δική Του δύναμη θα μπορούσαν να κάνουν τα πάντα.

Επίσης μέσα από το εντυπωσιακό αυτό θαύμα ήθελε ο Κύριος να κάνει τους μαθητές Του να καταλάβουν, ότι για να έχουν καρποφορία στο έργο τους, θα έπρεπε να έχουν τυφλή υπακοή στα προστάγματά Του. Ακόμη και σε αυτά που δεν κατανοούσε η περιορισμένη λογική τους. Να μην έχουν ούτε ένα λογισμό αμφιβολίας. Φυσικά η υπακοή δεν είναι κατάργηση της ελευθερίας του ανθρώπου, αλλά αληθινή δύναμη, αφού κόβεται το θέλημά του μπροστά στην αληθινή ελευθερία, που είναι ο Χριστός. Ακόμη ο Κύριος ήθελε οι μαθητές Του να μην υπολογίζουν κόπο και θυσίες. Αυτοί να δίνουν τον χρόνο τους, τον κόπο τους και τη ζωή τους, για να τα μεταχειρισθεί όπως Αυτός ήθελε. Τέλος οι μαθητές έπρεπε να έχουν την βεβαιότητα ότι ο Κύριος βλέποντας τη θυσία τους, την πρόθυμη υπακοή τους και την αδιάσειστη πίστη στη δύναμή Του, θα τους επιβράβευε με κάθε τρόπο.

Όταν είδε ο Πέτρος το πρωτοφανές αυτό και ανέλπιστο πλήθος των ψαριών, έπεσε στα γόνατα του Χριστού και είπε: Βγες από το πλοίο μου και φύγε από μένα, Κύριε, διότι είμαι άνθρωπος αμαρτωλός και δεν είμαι άξιος να Σε έχω στο πλοίο μου. «Ιδών δε Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοις γόνασιν Ιησού λέγωνˑ έξελθε απ’ εμού, ότι ανήρ αμαρτωλός ειμι, Κύριε» (ΛΟΥΚΑ 5, 8). Ο Απόστολος Πέτρος καταλάβαινε την αμαρτωλότητά του. Ο Κύριος όμως τον καθησύχασε και του είπε: Μη φοβάσαι. Από τώρα θα σαγηνεύεις ανθρώπους, τους οποίους με το κήρυγμά σου θα οδηγείς στη σωτηρία. «Και είπε προς τον Σίμωνα ο Ιησούςˑ μη φοβούˑ από του νυν ανθρώπους έση ζωγρών» (ΛΟΥΚΑ 5, 10). Κατόπιν, αφού όλοι μαζί οι ψαράδες επανέφεραν τα πλοία στη στεριά, άφησαν τα πάντα και Τον ακολούθησαν. «Και καταγαγόντες τα πλοία επί την γην αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ» (ΛΟΥΚΑ 5, 11).

Η στάση όμως αυτή του Αποστόλου Πέτρου μας δημιουργεί κάποιον προβληματισμό. Γιατί αντί να πανηγυρίσει για το μεγαλειώδες αυτό θαύμα, παρακάλεσε τον Κύριο να φύγει από το πλοίο του; Αυτός που από τα παιδικά του χρόνια περίμενε τον Μεσσία, τώρα Του ζητά να φύγει από τη ζωή του; Ασφαλώς το αίτημα του Πέτρου δεν εκφράζει μια διάθεση άρνησης του Χριστού. Αντίθετα. Ο άδολος αυτός ψαράς της Γαλιλαίας ένιωσε την ώρα εκείνη ένα φοβερό συγκλονισμό στην ψυχή του. Κατάλαβε μέσα από το γεγονός αυτό, ότι δεν έχει μπροστά του έναν απλό άνθρωπο, αλλά ένα μοναδικό διδάσκαλο που έχει θεία δύναμη. Και αισθανόμενος το μεγαλείο Του δεν αντέχει να ατενίσει το θεϊκό Του πρόσωπο, αλλά πέφτει συντετριμμένος και Τον προσκυνά. Διότι αισθάνεται τον εαυτό του ανάξιο της παρουσίας Του. Αισθάνεται την αγιότητα του Χριστού και την δική του αμαρτωλότητα.

