« ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ, ΗΛΙΘΙΕ, ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ!-ΦΑΗΛΟΥ Μ. ΚΡΑΝΙΔΙΩΤΗ »

Ένας μουσουλμάνος «Γάλλος» έλιωσε με νταλίκα δεκάδες αθώους. Κατέβηκε μετά από το φορτηγό και πυροβολούσε στο ψαχνό, πριν οι αστυνομικοί τον στείλουν να φάει πιλάφι με τον ρεσούλη του. Η περίπτωσή του, όπως και άλλων τρομοκρατών στην Ευρώπη, είναι απλά άλλο ένα πιστοποιητικό θανάτου της «πολυπολιτισμικότητας», της «διαφορετικότητας» και άλλες μπούρδες, για τις οποίες ανησυχούν οι Κουμουτσάκοι και οι Φίληδες.

Δεν φταίει το Scania Intercooler, δεν φταίνε τα δύσκολα παιδικά χρόνια του ισλαμιστή φονιά, δεν φταίνε ο ρατσισμός, η αποικιοκρατία και άλλες ανοησίες, με τις οποίες οι αριστεροί ή τάχα φιλελεύθεροι, γενίτσαροι ή χρήσιμοι ηλίθιοι, δικαιολογούν ακόμη και μια τέτοια σφαγή.
Είναι το Ισλάμ, ηλίθιε. Είναι το know how του στην απόλυτη εφαρμογή του. Το Ισλαμικό Κράτος χρηματοδοτείται από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και άλλους κατσαπλιάδες φανατικούς με κελεμπίες και τραπεζομάντιλα στο κεφάλι και υποστηρίζεται υλικά και ηθικά και από την Τουρκία. Το Ισλαμικό Κράτος ελέγχει έδαφος, έχει στρατό, δομές, οικονομική δράση και στο όνομά του γίνονται όλες αυτές οι σφαγές. Στο έδαφός του οι γυναίκες ζουν σαν ζώα, οι δε μη μουσουλμάνες είναι πιο κάτω κι από τα ζώα. Οι ομοφυλόφιλοι πετάγονται από ταράτσες, έχει αναβιώσει η δουλεία και άνθρωποι δολοφονούνται για τα πιο απίθανα «παραπτώματα».

Η δημιουργία μεγάλων μουσουλμανικών κοινοτήτων στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις αποδείχθηκε θανάσιμος κίνδυνος. Οι σουνίτες δεν αφομοιώθηκαν απόλυτα ποτέ και πουθενά. Είναι ασύμβατοι με τις αξίες της Δύσης, τις μισούν, τις απεχθάνονται. Μόλις νιώσουν ισχυροί και με την παρότρυνση μιας δυναμικής μειονότητας διεκδικούν κυριαρχία. Δεν σέβονται ούτε τους ομοίους τους. Απόδειξη το πόσο εύκολα και άγρια σκοτώνουν άλλους μουσουλμάνους, που δεν συμμορφώνονται πλήρως με τη βαρβαρότητα του Ισλαμικού Κράτους.

Δείτε στον χάρτη της Ελλάδας την διασπορά των hot spots. Σκεφτείτε το πλήθος των μη καταγεγραμμένων μουσουλμάνων που περιφέρονται στη χώρα. Σκεφτείτε τα παιδιά αυτών που μεγαλώνουν εδώ. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ορντινάντσα του τους κάλεσαν με την πολιτική που ακολούθησαν.
Θέλω να συντριβεί η «διαφορετικότητα» που μισεί τη χριστιανοσύνη, που μας θεωρεί χώρο επέκτασης, που δεν σέβεται την ανθρώπινη ζωή και θεωρεί τις μανάδες, τις αδελφές και τις κόρες μας πόρνες. Δεν θέλω στη χώρα μου, στην Ευρώπη, τέτοιους ανθρώπους. Θέλω αυστηρά ελεγχόμενα σύνορα, επιστροφή των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών στις πατρίδες τους. Δεν θέλω να μάθω ποιοι και πόσοι από αυτούς υπηρετούν το ISIS ούτε να περιμένω να μεγαλώσουν τα παιδιά τους δίπλα μου, για να μάθω ποια από αυτά μια μέρα θα αυτοανατιναχτούν, θα πατήσουν γυναικόπαιδα με φορτηγό ή θα κόψουν κεφάλια.

