Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου φίλοι, μας
παρουσιάζει, στο σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα τα κατορθώματα των ανθρώπων του
Θεού. Οι άγιοι λοιπόν αυτοί άνθρωποι, λέει ο Απόστολος Παύλος: «Με την πίστη
κατατρόπωσαν βασίλεια, επέβαλαν το δίκαιο, πέτυχαν την πραγματοποίηση των
υποσχέσεων του Θεού, έφραξαν στόματα λεόντωνˑ έσβησαν τη δύναμη της φωτιάς,
διέφυγαν τη σφαγή, έγιναν από αδύνατοι ισχυροί, αναδείχθηκαν ήρωες στον πόλεμο,
έτρεψαν σε φυγή εχθρικά στρατεύματαˑ γυναίκες ξαναπήραν πίσω στη ζωή τους
ανθρώπους τους, κι άλλοι βασανίσθηκαν ως το θάνατο, χωρίς να δεχθούν την
απελευθέρωσή τους, γιατί πίστευαν ότι μπορούσαν να αναστηθούν σε μια καλύτερη
ζωή. Άλλοι δοκίμασαν εξευτελισμούς και μαστιγώσεις, ακόμη και δεσμά και
φυλακίσεις. Λιθοβολήθηκαν, πριονίσθηκαν, πέρασαν δοκιμασίες, θανατώθηκαν με
μαχαίρι, περιπλανήθηκαν ντυμένοι με προβιές και κατσικίσια δέρματα, έζησαν σε
στερήσεις, υπέφεραν καταπιέσεις, θλίψεις και κακουχίες…πλανήθηκαν σε ερημιές
και βουνά, σε σπηλιές και σε τρύπες της γης» (ΕΒΡ. 11, 33-38).
Η Εκκλησία μας από την αρχή της ίδρυσής
της, κατά την ημέρα της Πεντηκοστής, έχει αναδείξει πλήθος αγίων και μαρτύρων
της Πίστης μας. Στους τρεις πρώτους αιώνες της Εκκλησίας μας, όταν υπήρχαν οι
σκληροί διωγμοί, έχουμε ένδεκα εκατομμύρια μάρτυρες. Αλλά και αργότερα έχουμε
διωγμούς, Νεομάρτυρες κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, που φθάνουν μέχρι τα
αθεϊστικά καθεστώτα των ανατολικών χωρών, αλλά και μέχρι σήμερα στην Συρία και
αλλού, όπου σφαγιάζονται Χριστιανοί. Και όμως η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι ακόμη
ζωντανή και θα παραμένει ζωντανή στους αιώνες των αιώνων. Πολλοί προσπάθησαν
και προσπαθούν να την βλάψουν, εξωτερικοί αλλά και εσωτερικοί εχθροί της
Εκκλησίας. Τις δυσκολίες αυτές τις γνώριζε ο Χριστός, και γι’ αυτό είπε στους
μαθητές Του: «Ιδού εγώ αποστέλλω υμάς ως πρόβατα εν μέσω λύκων» (ΜΑΤΘ. 10, 16).
Οι εξωτερικοί εχθροί της Εκκλησίας μας
είναι οι άθεοι, τα διάφορα φονταμενταλιστικά θρησκεύματα, οι διάφορες αιρέσεις, οι άνθρωποι των μέσων
μαζικής ενημέρωσης που προπαγανδίζουν την αθεΐα τους και οτιδήποτε είναι
αντίθετο με την Εκκλησία του Χριστού, κάποιοι πολιτικοί μας και πολλοί άλλοι ων
ουκ έστιν αριθμός. Αυτές τις ημέρες γνωστοί δημοσιογράφοι και κάποια πολιτικός,
που έκανε την κηδεία του καλλιτέχνη συζύγου της στο θέατρό της και μετά τον
αποτέφρωσε στην Βουλγαρία, προπαγανδίζουν την αποτέφρωση, μία ξένη παράδοση με
αυτή της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η κυρία αυτή μάλιστα έκλαιγε στην Βουλή, ω της
υποκρισίας!, και μάλιστα έλεγε ότι προσεύχεται, κάνει τον σταυρό της και
επικαλείται την Παναγία. Ούτε η ίδια γνωρίζει τι πιστεύει. Μία μπερδεμένη
κατάσταση! Και γενικά υπάρχει μία σύγχυση στον κόσμο, ενώ τα πράγματα είναι τόσο
απλά μέσα στην Εκκλησία.
Κι ενώ υπάρχουν διάφοροι εξωτερικοί εχθροί
της Εκκλησίας, έχουμε και τους εσωτερικούς εχθρούς της. Δυστυχώς κάποιοι και
μάλιστα υψηλόβαθμοι κληρικοί προωθούν τον Οικουμενισμό και τον Διαθρησκειακό Συγκρητισμό.
Με λίγα λόγια προωθούν την ένωση με τα άλλα Χριστιανικά δόγματα, ως πρώτο βήμα,
και έπειτα την ένωση όλων των θρησκειών με θρησκευτικό ηγέτη τον επερχόμενο
Αντίχριστο! Έχουμε φθάσει στο σημείο, να ευλογεί ο Πάπας μέσα στον Ορθόδοξο Ναό
του Αγίου Γεωργίου, στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, τον πιστό λαό του Θεού.
Οι Παπικοί, εκτός του ότι δεν υποχωρούν σε τίποτα, θέλοντας να υποτάξουν την
Ορθοδοξία, προωθούν και την Ουνία. Οι ουνιτικές θρησκευτικές κοινότητες
διατηρούν το λειτουργικό τυπικό και τελετουργικό των Ορθοδόξων, αλλά
αναγνωρίζουν τον Πάπα και ανήκουν εκκλησιαστικά στο Βατικανό. Τι διάλογος
μπορεί να υπάρξει με τους Παπικούς, όταν αυτοί προωθούν την Ουνία σε βάρος της
Ορθόδοξης Εκκλησίας;
Μάλιστα κάποιοι προχωρούν και πιο πέρα. Με
τη συμμετοχή τους και με τις συμπροσευχές στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών
αποδέχονται σιωπηρώς, την Αγγλικανική «εκκλησία», όπου εκεί χειροτονούνται
γυναίκες επίσκοποι, διάφορες προτεσταντικές παραφυάδες και πολλά άλλα
Χριστιανικά δόγματα. Μέσα στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών επικρατούν και
γίνονται δυστυχώς αποδεκτές και από τους Ορθοδόξους που συμμετέχουν,
καινοφανείς και αντορθόδοξες απόψεις και θεωρίες. Και δεν φθάνει αυτή η σύγχυση
του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, κάποιοι προχωρούν ακόμη πιο πέρα, με τη
συμμετοχή τους σε διαθρησκειακές συναντήσεις, όπου εκεί συναντώνται Χριστιανοί,
Ιουδαίοι, Μουσουλμάνοι, Ινδουϊστές, Βουδιστές και άλλα θρησκεύματα. Και
αναρωτιέται κανείς, τι έχουμε να συζητήσουμε εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί με
όλον αυτό τον συφερτό δοξασιών, θεωριών, φιλοσοφιών και νεώτερων θεολογιών;
Αγαπητοί μου φίλοι, ευτυχώς που υπάρχουν
κληρικοί όλων των βαθμίδων, μοναχοί και λαϊκοί, που αγρυπνούν για την διαφύλαξη
της Ορθοδοξίας μας. Μην απελπιζόμαστε, αλλά να εντείνουμε περισσότερο τις
προσευχές μας και να αγωνιζόμαστε εναντίον του Οικουμενισμού και του
Διαθρησκειακού Συγκρητισμού, χωρίς ακρότητες και υπερβολές. Όσον αφορά τους
κληρικούς εκείνους που κάνουν διάφορα οικουμενιστικά ανοίγματα, να είναι
προσεκτικοί γιατί υπάρχει ο κίνδυνος νέου σχίσματος, όπως έγινε το 1924 με το
Παλαιοημερολογητικό ζήτημα. Όλοι μας βρισκόμαστε πλέον ενώπιον των προσωπικών
μας ευθυνών και φέρουμε το βάρος των προσωπικών μας επιλογών. Πρέπει να έχουμε
πλήρη συνείδηση των αποφάσεών μας και των όποιων συνεπειών τους. Δεν θα πρέπει
να μας πτοεί η όποια καταφρόνηση, λοιδορία, απαξίωση και εμπαιγμός που θα
εισπράξουμε. Οφείλουμε να διαφυλάξουμε ανόθευτη την Ορθοδοξία μας και να την
παραδώσουμε έτσι στις επόμενες γενιές. «Ου συγχωρεί συγκατάβασις εις τα της
πίστεως», μας παραγγέλλει ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός.
Με
αγάπη Χριστού,
π.
Βασίλειος.
