Η σημερινή Κυριακή,
αγαπητοί μου φίλοι, ονομάζεται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Ο πνευματικός αγώνας του
Χριστιανού δεν μπορεί να τελεσφορήσει αν δεν στηρίζεται στη σωστή πίστη. Η
Ορθόδοξη Εκκλησία έχει το προνόμιο να διασώζει τη σωστή πίστη για τον Θεό, τον
άνθρωπο και τον κόσμο. Η Ορθοδοξία είναι η μόνη αλήθεια. Η
Ορθοδοξία θεωρείται η «αποκεκαλυμμένη αλήθεια» και η «αληθινή και σώζουσα
πίστη» η οποία διατηρείται ανόθευτη μέσα στους αιώνες. Δεν υπάρχει
αλήθεια στους Παπικούς, στους Προτεστάντες, στους Μονοφυσίτες και σε άλλες
χριστιανικές ομολογίες, όπως υποστηρίζουν οι εξ Ορθοδόξων Οικουμενιστές. Οι
Πατέρες της Εκκλησίας αποδύθηκαν πολλές φορές σε σκληρούς αγώνες για τη
διαφύλαξή της. Ακόμη και αίμα έχει χυθεί για τη διαφύλαξη της Ορθοδοξίας. Οι
μάρτυρες και οι ομολογητές έδωσαν την ίδια τους τη ζωή για την Ορθόδοξη πίστη.
Η εμπειρία της γνωριμίας του Φιλίππου και
του Ναθαναήλ με τον Χριστό περιγράφεται στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή. Το
επιχείρημα που προβάλλει ο Φίλιππος στον Ναθαναήλ, που απορεί γιατί πιστεύει
ότι δεν μπορεί κάτι καλό να προέλθει από
την Ναζαρέτ, είναι αφοπλιστικό: «Έρχου και ίδε» (ΙΩΑΝ. 1, 47), του λέει,
προτείνοντάς του να δοκιμάσει την εμπειρία ο ίδιος μόνος του. Ο Ναθαναήλ
συμφωνεί. Στη σύντομη συνομιλία που ακολουθεί, ο Ναθαναήλ εντυπωσιάζεται και
ομολογεί τον Χριστό ως Υιό του Θεού και βασιλιά του Ισραήλ. Η πίστη του θεωρείται
άδολη. Έστω και αν αμφέβαλλε για το πρόσωπο του Χριστού με βάση την καταγωγή
Του, ο Κύριος τον χαρακτήρισε αληθινά άδολο, εστιάζοντας στην προαίρεσή του και
όχι στα λόγια του. Έτσι, η πίστη στον Χριστό δεν είναι ιδεολογία, δεν είναι
θέμα διανοητικής παραδοχής, είναι θέμα ανταπόκρισης σε προσωπική πρόσκληση.
Αυτήν την Κυριακή η Εκκλησία μας εορτάζει
την αναστήλωση των αγίων εικόνων. Μία δύσκολη περίοδος έληξε με θρίαμβο κατά
της Εικονομαχίας. Ο Ιησούς Χριστός, ο ενανθρωπήσας Θεός, εφόσον πήρε ανθρώπου
μορφή, υπήρξε ιστορικό πρόσωπο που μας συναναστράφηκε, μπορεί να εικονισθεί.
Έτσι μπορούμε να Τον εικονίζουμε, να προσευχόμαστε μπροστά στην εικόνα Του, όσο
και στις εικόνες της Παναγίας, των Αγγέλων και όλων των Αγίων της πίστης μας. Η
τιμή που αποδίδουμε στην εικόνα και η προσκύνησή της μεταβαίνουν στα
εικονιζόμενα πρόσωπα, όπως μας λέει ο Μέγας Βασίλειος. Δεν είμαστε
ειδωλολάτρες, όπως μας κατηγορούν κάποιοι. Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός τόνισε
ότι δεν προσκυνάμε τη φύση του ξύλου ή των χρωμάτων, αλλά μέσω αυτών
οδηγούμαστε πνευματικά στο εικονιζόμενο πρόσωπο. Αν
προσκυνούσαμε το ξύλο, θα έπρεπε να προσκυνάμε κάθε δένδρο στο δάσος.