Δεν δίνω δεκάρα για το πώς τέτοια χτυπήματα θα «επηρεάσουν τους πρόσφυγες» ή για το αν θα σώσουμε αυτήν τη «διαφορετικότητα». Να γίνει σκόνη αυτή η «διαφορετικότητα» του εγκλήματος. Θέλω να φύγουν όσοι αποτελούν θερμοκήπιο για φονιάδες. Θέλω να εξαερωθούν οι φανατικοί ισλαμιστές και οι οργανώσεις τους, να τους αντιμετωπίσουμε όπως τον ναζισμό και να τιμωρηθούν ανελέητα η Σ. Αραβία, το Κατάρ, η Τουρκία και όποιος τους βοηθάει. Το ριζοσπαστικό Ισλάμ είναι εχθρός της ανθρωπότητας.

Και σε όποιον με πει «ακροδεξιό» απαντώ: Καλύτερα «ακροδεξιός» με ασφαλή την οικογένειά μου, παρά ηλίθιος γενίτσαρος και σφάγιο στο κουρμπάν μπαϊράμ των ψυχάκηδων. Θέλω Ευρώπη οχυρό, Ελλάδα κάστρο.

Εφημερίδα «Κυριακάτικη Δημοκρατία», Κυριακή 17 Ιουλίου 2016, Αριθμός φύλλου: 242.

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΥ »

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου φίλοι, είναι αφιερωμένη στους 630 θεοφόρους Πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συγκλήθηκε στην Χαλκηδόνα το έτος 451 μ.Χ. επί των Αγίων Αυτοκρατόρων Μαρκιανού και Πουλχερίας. Οι θεοφόροι αυτοί Πατέρες εξέδωσαν όρο Δογματικό περί της Υποστατικής ένωσης των δύο εν Χριστώ φύσεων. Καταδίκασαν τις κακόδοξες διδασκαλίες που δίδασκαν ότι ο Χριστός έχει μόνο μία φύση. Ακόμη η μεγάλη αυτή Σύνοδος, καταδίκασε τον Ευτυχή και τον Πατριάρχη των Μονοφυσιτών Διόσκορο. Τέλος οι Πατέρες της Συνόδου αυτής εξέδωσαν 30 Ιερούς Κανόνες, οι οποίοι περιέχονται στο Ιερό Πηδάλιο και έχουν να κάνουν με την ορθή διοίκηση της Εκκλησίας μας. Αυτό που ήδη υπήρχε και το βίωνε το σώμα των πιστών, οι Πατέρες το διευκρίνισαν και το οριοθέτησαν. Έτσι βοηθήθηκαν και βοηθούμαστε οι πιστοί στο να γνωρίζουμε ποια ακριβώς είναι η πίστη μας.

Απευθυνόμενος ο Χριστός προς τους μαθητές Του, στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, τους λέει: «Ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς» (ΜΑΤΘ. 5, 16). Αυτά τα λόγια του Κυρίου έκαναν πράξη στην καθημερινή τους ζωή οι Πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, αλλά και όλοι οι  Χριστιανοί όλων των εποχών. Η ζωή των Αγίων Πατέρων υπήρξε φωτεινή από κάθε πλευρά. Εκτός του Ορθοδόξου ήθους, ήσαν αφοσιωμένοι στην ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Δεν παρέκκλιναν στα της πίστης. Ακολουθούσαν πιστά τα δόγματα που είχαν οριοθετήσει οι Πατέρες των προηγουμένων Οικουμενικών Συνόδων. Με τις Οικουμενικές Συνόδους αντιμετώπιζαν τις αιρέσεις που εμφανίζονταν κατά καιρούς και ταλαιπωρούσαν την Εκκλησία του Χριστού.

