« ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ, ΣΤΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΙΓΙΟΥ, 24-25.11.2024 »

« ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ »

Η Αγία Αικατερίνη καταγόταν από οικογένεια ευγενών της Αλεξάνδρειας, «θυγάτηρ βασιλίσκου τινός ονομαζομένου Kώνστου», και μαρτύρησε στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. (304 μ.Χ.) Ήταν ευφυέστατη και φιλομαθής. Ήδη σε ηλικία δέκα οκτώ χρονών κατείχε τις γνώσεις της ελληνικής, ρωμαϊκής και λατινικής φιλολογίας και φιλοσοφίας, δηλαδή γνώριζε τα έργα του Oμήρου, του λατίνου ποιητή Bιργίλιου, του Aσκληπιού, του Iπποκράτη και Γαληνού των ιατρών, του Aριστοτέλη και του Πλάτωνα, του Φιλιστίωνα και του Eυσέβιου των φιλοσόφων, του Iαννή και Iαμβρή των μεγάλων μάγων, του Διονυσίου και της Σιβύλλης και άλλων. Ήταν όμως και άρτια καταρτισμένη στα δόγματα της Χριστιανικής Πίστης.

Όταν επί Μαξεντίου (υιός του Mαξιμιανού) διεξαγόταν διωγμός εναντίον των χριστιανών, η Αικατερίνη δε φοβήθηκε, αλλά με παρρησία διέδιδε πως ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος Αληθινός Θεός. Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τον έπαρχο της περιοχής, ο οποίος προσπάθησε με συζητήσεις να την πείσει να αρνηθεί την πίστη της. Όταν ο έπαρχος διαπίστωσε την ανωτερότητα των λόγων της Αικατερίνης, συγκάλεσε δημόσια συζήτηση με τους πιο άξιους ρήτορες της Αλεξάνδρειας, τους οποίους όμως η Αικατερίνη αποστόμωσε. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά κάποιοι από τους συνομιλητές της Αικατερίνης πείσθηκαν για τους λόγους της και ασπάστηκαν την Χριστιανική Πίστη.

Μπροστά σε αυτή την κατάληξη, ο έπαρχος διέταξε να τη βασανίσουν σκληρά με την ελπίδα πως η Αγία θα λύγιζε και θα αρνιόταν τον Χριστό. Όμως η Αικατερίνη έμεινε ακλόνητη στην πίστη της. Τελικά αποκεφαλίσθηκε, ύστερα από διαταγή του έπαρχου.

www.saint.gr

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ »

Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου φίλοι, ακούσαμε για έναν πλούσιο νέο. Αυτός ο νέος είχε καθαρή ζωή, τηρούσε τις εντολές του Θεού και ποθούσε την αιώνια ζωή. Γι’ αυτό με ειλικρίνεια έκανε την ερώτηση στον Κύριο για το τι πρέπει να κάνει έτσι ώστε να την κληρονομήσει. Ο Χριστός είδε την αρετή του και τον συμπάθησε. Γνώριζε όμως και τη μία κρυφή αδυναμία του, το πάθος της φιλαργυρίας που τον ταλαιπωρούσε. Για τον λόγο αυτό ο Κύριος επιδίωξε να βοηθήσει τον πλούσιο νέο να ξεπεράσει το πάθος αυτό λέγοντάς του: «Ένα ακόμη σου λείπει: πούλησε όλα όσα έχεις και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς, κι έτσι θα έχεις θησαυρό κοντά στον Θεό· κι έλα να με ακολουθήσεις» (ΛΟΥΚΑ 18, 22). Τότε ο νέος στενοχωρήθηκε και έσβησε κάθε ιερή επιθυμία που είχε. Λησμόνησε τις ουράνιες αναζητήσεις του και περίλυπος εγκατέλειψε τον  Χριστό.

