« ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ »

Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας παρουσιάζει δύο θαύματα του Κυρίου μας. Μόλις επέστρεψε ο Κύριος στην Καπερναούμ, Τον υποδέχθηκε πολύς κόσμος. Τον περίμεναν όλοι με ανυπομονησία. Ανάμεσά τους ξεχώριζε ο Ιάειρος, που ήταν άρχοντας της Συναγωγής. Ένα πρόβλημα μεγάλο τον είχε αναστατώσει. Η μονάκριβη δωδεκάχρονη κόρη του ήταν βαριά άρρωστη, ετοιμοθάνατη. Γι’ αυτό και έπεσε γονατιστός στα πόδια του Χριστού και Τον παρακαλούσε να έλθει στο σπίτι του. Ο Κύριος τον  λυπήθηκε και αμέσως τον ακολούθησε. Στον δρόμο για το σπίτι του Ιαείρου τα πλήθη του λαού πίεζαν ασφυκτικά τον Χριστό. Κάποια στιγμή έγινε κάτι που κανείς από τον κόσμο δεν το πήρε είδηση. Μία γυναίκα που υπέφερε δώδεκα χρόνια από αιμορραγία είχε πλησιάσει κρυφά τον Κύριο από πίσω.

Αυτή η γυναίκα είχε ξοδεύσει όλη την περιουσία της σε γιατρούς χωρίς να βρει πουθενά τη θεραπεία. Η μόνη της ελπίδα λοιπόν ήταν ο Χριστός. Τον πλησίασε κρυφά από τα βλέμματα των ανθρώπων γιατί ντρεπόταν για το νόσημά της. Άγγιξε λοιπόν την άκρη του ενδύματος του Κυρίου και αμέσως το θαύμα έγινε, σταμάτησε η αιμορραγία της. Όμως  ο Κύριος άρχισε να ρωτά ποιος Τον είχε αγγίξει. Κι επειδή κανένας δεν αποκρινόταν, είπε ο Πέτρος και οι άλλοι μαθητές: «Διδάσκαλε, οι όχλοι έχουν στριμωχθεί κοντά σου και σε πιέζουν κι εσύ λες ποιος με άγγιξε;» (ΛΟΥΚΑ 9, 45). Ο Ιησούς όμως είπε: «Κάποιος με άγγιξε, γιατί εγώ ένιωσα να βγαίνει από εμένα δύναμη» (ΛΟΥΚΑ 9, 46). Τότε η γυναίκα, που κατάλαβε ότι δεν έμεινε κρυφή η πράξη της, ήλθε τρέμοντας κι αφού έπεσε γονατιστή στα πόδια Του, ομολόγησε μπροστά σε όλους το θαύμα που έγινε. Και ο Κύριος της είπε: «Θάρρος, κόρη μου, η πίστη σου σε έσωσεˑ πήγαινε στο καλό» (ΛΟΥΚΑ 9, 48).

Γιατί όμως ο Κύριος ρωτούσε ποιος Τον άγγιξε; Δεν ήξερε; Ασφαλώς ήξερε. Αλλά ήθελε να δείξει, ότι δεν αγνοούσε το γεγονός και ότι η γυναίκα αυτή δεν υπέκλεψε τη θεραπεία της, αλλά την έλαβε από την πανάγαθη θέλησή Του. Και την έλαβε γιατί είχε πραγματική πίστη. Αυτήν ακριβώς την πίστη της ήθελε ο Κύριος να δημοσιοποιήσει και να επιβραβεύσει. Ήθελε από αυτή την πίστη να διδαχθούν τα πλήθη που ήταν εκεί και πολύ περισσότερο ο άρχοντας της Συναγωγής που περνούσε μία πολύ μεγάλη δοκιμασία. Ήθελε επίσης να κάνει τη γυναίκα αυτή αιώνιο παράδειγμα πίστης. Τέλος ο Χριστός την ονομάζει «κόρη του» (ΛΟΥΚΑ 9, 48), διότι με την πίστη της αυτή η γυναίκα δεν βρήκε μόνο τη θεραπεία του σώματός της, αλλά και τη σωτηρία της ψυχής της. Μάλιστα η γυναίκα αυτή έγινε και Αγία της Εκκλησίας μας, σύμφωνα με την Παράδοση. Το όνομά της είναι Βερονίκη.