Αγαπητοί μου φίλοι, αυτό ακριβώς συμβαίνει σε κάθε πνευματικό άνθρωπο κάθε φορά που αισθάνεται ιδιαιτέρως έκδηλη την ευλογία του Θεού στη ζωή του. Είναι ένα βίωμα που το νιώθουμε οι πιστοί καθώς βρισκόμαστε σε μία ιερή ώρα της λατρείας ή σε στιγμές που αισθανόμαστε ολοζώντανο τον Θεό στη ζωή μας. Σε αυτές τις στιγμές αφυπνίζεται η συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας. Μας συνέχει ο φόβος του Θεού. Φοβόμαστε την παρουσία του Θεού, αλλά ταυτόχρονα την ποθούμε. Πώς να πλησιάσουμε τον πάναγνο Κύριο εμείς οι ανάξιοι; Όσο περισσότερο αναγνωρίζουμε την αμαρτωλότητά μας, τόσο περισσότερο ελκύουμε το έλεος και την αγάπη του Χριστού. Γι’ αυτό ας στεκόμαστε με δέος και φόβο ενώπιόν Του και ας Τον παρακαλάμε ταπεινά να μην φύγει ποτέ από κοντά μας εξαιτίας της αμαρτωλότητάς μας, να μένει πάντοτε στη ζωή μας και να την γεμίζει με τις ευλογίες Του.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« ΦΡΕΝΟ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ, ΦΩΤΙΟΥ ΜΙΧΑΗΛ (ΙΑΤΡΟΥ) »

Η λεγομένη «Αγία και μεγάλη σύνοδος» της Κρήτης, ως  εκκλησιαστικό ιστορικό γεγονός, αποτελεί πλέον παρελθόν. Δεν αποτελούν, όμως, παρελθόν τα αποτελέσματα και οι συνέπειές της. 

Ήδη, τα πορίσματα και οι αποφάσεις της «συνόδου» άρχισαν να μπαίνουν σε εφαρμογή. Μια εφαρμογή, που ξαναφέρνει ζωηρά στο προσκήνιο την προαιώνια διελκυστίνδα φιλενωτικοί-ανθενωτικοί, οικουμενιστές-παραδοσιακοί. Έτσι, το μεν ακατήχητο μέρος του λαού μας, έχει περιπέσει σε πρωτοφανή σύγχυση, ο δε έντιμος κλήρος και οι περί αυτόν πιστοί βρίσκονται σε κατάσταση πνευματικής ετοιμότητας και έντονου προβληματισμού.

Τα γεγονότα, τα μετασυνοδικά, μιλάνε από μόνα τους:

α) Αγιορείτες μοναχοί, αλλά και παππάδες Ιερών Μητροπόλεων, συκοφαντούνται, διώκονται και τρομοκρατούνται, για τον αγώνα τους τον αντιαιρετικό, για την καταπολέμηση κυρίως της παναίρεσης του οικουμενισμού, για το Πατερικό τους φρόνημα. (1,2)

β) Πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι και μητροπολίτες, απροκάλυπτα πλέον, θαυμάζουν και επαινούν την διοργάνωση από αιρετικούς, χριστιανικού τάχα συνεδρίου στην «μεικτή μοναστική κοινότητα» του Μποζέ. (3,4)

γ) Έλληνες μητροπολίτες δηλώνουν περιχαρείς και ανερυθρίαστα, ότι «επιτέλους λύθηκε το πρόβλημα των μεικτών γάμων και έτσι οι χριστιανοί(;) θα μπορούν να παντρεύονται ελεύθερα μεταξύ τους». (5)

δ) Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος καμαρώνουν «συνοδικώς» για το έργο του «παγκοσμίου συμβουλίου εκκλησιών», την «κουρελού του διαβόλου», όπως έλεγε ο Άγιος γέροντάς μας Παΐσιος. (6)

ε) Καρδινάλιοι και πάστορες την πρώτη της Ινδίκτου, σύμφωνα με ανάρτηση του επισήμου ιστολογίου του Πατριαρχείου μας, «εκκλησιάζονται» και «συμπροσεύχονται» μέσα στον Πατριαρχικό μας Ιερό Ναό, σε ώρα Εσπερινού και Θείας Λειτουργίας, λες και κατέχουν Αποστολική διαδοχή, λες και φέρουν Ιεροσύνη, λες και μετανόησαν για τις πλάνες τους και ζήτησαν με συντριβή να γυρίσουν πίσω στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. (7)

στ) Πατριάρχες και επίσκοποι, «συνοδική αποφάσει», αναγνωρίζοντας εκκλησιαστικότητα σε αμετανόητους αιρετικούς,  αποκαλούν τους παπικούς, τους προτεστάντες και τους μονοφυσίτες «αδελφές εκκλησίες» και συμπροσεύχονται μαζί τους. (7,8)

ζ) Επίσκοποι του Πατριαρχικού Θρόνου, παραθεωρώντας αποφάσεις Συνόδων και περιφρονώντας σχετικές διδασκαλίες των Αγίων μας, δηλώνουν ότι «οι Ορθόδοξοι και οι ρωμαιοκαθολικοί είμαστε οι δύο πνεύμονες της Μίας Εκκλησίας». (9)

η) Ο πάπας, ο μεγαλύτερος εχθρός της Ορθοδοξίας μας κατά τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό και όχι μόνον, εκφράζει δημοσίως την ευαρέσκειά του για τα αποτελέσματα της «αγίας και μεγάλης συνόδου», και οι περισσότεροι από τους δικούς μας πνευματικούς ταγούς δέχονται τους επαίνους αυτούς, χωρίς ίχνος προβληματισμού. (10,11)

Πάντως -σε αντίθεση με την πλειονότητα της εκκλησιαστικής μας διοίκησης- είναι ολοφάνερο, ότι ο φιλότιμος κλήρος και ο πιστός λαός, μαθαίνοντας μέσω υπευθύνων δημοσιευμάτων το τί αποφασίστηκε στην «σύνοδο» της Κρήτης, έχουν περιέλθει σε μια κατάσταση αφόρητης συνειδησιακής κρίσεως και συγχρόνως καλής ανησυχίας. 