Στη σημερινή εποχή η Ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται και πάλι χτυπήματα από ποικίλους εχθρούς. Αλλά, παρόλο που εδώ και δύο χιλιετίες η Εκκλησία μας δέχθηκε χτυπήματα από όλες τις πλευρές, από όλες τις αιρέσεις, οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας τήρησαν τα δόγματα και την αληθινή πίστη. Και η Εκκλησία είναι μία. Είναι η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία του Χριστού. Δεν υπάρχουν πολλές Εκκλησίες, όπως θέλουν να μας παρουσιάσουν οι Ορθόδοξοι Οικουμενιστές, οι οποίοι δεν γνωρίζουμε από πού κατευθύνονται για να πολεμούν με αυτόν τον  ύπουλο τρόπο την Ορθοδοξία μας. Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν πρέπει να αναγνωρίζουμε άλλες αδελφές «εκκλησίες», όπως κάνουν οι Οικουμενιστές. Δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρισθούν ως Εκκλησίες, οι Ρωμαιοκαθολικοί, τα διάφορα παρακλάδια των Προτεσταντών, οι Μονοφυσίτες και πολλές άλλες Χριστιανικές ομολογίες.

Ο Οικουμενισμός πρεσβεύει, ότι κάθε Χριστιανική ομολογία περιέχει μέρος της αλήθειας. Άρα, σύμφωνα με αυτή την διδασκαλία, και η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν έχει ολόκληρη την αλήθεια, αλλά μέρος της αλήθειας. Αυτή φυσικά η θεωρία είναι αιρετική και απορριπτέα από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Οικουμενισμός αμφισβητεί τους Κανόνες που απαγορεύουν τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς και γι’ αυτό στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών οι Οικουμενιστές συμπροσεύχονται απροκάλυπτα με τους αιρετικούς όλων των δογμάτων. Μέχρι που έχουν φθάσει στο σημείο να συμπροσεύχονται και με άλλα θρησκεύματα και να οδηγούν τους Ορθοδόξους Χριστιανούς στον Διαθρησκειακό Συγκρητισμό. Με τον τρόπο αυτό εξισώνουν τους Ορθοδόξους Χριστιανούς με τους αιρετικούς και αλλοθρήσκους, εξισώνουν την αλήθεια με το ψεύδος.

Στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, που πραγματοποιήθηκε εφέτος στην Κρήτη, δεν βγήκαν σπουδαίες αποφάσεις, ούτε καταδικάσθηκαν οι αιρετικοί. Αντίθετα οι διάφορες Χριστιανικές ομολογίες χαρακτηρίσθηκαν και πάλι «εκκλησίες», οι δε Ορθόδοξοι Χριστιανοί που θέλουν να κρατήσουν την ορθή πίστη των Πατέρων, ως συντηρητικοί. Ευτυχώς που υπήρξαν Επίσκοποι, οι οποίοι δεν υπέγραψαν τις αποφάσεις της Συνόδου. Δυστυχώς κάποιοι εκ των Ορθοδόξων διακατέχονται από μία Οικουμενιστική υστερία και θέλουν πάση θυσία την ένωσή μας με την δυτική αιρετική πανσπερμία. Όσο θα υπάρχουν Ορθόδοξοι Χριστιανοί που αγωνίζονται, δεν θα καταφέρουν τίποτα οι Οικουμενιστές. Και αυτό γιατί βοηθός μας θα είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο Οποίος και θα μας δίνει τη δύναμη να αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους αιρετικές διδασκαλίες.

Αγαπητοί μου φίλοι, δεν υπάρχουν πολλές εκκλησίες. Υπάρχει μόνο η μία Εκκλησία του Χριστού και αυτή είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία. Μην μας μπερδεύουν άνθρωποι, οι οποίοι συνεργάζονται με σκοτεινά κέντρα, που προετοιμάζουν την έλευση και την επικράτηση του Αντιχρίστου. Οφείλουμε να ενημερωνόμαστε και να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις. Να προσευχόμαστε στον Κύριο να μας βοηθάει να παραμένουμε πιστά τέκνα της Εκκλησίας Του. Να μην είμαστε αδιάφοροι, να μην γίνουμε προδότες, να μην πουλήσουμε την πίστη μας, την οποία μας παρέδωσαν όλοι οι Άγιοι Πατέρες, από τον Χριστό μέχρι σήμερα. Οφείλουμε να στηρίξουμε την Αγία Ορθοδοξία μας, ακόμη και αν χρειασθεί να υποφέρουμε γι’ αυτήν. Ένα μαρτύριο ήταν η ζωή όλων εκείνων που θυσιάσθηκαν για την αγάπη του Χριστού. Είναι η ώρα να πάρουμε κρίσιμες αποφάσεις. Θα ακολουθήσουμε τον δρόμο των Αγίων Πατέρων ή τον δρόμο των σημερινών Οικουμενιστών;