Καθώς ο Κύριος συνέχιζε την πορεία Του, ήλθε κάποιος από το σπίτι του αρχισυναγώγου και του είπε: «Η κόρη σου πέθανεˑ μην ενοχλείς πια τον διδάσκαλο» (ΛΟΥΚΑ 9, 49). Μπορούμε άραγε να φαντασθούμε τι ένιωσε τη φοβερή εκείνη ώρα ο δύστυχος πατέρας; Ο Κύριος όμως, μόλις άκουσε την είδηση αυτή, του είπε: «Εσύ μη φοβάσαι, μόνο πίστευε, και θα σωθεί» (ΛΟΥΚΑ 9, 50). Όταν έφθασε στο σπίτι του Ιαείρου, αντίκρισε ένα οδυνηρό θέαμα. Όλοι έκλαιγαν και θρηνολογούσαν την κόρη του. Ο Χριστός για να ηρεμήσει τα πνεύματα τους είπε: «Μην κλαίτεˑ δεν πέθανε, αλλά κοιμάται» (ΛΟΥΚΑ 9, 52). Μα εκείνοι Τον περιγελούσαν, διότι ήσαν βέβαιοι ότι το κοριτσάκι ήταν νεκρό. Ο Κύριος όμως, αφού τους έβγαλε όλους έξω, άφησε να μείνουν στο δωμάτιο της νεκρής μόνο ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης και οι γονείς του παιδιού.

Κι εκείνη τη μοναδική ώρα έπιασε το χέρι του μικρού κοριτσιού και φώναξε: «Κόρη, σήκω πάνω» (ΛΟΥΚΑ 9, 54). Η στιγμή ήταν συγκλονιστική. Το πνεύμα της επέστρεψε και αυτή αμέσως σηκώθηκε. Οι γονείς έμειναν εκστατικοί και ήσαν γεμάτοι ασυγκράτητη χαρά. Και αφού έγινε η ανάσταση της κόρης τους προστάζει ο Κύριος να δώσουν στη μικρή φαγητό και να μην πουν σε κανένα το γεγονός. Γιατί όμως τους έδωσε αυτή την οδηγία; Για να μην ερεθισθεί ο φθόνος των εχθρών Του, εξηγούν οι Ιεροί ερμηνευτές. Διότι το θαύμα αυτό διαλαλούσε περίτρανα, ότι ο Κύριος δεν είναι ένας απλός άνθρωπος, αλλά έχει τη δύναμη να ανασταίνει νεκρούς και να νικά το θάνατο. Αυτή η πραγματικότητα είναι ασύλληπτη για την ανθρώπινη λογική. Δεν είναι μια λεπτομέρεια στην Πίστη μας, αλλά η μεγαλύτερη αλήθεια. Ο Χριστός είναι ο Κύριος της ζωής και του θανάτου.

Αγαπητοί μου φίλοι, η πίστη αυτή πρέπει να κυριαρχεί διαρκώς στη σκέψη μας. Με την πίστη αυτή θα αλλάξει η ζωή μας. Δεν θα πρέπει να τρέμουμε μπροστά στο θάνατο. Εμείς οι Χριστιανοί δεν πρέπει να φοβόμαστε το θάνατο, όπως τους ανθρώπους εκείνους που ζουν χωρίς την ελπίδα τους στον Χριστό. Δεν είμαστε πλασμένοι για μερικά χρόνια επίγειας ζωής. Ο θάνατος δεν είναι το τέλος μας, αλλά η αρχή μιας άλλης, ατελείωτης ζωής. Η ζωή μας εδώ στη γη είναι ένα μικρό επεισόδιο μπροστά στην αιωνιότητα. Κάποτε θα αναστήσει ο Κύριος και όλους εμάς. Θα ακούσουμε όλοι μας τη φωνή Του να μας καλεί και πάλι στην αιώνια ζωή. Η ζωή μας έχει νόημα μόνο επειδή υπάρχει ο Χριστός, που είναι η Ζωή και η Ανάσταση. Ας ζούμε λοιπόν την επίγεια ζωή μας με προοπτική αιωνιότητας και έτσι θα μπορέσουμε κι εμείς να εισέλθουμε στην αιώνια χαρά της Βασιλείας του Θεού.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΤΗΣ! »

« Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΣΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΤΑΓΜΑΤΩΝ »

Η Εκκλησία μας σήμερα γιορτάζει τη Σύναξη των αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, καθώς και των υπολοίπων Ασωμάτων και Ουράνιων Αγγελικών Ταγμάτων. Η Αγία Γραφή, αναφέρει σε πολλά σημεία την επικοινωνία των ανθρώπων με τους αγγέλους και ιδιαίτερα με τους επικεφαλείς των αγγελικών ταγμάτων Μιχαήλ και Γαβριήλ. Συγκεκριμένα, ο αρχάγγελος Μιχαήλ εμφανίσθηκε στον Αβραάμ για να σώσει τον Ισαάκ, τον οποίο ήταν έτοιμος να θυσιάσει ο Αβραάμ κατά εντολή του Θεού, που θέλησε να δοκιμάσει έτσι την πίστη του δούλου του Αβραάμ. Στον Λώτ, για να τον σώσει όταν ο Θεός αποφάσισε να καταστρέψει τα Γόμορα, στον Πατριάρχη Ιακώβ, στον μάντη Βαρλαάμ, στον Ιησού του Ναυή. Επίσης ο Μιχαήλ, ήταν αυτός που οδήγησε το λαό του Ισραήλ στη φυγή από την Αίγυπτο. Οι άγιες Γραφές αναφέρουν ακόμη πολλά θαύματα, τα οποία επιτέλεσε ο αρχιστράτηγος Μιχαήλ. Ο δε Γαβριήλ ήταν αυτός που ανήγγειλε στην Παρθένο Μαρία το χαρμόσυνο γεγονός της γέννησης του Ιησού Χριστού, του Σωτήρα του κόσμου. Και σε άλλα σημεία της Αγίας Γραφής, συναντάμε τους αγγέλους να μεταφέρουν στους ευσεβείς ανθρώπους το θέλημα του Θεού, που αποβλέπει πάντα στην προστασία και στη λύτρωσή μας.