Η συνειδησιακή αυτή κρίση -κατά το βιβλικό «οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε»- γέννησε πολύ γρήγορα και τον θυμό. Απέναντι, δηλαδή, στις επιθέσεις των αιρετικών, όπως διδάσκει και ο Μέγας Βασίλειος, διέγειρε το «νεύρο της ψυχής». Ενεργοποίησε  δυναμικά το πατροπαράδοτο ομολογιακό φρόνημα του πληρώματος της Εκκλησίας, υψώνοντας έτσι, θεοφρούρητα αναχώματα απέναντι στις διαθέσεις των οικουμενιστών.

Από την άλλη μεριά, η καλή ανησυχία, όπως συνήθιζε να την ονομάζει ο άγιος γέροντάς μας Παΐσιος, αναδεικνύεται στις ημέρες μας ως η πνευματική εκείνη δύναμη, η οποία κατορθώνει ταυτόχρονα τρία πράγματα:

Πρώτον, με την Χάρι του Τριαδικού μας Θεού, διατηρεί ανόθευτη και ακεραία την εκκλησιολογική και δογματική συνείδηση στις ψυχές του πιστού μας λαού και του έντιμου κλήρου.

Δεύτερον, εκφραζόμενη καθημερινά με έμπρακτη ομολογία Πίστεως, βάζει φρένο στα σχέδια κάποιων οικουμενιστών επισκόπων μας, οι οποίοι δεν υπακούουν πια στο Πνεύμα το Άγιον, αλλά στα «πρωτεία» και στα κελεύσματα του περιβόητου «παγκοσμίου συμβουλίου εκκλησιών».

Και τρίτον, η καλή αυτή ανησυχία του πληρώματος της Εκκλησίας, ξυπνάει, στις καρδιές των καλών μας παραδοσιακών Επισκόπων, την μνήμη της Αρχιερατικής τους Υπόσχεσης. Τους ελέγχει και τους προβληματίζει σοβαρά για την μέχρι τούδε ανοχή και σιωπή τους. Οι Αρχιερείς μας, στην πλειονότητά τους, δεν είναι οικουμενιστές. Απλώς, παγιδεύτηκαν. Θαμπώθηκαν από το οικουμενιστικώς νοούμενον «φιλαδέλφως» και υπέγραψαν αποφάσεις, για τις οποίες, το ποίμνιό τους και προπαντός η θριαμβεύουσα Εκκλησία, θλίβονται και θρηνούν. Άλλο πράγμα, όμως, το «φιλαδέλφως» των Φράγκων και άλλο το «αγιοπνευματικώς» και «θεαρέστως» των Αγίων Πατέρων μας.

Μετασυνοδικώς, απλοί παπάδες, ταπεινοί μοναχοί και πιστός λαός, «προσκαρτερούντες τη προσευχή», ελπίζουμε στο Έλεος του φιλανθρώπου Θεού, να μας απαλλάξει σύντομα από τους νεοφανείς ψευτοποιμένες και να φωτίσει τους πραγματικούς μας ποιμένες, να πράξουν απλά και μόνον το Αρχιερατικό τους καθήκον. Να υπακούσουν, δηλαδή, στο Πνεύμα το Άγιον, το οποίον και τους ανέδειξε Αρχιερείς.

21.9.2016

________________________________________

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

1. yiorgosthalassis.blogspot.com/2016/06/blog-post_1.html

2. aktines.blogspot.gr/2016/09/blog-post_50.html

3. entoytwnika1.blogspot.gr/2016/09/bose.html

4. fanarion.blogspot.gr/2016/09/24-bose.html

5. trelogiannis.blogspot.gr/2016/07/blog-post_22.html?showComment=1467658350254

     6. https://www.pemptousia.gr/2016/06/to-episimo-kimeno-tis-agias-ke-megalis-sinodou-gia-tis-schesis-me-ton-lipo-christianiko-kosmo/

7. www.ec-patr.org/news.php?lang=gr&mo=9&ye=2016

8.  opaidagogos.blogspot.gr/2016/09/blog-post_57.html

9. http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2016/09/blog-post_85.html

   10. www.candianews.gr/2016/06/19/to-minyma-tou-papa-gia-ti-synodo-tis-kritis-ikona

   11. aktines.blogspot.gr/2016/07/blog-post_748.html