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« Ο ΠΑΠΑ-ΔΑΒΙΔ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ »

Με αισθήματα χαρμολύπης και αναστάσιμης χαράς τελέσθηκε την Δευτέρα 4 Ιουλίου η Εξόδιος Ακολουθία του μακαριστού Ιερομονάχου Δαβίδ, Γέροντος του Ιερού Κελλίου Αρχαγγέλων (Αβερκαίων) Καρεών, στον Ιστορικό Ναό του Πρωτάτου.

Ο π. Δαβίδ κοιμήθηκε το Σάββατο 2 Ιουλίου 2016 στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης μετά από εξάμηνη μεγάλη και επίπονη δοκιμασία της υγείας του.

Ο π. Δαβίδ γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1967 στο Λατζόϊ Ηλείας από τον Ανδρέα και την Χαρίκλεια Κούτση και μεγάλωσε στην Πάτρα.

Το 1983 ανέβηκε στο Άγιον Όρος όπου και μαθήτευσε στην Αθωνιάδα Σχολή, ενώ το 1985 εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου.

Άνθρωπος συνεχούς αγάπης και πνευματικού ενδιαφέροντος, διετέλεσε Πνευματικός στην Ελλάδα και στο εξωτερικό αναπαύοντας ιδιαιτέρως πάρα πολλούς νέους ανθρώπους. Ήταν ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός σε πολλά μέρη της Ελλάδας και ιδιαιτέρως στην περιοχή της Αθήνας, του Έβρου και της Κώου.

Στο Ιερό Κελλί των Αρχαγγέλων (Αβερκαίων) στις Καρυές διαδέχθηκε τον αγιασμένο γέροντα Γαβριήλ και παράλληλα οργάνωσε επίλεκτο εργαστήριο βυζαντινής αγιογραφίας με εξειδίκευση από ψηφιδωτά με υπεύθυνο τον Μοναχό Παΐσιος.

Ο π. Δαβίδ είχε την μεγάλη ευλογία από τον Θεό να γνωρισθεί και να διακονήσει επί πολλά χρόνια τον Όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη.

Εφημερίδα «Ο Εκκλησιολόγος», Σάββατο 9 Ιουλίου 2016, Αριθμός φύλλου 468.

« ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ »

«Ο λύχνος του σώματός εστιν ο οφθαλμόςˑ εάν ουν ο οφθαλμός σου απλούς η, όλον το σώμά σου φωτεινόν έσταιˑ εάν δε ο οφθαλμός σου πονηρός η, όλον το σώμά σου σκοτεινόν έσται» (ΜΑΤΘ. 6, 22-23). Στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, ο Κύριος μας λέει, ότι το λυχνάρι που δίνει φως στο σώμα είναι το μάτι και το λυχνάρι που φωτίζει την ψυχή είναι ο νους. Αν λοιπόν το μάτι μας είναι υγιές, όλο το σώμα μας θα είναι γεμάτο φως. Αν όμως το μάτι μας είναι τυφλό, όλο το σώμα μας θα είναι βυθισμένο στο σκοτάδι. Αν επομένως ο νους μας σκοτισθεί από την προσκόλληση στον πλούτο, σε πόσο σκοτάδι θα βυθισθεί η ψυχή μας;  Και συνεχιζει ο Κύριός μας: «Κανείς δεν μπορεί να είναι δούλος σε δύο κυρίουςˑ γιατί ή θα μισήσει τον ένα και θα αγαπήσει τον άλλο, ή θα στηριχθεί στον ένα και θα περιφρονήσει τον άλλο. Δεν μπορείτε να είσθε δούλοι και στον Θεό και στο χρήμα» (ΜΑΤΘ. 6, 24).

Γιατί όμως ο Χριστός μας ζητά να διαλέξουμε ένα από τα δύο, ή τον Θεό και το θέλημά Του ή τον πλούτο και τις συνέπειές του; Ίσως αναρωτηθεί κάποιος: «δεν μπορεί κανείς να αγαπά και τον Θεό και τον πλούτο; Η απάντηση είναι «όχι». Διότι όποιος έχει προσκολληθεί στον πλούτο δεν μπορεί να αγαπήσει αληθινά τον Θεό και τον ουρανό. Ο πλούτος όταν κυριεύσει τον άνθρωπο, υποδουλώνει την ψυχή του και δεν τον αφήνει να στραφεί προς τα ουράνια αγαθά. Τα πλούτη και οι ανέσεις σκλαβώνουν τον άνθρωπο. Στα λόγια του Κυρίου μάλιστα ο πλούτος προσωποποιείται ως ανταγωνιστής και ως εχθρός του Θεού. Ο άνθρωπος που έχει πολλά χρήματα έχει την αίσθηση της δύναμης. Αγοράζει διαρκώς υλικά αγαθά και αποξενώνεται από τα πνευματικά. Όπως παρατηρεί η Τατιάνα Γκορίτσεβα: «Ο πλούτος δημιουργεί έπαρση και κάνει περιττό τον Θεό» (Η τρέλλα να είσαι Χριστιανός, σελίδα 153).

Όποιος έχει σκλαβωθεί στο χρήμα, δεν μπορεί να είναι γνήσιος δούλος το Χριστού, ο Οποίος ζητά από εμάς αποκλειστική αφοσίωση. Αυτό το αντιλαμβανόμαστε και στην καθημερινή μας ζωή. Σε εποχές και σε περιοχές που οι άνθρωποι ζουν μέσα στις ανέσεις, στην πολυτέλεια και στην καλοπέραση, πολύ εύκολα ξεχνούν τον Θεό και το θέλημά Του. Αντίθετα όταν έλθουν καιροί στερήσεων, οι άνθρωποι συνήθως συνέρχονται, μετανοούν και ζητούν τη βοήθεια του Θεού. Επιπλέον η προσκόλλησή μας στο χρήμα καλλιεργεί μέσα μας την πλεονεξία, η οποία χαρακτηρίζεται από τον λόγο του Θεού ως ειδωλολατρία. Αυτό το βλέπουμε να συμβαίνει και σε εμάς τους Χριστιανούς. Θέλουμε διαρκώς να αγοράζουμε και να αποκτάμε περισσότερα υλικά αγαθά. Και χωρίς να το καταλαβαίνουμε γινόμαστε ειδωλολάτρες και κινδυνεύουμε να χάσουμε τον Θεό και την ψυχή μας.

Και συνεχίζει ο Κύριός μας: «Μη μεριμνάτε για τη ζωή σας, τι θα φάτε και τι θα πιείτε ούτε για το σώμα σας, τι θα ντυθείτε. Η ζωή δεν είναι σπουδαιότερη από την τροφή; Και το σώμα δεν είναι σπουδαιότερο από το ντύσιμο; Κοιτάξτε τα πουλιά που δεν σπέρνουν ούτε θερίζουν  ούτε συνάζουν αγαθά σε αποθήκες, κι όμως ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφειˑ εσείς δεν αξίζετε πολύ περισσότερο από αυτά; Κι έπειτα, ποιος από εσάς μπορεί με το άγχος του να προσθέσει έναν πήχυ στο ανάστημά του; Και γιατί τόσο άγχος για το ντύσιμό σας; Ας σας διδάξουν τα αγριόκρινα πως μεγαλώνουν: δεν κοπιάζουν ούτε γνέθουνˑ κι όμως σας βεβαιώνω πως ούτε ο Σολομών σε όλη του την μεγαλοπρέπεια δεν ντυνόταν όπως ένα από αυτά. Αν όμως ο Θεός ντύνει έτσι το αγριόχορτο, που σήμερα υπάρχει και αύριο θα το ρίξουν στη φωτιά, δεν θα φροντίσει πολύ περισσότερο για σας, ολιγόπιστοι;» (ΜΑΤΘ. 6, 25-30).

Πιο κάτω ο Χριστός μας προτρέπει να μην έχουμε άγχος και να μην κυριευθούμε από αγωνιώδη φροντίδα. Γιατί για όλα αυτά αγωνιούν όσοι δεν εμπιστεύονται τη ζωή τους στον Θεό. Άλλωστε ο Θεός γνωρίζει τι έχουμε ανάγκη και θα μας το δώσει. Γι’ αυτό πάνω από όλα να ζητάμε τα πνευματικά αγαθά της Βασιλείας του Θεού. Και τότε θα μας δοθούν και όλα τα επίγεια, αν είναι προς το συμφέρον μας. Τι θέλει να μας πει ο Κύριος μέσα από το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα;  Ότι το άγχος, που στις ημέρες μας έχει καταντήσει αληθινή μάστιγα, θεραπεύεται όταν εμπιστευθούμε τη ζωή μας στα χέρια του Θεού. Έλεγε ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: «Για τίποτε να μην έχετε άγχος. Το άγχος είναι του διαβόλου» (Λόγοι Α΄, Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο, σελίδα 162). Άρα το άγχος που επικρατεί στις ημέρες μας είναι τέχνασμα του διαβόλου.

Αγαπητοί μου φίλοι, ο Κύριός μας δεν λέει να μην εργαζόμαστε και να μην νοιαζόμαστε για τα καθημερινά μας προβλήματα. Αλλά λέει να μην αγωνιούμε αρρωστημένα γι’ αυτά. Θα εργασθούμε, αλλά δεν θα κάνουμε υπερβολές. Να μην κάνουμε διπλές και τριπλές εργασίες μόνο και μόνο για να έχουμε πολλές ανέσεις και πολυτέλειες. Γιατί τελικά με τον τρόπο αυτό γινόμαστε νευρικοί και τρέχουμε στους γιατρούς για να μας ηρεμήσουν και να μας θεραπεύσουν. Θα φροντίζουμε εμείς για τα απαραίτητα με σύνεση, εργατικότητα και υπομονή. Και θα φροντίζει πολύ περισσότερο για εμάς ο Ίδιος ο Θεός. Θα πρέπει να πιστεύουμε στην πρόνοια του Θεού. Να τα αφήνουμε όλα στα χέρια του Θεού κι Εκείνος γνωρίζει τι έχουμε ανάγκη και πότε να μας το δίνει. Πάνω από όλα όμως να ενδιαφερόμαστε για τα πνευματικά αγαθά της Βασιλείας Του.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ “ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ” (5Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ), ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ 05.07.2016 »

Την Τρίτη 5 Ιουλίου 2016, στα Καλάβρυτα, πραγματοποιήθηκε, με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβροσίου, στα πλαίσια της επιμορφώσεως των κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας,  η τελευταία συνάντηση κληρικών   για το Σεμινάριο με θέμα «Ζητήματα Λατρείας και Λειτουργικής Αγωγής», το οποίο υλοποιεί η Ιερά Μητρόπολη σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως Κληρικών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.

Προσκεκλημένοι ομιλητές ήταν :

Ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος  Κουμαριανός, Καθηγητής του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος ανέπτυξε ζητήματα αισθητικής της θείας λατρείας, αναφερόμενος στο εσωτερικό του Ναού,  στη δομή του, στην αγιογράφηση, τα ιερά σκεύη, τα ιερά άμφια, και τέλος στην ευταξία κατά την τέλεση της θείας λατρείας.

Ο Αιδεσιμολογιώτατος π. Νικόλαος Σκιαδαρέσης, Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέου της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, ο οποίος  αναφέρθηκε στη διακονία και το διάκονο του λόγου, στα χαρακτηριστικά του θείου κηρύγματος, στα προβλήματα και τις προοπτικές του.

Ο Ελλογιμώτατος κ. Παναγιώτης Σκαλτσής, Καθηγητής του τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Σύμβολα και συμβολισμοί της θείας λατρείας», αναφερόμενος σχετικώς τόσο στο Μυστήριο της θεία Ευχαριστίας όσο και στο Μυστήριο του Βαπτίσματος.

Μετά το τέλος των ομιλιών πραγματοποιήθηκε διαλογική συζήτηση των συμμετεχόντων με τους ομιλητές, την οποία συντόνισε ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Καλαβρύτων και Αιγιαλείας π. Ιωακείμ Βενιανάκης.

Ακολούθησε η αξιολόγηση του προγράμματος από τους μετέχοντες.

www.im-ka.gr