www.ecclesia.gr

«ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΗΛΙΕ ΝΟΗΤΕ – ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ»

« ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΕΠΙΔΕΙΞΗ F-16 ΖΕΥΣ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ »

« ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΙΔΙΑ – ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ »

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ »

Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, βλέπουμε τον Κύριο να φθάνει στη χώρα των Γαδαρηνών, που βρισκόταν στην απέναντι όχθη από τη Γαλιλαία. Εκεί, λοιπόν, Τον συνάντησε κάποιος άνθρωπος που είχε κυριευθεί από πολλά δαιμόνια επί πολλά  χρόνια και είχε καταντήσει θηρίο ανήμερο. Δεν φορούσε ρούχα, δεν έμενε σε σπίτι και τριγυρνούσε στα μνήματα. Και επειδή τα δαιμόνια τον έφερναν σε κατάσταση αγριότητας, τον έδεναν οι άνθρωποι με αλυσίδες βαριές να μην κάνει κανένα κακό. Αλλά αυτός τις έσπαζε και τα δαιμόνια τον οδηγούσαν στις ερημιές. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν που τρομοκρατούσε άθελά του τον κόσμο, τώρα τρομοκρατήθηκε καθώς αντίκρισε τον Κύριο και από το φόβο του έβγαλε δυνατή κραυγή. Κι αφού έπεσε μπροστά στα πόδια του Χριστού φώναξε δυνατά να μην τον βασανίσει.

Στην ερώτηση του Χριστού «Ποιο είναι το όνομά σου;» (ΛΟΥΚΑ 8, 30), εκείνος ο ταλαιπωρημένος άνθρωπος απάντησε «Λεγεώνˑ γιατί είχαν μπει μέσα του πολλά δαιμόνια» (ΛΟΥΚΑ 8, 30). «Τα δαιμόνια. Λοιπόν, Τον παρακαλούσαν να μην τα διατάξει να πάνε στην άβυσσο» (ΛΟΥΚΑ 8, 31). Αλλά καθώς υπήρχε εκεί κοντά στο βουνό ένα κοπάδι από χοίρους που έβοσκαν, Τον παρακαλούσαν να τους επιτρέψει να μπουν στα ζώα αυτά. Ο Κύριος τους το επέτρεψε. Το θέαμα ήταν φρικτό! Μόλις τα δαιμόνια βγήκαν από τον άνθρωπο και μπήκαν στους χοίρους, το κοπάδι όρμησε με ασυγκράτητη μανία προς τον γκρεμό. Τα ζώα με ορμή έπεσαν από ψηλά κάτω στη λίμνη και πνίγηκαν όλα. Μόλις οι βοσκοί είδαν το συγκλονιστικό αυτό γεγονός, έφυγαν και το είπαν στους ανθρώπους που βρίσκονταν στην πόλη και στην ύπαιθρο. Τους είπαν ακριβώς τι είχε γίνει.

Μέσα από το εκπληκτικό αυτό θαύμα μπορεί να δει κανείς σε ποια κατάσταση οδηγεί ο διάβολος κάθε άνθρωπο που κυριεύει. Τα πονηρά και ακάθαρτα πνεύματα, όταν εισέρχονται στον άνθρωπο, του σαλεύουν το νου και την ψυχή και τον απογυμνώνουν από την Χάρη του Θεού. Τον καθιστούν ακυβέρνητο, κτηνώδη και δαιμονιώδη. Τον απομονώνουν από τους συγγενείς και τους φίλους του. Τον οδηγούν στους τόπους της φρίκης και του θανάτου. Διότι οι δαίμονες, επειδή μισούν τον Θεό και τον άνθρωπο, αισθάνονται μεγάλη ηδονή να ταλαιπωρούν τα όντα του Θεού και να τα οδηγούν στον σωματικό και στον ψυχικό θάνατο. Το καταχθόνιο αυτό έργο τους το επιτελούν όχι μόνο στους δαιμονισμένους, αλλά σε κάθε άνθρωπο. Οι δαίμονες έχουν αυτή την εργασία, να οδηγούν τους ανθρώπους στη δυστυχία και στην απώλεια. Όταν τα καταφέρουν μόνο τότε ικανοποιούνται.