Προσκυνώντας μία εικόνα του Χριστού, Τον προσκαλούμε να έλθει στη ζωή
μας και ταυτόχρονα η πράξη αυτή διορθώνει την προαίρεσή μας και τον βίο μας. Προσκυνώντας
μία εικόνα της Παναγίας, τη νιώθουμε ως Παραμυθία, ως Πάντων Χαρά, ως
Οδηγήτρια, ως αιτία της σωτηρίας μας. Απευθυνόμενοι προς τη Μητέρα του Θεού
γευόμαστε το μυστήριο της σάρκωσης του Υιού και Θεού της. Προσκυνώντας τις
εικόνες των Αγίων, παιδιά αγαπημένα και ελεημένα του Χριστού λογιζόμαστε και
μιμητές των μιμητών Του θέλουμε να γίνουμε. Αναλογιζόμαστε περιχαρείς ότι αυτοί
είναι οι πραγματικοί μας συγγενείς, οι πραγματικοί μας φίλοι, οι πραγματικοί
μας γονείς. Προσκυνώντας τον Σταυρό του Κυρίου βρισκόμαστε μπροστά στο άφατο μυστήριο ενός Θεού που εθελούσια
εκτείνεται πάνω στο Τίμιο Ξύλο. Μέτρο της αγάπης Του για μας είναι ο Σταυρός
Του.
Οι άγιες εικόνες μεταθέτουν το κέντρο της ύπαρξής μας στις αυλές μιας
χαράς που τολμούμε να ονομάζουμε Παράδεισο. Μιας χαράς που δίνει νόημα στη ζωή
μας. Κτίζεται η ζωή μας πάνω στη χαρά που μας στέλνουν οι άγιες εικόνες. Πράγματι, στην Ορθόδοξη παράδοση οι εικόνες δεν είναι
απλά διακοσμητικά αντικείμενα, αλλά «παράθυρα
στην αιωνιότητα». Η εικόνα
μεταφέρει τον πιστό από τον αισθητό κόσμο στην πνευματική πραγματικότητα της
Βασιλείας του Θεού. Οι εικόνες δεν
αποδίδουν τον κόσμο όπως τον βλέπουμε με τις φυσικές αισθήσεις αλλά
μεταμορφωμένο με το φως της Βασιλείας του Θεού. Είναι μια προέκταση της θείας
Λειτουργίας μεταφέροντας τον πιστό από τον παρόντα χρόνο στην αιώνια πνευματική
πραγματικότητα. Για όλους αυτούς τους λόγους που προαναφέραμε η Ορθόδοξη
Εκκλησία δίνει μεγάλη σημασία στις εικόνες και μας προτρέπει να τις
ασπαζόμαστε, προκειμένου να λαμβάνουμε χάρη και ευλογία.
Αγαπητοί μου φίλοι, ατενίζοντας και μόνον ένα εικόνισμα αποφεύγουμε τον
πειρασμό της απελπισίας. Η εικόνα μας υπενθυμίζει να μην απελπιζόμαστε όσο
δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα. Χρειάζεται και πάλι να επιστρέψουμε στην
αψευδή γλυκύτατη εμπειρία των αγίων Πατέρων μας. Εμπειρία μαρτυρίου, λατρείας,
άσκησης, από την οποία έχουμε απομακρυνθεί λόγω του καταναλωτικού και κοσμικού
πνεύματος που επικρατεί. Απομακρυνθήκαμε από τις Ακολουθίες, τις μετάνοιες, το
κομποσχοίνι, τη νηστεία και προ πάντων από την θεία Λειτουργία και τον γλυκό
καρπό της, τη θεία Κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, πράγματα
που παραστατικά μας διηγούνται τα εικονιζόμενα και σήμερα πρόσωπα της πίστης
μας. Ας προσπαθήσουμε με κάθε μέσο που μας δίνει η Εκκλησία να προσεγγίσουμε
τον Χριστό, προκειμένου να βρεθούμε κοντά Του στην αιωνιότητα.
Με αγάπη Χριστού,
π. Βασίλειος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου