Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

« Η ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ »

Αύριο, αγαπητοί μου φίλοι, θα εορτάσουμε για μια ακόμη φορά τη Γέννηση του Σωτήρα και Λυτρωτή μας, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Γλυκύτατος αντίλαλος το χαρμόσυνο μήνυμα του αγγέλου προς τους αγραυλούντες ποιμένες της Βηθλεέμ. «Ιδού γαρ ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην, ήτις έσται παντί τω λαώ, ότι ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ» ( ΛΟΥΚΑ 2, 10-11 ). Με τον ερχομό του θείου Λυτρωτή διαλύθηκαν τα σκοτάδια της παραπαίουσας από την αμαρτία και τη δυστυχία ανθρωπότητας. Θα ατενίσουμε για μια ακόμη φορά έκθαμβοι τον Κύριό μας ως Παιδίον, κείμενον στη Φάτνη και η ψυχή μας θα πλημμυρίσει από φως. Το Σπήλαιο της Βηθλεέμ μας διδάσκει την άκρα συγκατάβαση του Κυρίου μας. Μας διδάσκει να είμαστε κι εμείς ταπεινοί και απλοί.

Ο Χριστός έρχεται για να ελκύσει μέσα στην ταπείνωσή Του εκείνους που πιάνουν τα μηνύματα του ουρανού με την καρδιά τους. Αυτούς που κρύβουν κάτι απ’ το μεγαλείο της αγάπης Του. Αυτούς που είναι ανήσυχοι και Τον αναζητούν ασυμβίβαστοι. Αλήθεια, πόσο ο Θεός ύψωσε τον άνθρωπο ! Λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος για το σπουδαίο αυτό Γεγονός της Ενανθρωπήσεως : Ο Θεός « πτωχεύει την εμήν σάρκα, ιν’ εγώ πλουτήσω την αυτού θεότητα…, κενούται της εαυτού δόξης επί μικρόν, ιν’ εγώ της εκείνου μεταλάβω πληρώσεως…, μεταλαμβάνει της εμής σαρκός, ίνα και την εικόνα σώση και την σάρκα αθανατίση » ( P.G. 36, 633-36 ). Έγινε άνθρωπος ο Ίδιος ο Θεός για να μας θεοποιήσει, να μας κάνει κατά χάριν θεούς.

Με τη Γέννηση του Χριστού γλυκοχάραξε στις καρδιές των ανθρώπων η ανέσπερη αυγή. Μέσα στη σιωπή και την ησυχία ενός σπηλαίου γεννήθηκε η αγάπη. Γιατί ο Θεός είναι αγάπη. Η αγάπη που καταργεί τις φυλετικές διακρίσεις και εξισώνει λευκούς και έγχρωμους ανθρώπους. Γιατί πως να το κάνουμε, όλοι παιδιά του Ενός Θεού είμαστε. Στη διδασκαλία του Χριστιανισμού δεν μπορεί να χωρέσει οποιαδήποτε μορφή ρατσισμού. Ο Θεός είναι η αγάπη που καταλύει την δουλεία και την έχθρα και εξασφαλίζει στα άτομα και τους λαούς τη θεοδώρητη ελευθερία. Μόνο έτσι εξαλείφεται η δυσπιστία, η ψυχρότητα και η δυστυχία. Χωρίς την αγάπη, χωρίς τον Χριστό κτίζουμε πάνω στην άμμο. Ο Χριστός είναι ο θεμέλιος, ο ακρογωνιαίος λίθος. Πάνω σ’ Αυτόν και με την αγάπη πρέπει να θεμελιώσουμε την ειρήνη.

Όταν όμως λείπει ο Χριστός από τη ζωή μας τα πάντα μετατρέπονται σε απέραντη δυστυχία. Τότε βλέπουμε τους Ηγέτες των λαών, αντί να διακονούν, να καταδυναστεύουν και να εξουσιάζουν τους ανθρώπους. Όταν λείπει ο Χριστός βλέπουμε γύρω μας τον κάθε είδους ρατσισμό να πλημμυρίζει τη ζωή μας. Όταν λείπει ο Χριστός τότε επικρατεί η δουλεία και η έλλειψη ελευθερίας εκφράσεως λόγου και έργων. Όταν λείπει η αγάπη που είναι ο Χριστός, τότε ανάμεσα στους ανθρώπους επικρατεί η ζήλια, ο φθόνος, η κακία, το μίσος, η έχθρα. Μόνο κοντά στο Θείο Βρέφος θα μπορέσουμε να ειρηνεύσουμε. Μόνο κοντά στον Χριστό θα μπορέσουμε να ατενίσουμε τη ζωή πιο πνευματικά, πιο Χριστιανικά. Σε αντίθετη περίπτωση θα βρισκόμαστε συνεχώς μπροστά στα προσωπικά μας αδιέξοδα. Μακριά από τον Χριστό δεν υπάρχει λύτρωση.

Ο Χριστός είναι η οδός της Θεογνωσίας και της ανθρωπογνωσίας. Ο Χριστός είναι η λύση του κοσμικού δράματος και η δικαίωση της ανθρώπινης τραγωδίας. Λέει ο Πρωτοπρεσβύτερος πατήρ Μιχαήλ Καρδαμάκης : « Ο σκοπός της Ενσαρκώσεως είναι η επιστροφή μας στην ανθρώπινη πληρότητα και μοναδικότητα, στην οδό της χριστολογικής ή θεανθρώπινης αυξήσεως και καταξιώσεώς μας. Ο άνθρωπος είναι ¨καταδικασμένος¨ να είναι του Χριστού…» ( Ορθόδοξη Πνευματικότητα, σελίδα 106 ). Με την Ενανθρώπηση του Χριστού ο άνθρωπος αποκαθίσταται. Επιστρέφει στην προτέρα του δόξα. Η σωτηρία του ανθρώπου είναι, πάντοτε και τώρα, μόνο ο Θεάνθρωπος Χριστός.

Αγαπητοί μου φἰλοι, η Εκκλησία και σήμερα και πάντοτε μας καλεί να οδηγήσουμε τα βήματά μας προς την Βηθλεέμ και εκεί να προσκυνήσουμε, μέσα στη Φάτνη αναπαυόμενο, το Θείο Βρέφος. Να κλείσουμε τα αυτιά μας στους ανθρώπους της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Εποχής και σαν άλλοι Μάγοι, ας προσφέρουμε στον Χριστό την απλότητά μας, όπως οι ποιμένες. Να του προσφέρουμε την βέβαιη πίστη μας, όπως οι σοφοί της Ανατολής. Και να του ψάλλουμε άσματα δοξαστικά, όπως οι άγγελοι. Τέλος ως δώρα εμείς ας προσφέρουμε στο νεογέννητο Χριστό τα δώρα της αγάπης και φιλανθρωπίας προς τους φτωχούς και τους δυστυχισμένους. Η χαροποιός είδηση της Γεννήσεως του Χριστού ας δονήσει τις καρδιές όλων μας. Καλά Χριστούγεννα !

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011

« ΠΟΛΙΤΙΚΗ »

Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκεν την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ( 1851-1911, Έλληνας συγγραφέας ).

www.gnomikologikon.gr

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

« Ο ΚΑΘΑΡΩΤΑΤΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ »

Αποτέλεσμα εικόνας για τα εισοδια
Στις 21 Νοεμβρίου, αγαπητοί μου φίλοι, η Εκκλησία μας εορτάζει τα Εισόδια της Θεοτόκου. Τι ακριβώς όμως εορτάζουμε κατά την ημέρα αυτή; Η κόρη των δικαίων θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννας, η Μαριάμ, αφού συμπλήρωσε το τρίτο έτος της ηλικίας της, την παρέλαβαν οι γονείς της και σύμφωνα με την υπόσχεσή τους στο Θεό την οδήγησαν στο Ναό. Εκεί την παρέλαβε ο Αρχιερέας και την οδήγησε στα Άγια των Αγίων.
Η είσοδος στα Άγια των Αγίων ήταν απαγορευμένη σε όλους, κληρικούς και λαϊκούς. Μόνο στον Αρχιερέα επιτρεπόταν η είσοδος μία φορά το χρόνο και κατόπιν εξιλαστηρίου θυσίας προς τον Θεό. Όμως η Μαριάμ ήταν η προ των αιώνων προορισμένη να γίνει Μητέρα του Ενανθρωπήσαντος Υιού του Θεού. Γι’ αυτό ο Θεός επέτρεψε σε αυτή κατά θαυμαστό τρόπο να εισέλθει στα Άγια των Αγίων. Την είσοδο της Μαριάμ στα Άγια των Αγίων αποκάλυψε ο Θεός στον Αρχιερέα Ζαχαρία, τον πατέρα του Ιωάννου του Προδρόμου.
Τον καθαρώτατο ναό του Σωτήρος, την Παναγία μας, την έτρεφε, την υπηρετούσε και τη δίδασκε μέσα στα Άγια των Αγίων, κατά θαυμαστό τρόπο ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. Και αυτό γινόταν σε όλη τη διάρκεια της δωδεκαετούς παραμονής της στο Ναό. Ζούσε εκεί μέσα η Θεοτόκος ως ένσαρκος άγγελος και δεν βγήκε από το Ναό για δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Αφού συμπλήρωσε τη δωδεκαετή παραμονή της στα Άγια των Αγίων, με θεία εντολή, βγήκε σε ηλικία δέκα πέντε ετών. Έπειτα από λίγο χρονικό διάστημα έγινε η μνηστεία της μετά του Ιωσήφ.
Η είσοδος της Θεοτόκου στο Ναό ήταν απαραίτητη για τον αγιασμό της προκειμένου σε λίγο καιρό να κυοφορήσει τον Ίδιο το Θεό, τον Υιό και Λόγο του Θεού. Η Μητέρα του Θεού κατέχει εξαιρετική θέση στο μυστήριο της Ενανθρωπήσεως του Λόγου του Θεού. Σε όλη την επίγεια ζωή της συμμετέχει προσωπικά και ενεργά στο κοσμοσωτήριο έργο του Θεού για τη σωτηρία των ανθρώπων. Στο πρόσωπο της Θεοτόκου η ανθρωπότητα έδωσε τη συγκατάθεσή της για να σαρκωθεί ο Υιός και να έλθει να κατοικήσει ανάμεσα στους ανθρώπους.
«Ανήκοντας οργανικά στο γένος του Αδάμ η Παρθένος, έμεινε ωστόσο προφυλαγμένη από κάθε προσωπικό ρύπο, από κάθε κακό, που έγινε ως προς αυτήν ανενεργό με τους διαδοχικούς εξαγνισμούς των θεοπατόρων, με την ειδική ενέργεια του Πνεύματος και με το ελεύθερο κατόρθωμά της» ( Η Ορθοδοξία, Παύλου Ευδοκίμοφ, σελίδα 203 ).
Η Θεοτόκος είναι η Παναγία όχι γιατί έχει κάποια προνόμια που την ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους, αλλά εξαιτίας της υπακοής Της προς το θέλημα του Θεού. Είναι η Παναγία με την αποδοχή και τη μετοχή Της στη Χάρη του Θεού. Η θεία θέληση δεν μπορεί να σώσει χωρίς τη συνδρομή της ανθρώπινης θελήσεως. Αυτή την ανθρώπινη θέληση την είχε η Θεοτόκος, η οποία με την υπακοή Της προσέλκυσε τη Χάρη του Θεού.
Στη σημερινή υλιστική εποχή μας το πρόσωπο της Παναγίας πρέπει να κατέχει σπουδαία θέση στη ζωή μας, αν θέλουμε να ζήσουμε αληθινά. Η Παναγία πρέπει να γίνει το πρότυπο όλων των ανθρώπων και ιδιαίτερα των γυναικών. Η Παναγία είναι η φωτεινή εκείνη μορφή που φωτίζει όσους την επικαλούνται και ζητούν τη βοήθειά της. Είναι η ελπίδα όσων ταλαιπωρούνται μέσα στα προβλήματα και στα αδιέξοδα της ζωής. Πρέπει να γίνει το παράδειγμα της νεολαίας μας, που δυστυχώς την έχουμε απογοητεύσει εμείς οι μεγαλύτεροι.
Μέσα λοιπόν από τις Θεομητορικές εορτές, αλλά και από την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου, αναδεικνύεται η ταπείνωση, η υπακοή, η καθαρότητα και η αγιότητα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Και σήμερα η Παναγία καλεί τους Χριστιανούς να υπακούσουν στο θέλημα του Κυρίου. Η υπακοή στον Κύριο και η πιστότητα στη ζωή της Εκκλησίας μας χαρίζει την πραγματική ευτυχία της παρούσας ζωής και τη μακαριότητα της αιώνιας ζωής.
Με αγάπη Χριστού,
π. Βασίλειος.

Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

« ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑΣ »

Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.

Μίκης Θεοδωράκης ( 1925 - , Συνθέτης και Πολιτικός ).

www.gnomikologikon.gr

Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

« ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΣ »

«Αν οι πολίτες ενός κράτους δεν έχουν μυαλό για Ουρανό (για Ουράνια Βασιλεία) τότε δεν μπορεί το Κράτος εκείνο να σταθεί όρθιο».
Παπά - Σέφανος Σέρβος.
«Τι έμαθα απ’ τον Παπά – Στέφανο το Σέρβο», Ιωάννου Β. Στόγια, σελίδα 47.