Ενώ όμως όλοι μας ξέρουμε πόσο μεγάλο κακό προξενούν οι δαίμονες στον άνθρωπο και με πόση φοβερή πανουργία μας πολεμούν, πολλές φορές γινόμαστε θύματά τους. Δελεαζόμαστε από τις υποσχέσεις τους και γινόμαστε σκλάβοι στα πάθη και στην εξουσία τους. Ο διάβολος, μας λέει ο Χρήστος Γιανναράς, είναι «η πρώτη αρχή της ανταρσίας ενάντια στο Θεό, η πρώτη διαστροφή της προσωπικής ελευθερίας. Ενσαρκώνει τη δυνατότητα της ανταρσίας, γι’ αυτό και είναι ο πειρασμός του ανθρώπου. Η επανάσταση της ελευθερίας του ανθρώπου απέναντι στο θέλημα του Θεού έγινε με την υπαγόρευση του διαβόλου. Και η ανταρσία της φύσεως που παρακολουθεί την περιπέτεια της ανθρώπινης ελευθερίας πραγματοποιείται κάτω από την επήρεια του διαβόλου, γίνεται όργανο του διαβόλου για την καθολική, προσωπική άρνηση του θελήματος του Θεού που αυτός ενσαρκώνει» (Η μεταφυσική του σώματος, σελίδα 96).

Μετά το θαύμα του Χριστού πάνω στον δαιμονισμένο, άλλαξαν πλέον όλα. Αυτός ο ταλαιπωρημένος άνθρωπος ηρέμησε και έγινε ταπεινός μαθητής του Κυρίου. Μόλις οι κάτοικοι της περιοχής αντίκρισαν τον πρώην δαιμονισμένο να κάθεται ήρεμα δίπλα στον Κύριο ντυμένο και μυαλωμένο, φοβήθηκαν. Και όλοι με μια φωνή, αντί να ζητήσουν από τον Κύριο να μείνει κοντά τους, Τον παρακάλεσαν να φύγει από τον τόπο τους. Και αυτό το έκαναν γιατί φοβήθηκαν μην τιμωρηθούν και αυτοί για τις ανομίες τους, διότι το χοιρεμπόριο τότε ήταν παράνομο. Και ο Κύριος έφυγε από κοντά τους. Ο Χριστός ποτέ δεν πιέζει τους ανθρώπους να Τον αποδεχθούν. Αντίθετα ο άνθρωπος που θεραπεύθηκε Τον παρακαλούσε να μείνει μαζί του. Ο Χριστός όμως του είπε να φύγει, με τα παρακάτω λόγια: «Γύρισε στο σπίτι σου και διηγήσου όσα έκανε σ’ εσένα ο Θεός» (ΛΟΥΚΑ 8, 39).

Αγαπητοί μου φίλοι, σε αυτή τη δαιμονοκρατούμενη εποχή που ζούμε, όπου πολλοί άνθρωποι παραμορφώνονται παρασυρμένοι από την αρπακτική μανία του διαβόλου, εμείς οι πιστοί Χριστιανοί δεν πρέπει να φοβόμαστε. Στα χέρια του Χριστού είναι η ιστορία του κόσμου και η δική μας. Αυτός κυβερνά τα σύμπαντα, στα χέρια Του είναι η ζωή μας. Ο διάβολος δεν έχει καμία εξουσία πάνω μας, αν εμείς δεν του τη δώσουμε με τη συγκατάθεσή μας. Ας εμπιστευόμαστε λοιπόν τη ζωή μας στον Βασιλιά της Κτίσης, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ζώντας μέσα στην Χάρη των Ιερών Μυστηρίων, για να ασφαλιζόμαστε κάτω από την κραταιά εξουσία Του και να πλημμυρίζουμε από το φως Του. Μόνο κοντά στον Χριστό υπάρχει πραγματική ασφάλεια. Μόνο κοντά στον Χριστό μπορούμε να ειρηνεύσουμε και να απολαύσουμε την γνήσια γαλήνη. Μόνο κοντά στον Χριστό έχουμε ελπίδα σωτηρίας.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

«ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΙΓΙΟΥ»

Το Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014, πραγματοποιήθηκε ο καθιερωμένος Αγιασμός για την έναρξη της νέας Κατηχητικής περιόδου, στο Κατηχητικό Σχολείο του Ιερού Ναού Αγίου Αλεξίου Αιγίου. Ακολούθησε η εγγραφή των παιδιών και η διανομή γλυκίσματος.