Κάνει ασφαλώς εντύπωση η διαπίστωση του Κυρίου. Λέει στον πλούσιο νέο ότι έχει μόνο ένα ελάττωμα. Είναι βέβαιο ότι δεν υστερούσε μόνο σε αυτό. Είχε και άλλα ελαττώματα. Αυτό το ένα όμως κυριαρχούσε στην ψυχή του. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και μ’ εμάς. Πλήθος παθών είναι ριζωμένα στην ψυχή μας και τη νεκρώνουν. Ανάμεσα σε αυτά, όμως, συχνά υπάρχει και ένα, το οποίο ιδιαίτερα μας κυριεύει. Αυτό μπορεί να είναι η φιλαργυρία, η φιλοδοξία, η φιληδονία, η ζήλεια, η κατάκριση ή ο θυμός. Αυτό μπορεί να είναι το αδύνατο σημείο μας, το οποίο μπορεί να επηρεάζει όλη την πνευματική μας ζωή. Εκεί μας πολεμά ιδιαιτέρως ο διάβολος, στο τρωτό αυτό σημείο μας, στην «αχίλλειο πτέρνα» μας. Κι αν δεν προσέξουμε, μπορεί αυτή η αδυναμία μας να μας καταστρέψει. Ένα πάθος είναι ικανό να μας οδηγήσει μακριά από τον Χριστό, στην αιώνια κόλαση.

Το είδαμε αυτό στον πλούσιο νέο του σημερινού ιερού Ευαγγελίου. Θα μπορούσε να γίνει ένας από τους μαθητές του Κυρίου. Όμως δεν Τον ακολούθησε. Πόθησε την αιωνιότητα, αλλά έμεινε προσκολλημένος στα εφήμερα αγαθά. Ζήτησε τα ουράνια, χωρίς να θέλει να αφήσει τα γήϊνα. Και δεν είναι ο μόνος. Ας θυμηθούμε τον Ιούδα, που η φιλαργυρία τον έκανε να προδώσει τον Κύριο. Ή τη γυναίκα του Λωτ, που από την περιέργειά της έγινε στήλη άλατος (ΓΕΝ. 19, 26). Ή τον Κάϊν, που από τον φθόνο του θανάτωσε τον αδελφό του. Συνεπώς, ακόμη και μία αδυναμία μας έχει τη δύναμη να μας οδηγήσει στην αιώνια απώλεια. Ένα πάθος είναι ικανό να μας καταστρέψει και ούτε καν να το καταλάβουμε. Τόση είναι η δύναμη των παθών! Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε τα διάφορα πάθη που μας βασανίζουν και μας τυραννούν στην καθημερινή μας ζωή;

Το πρώτο που καλούμαστε να κάνουμε είναι να εξετάσουμε τον εαυτό μας με προσοχή για να διακρίνουμε την αδυναμία μας, το κυρίαρχο πάθος που καταδυναστεύει την ψυχή μας, που μας κρατά δέσμιους στη γη και μας απομακρύνει από τον Χριστό. Και αφού συνειδητοποιήσουμε το τραύμα μας, να σπεύσουμε στον Ιατρό· να ζητήσουμε βοήθεια από τον Κύριό μας, να εξομολογηθούμε με ειλικρίνεια στον πνευματικό μας. Το Μυστήριο της Εξομολόγησης έχει τη δυνατότητα να θεραπεύει τα πάθη, αφού την ιερή εκείνη ώρα παρίσταται το Ίδιο το Άγιο Πνεύμα που καθοδηγεί τον πνευματικό και δίνει τις κατάλληλες συμβουλές προς τον εξομολογούμενο. Όμως θα πρέπει να ανοίγουμε την καρδιά μας και να τα  εξαγορεύουμε όλα όσα μας βασανίζουν στην καθημερινότητά μας. Έτσι θα μπορέσουμε να σπάσουμε την αλυσίδα που μας αιχμαλωτίζει και να πολεμήσουμε το πάθος που μας κυριεύει.

Είναι ίσως δύσκολο το αγώνισμα αυτό. Το να πολεμήσουμε τα διάφορα πάθη μας. Χρειάζεται απόφαση σταθερή, αγώνας διαρκής και ταπείνωση. Απαραίτητη όμως είναι η εκζήτηση της θείας Χάρης. Με τις μικρές μας ανθρώπινες δυνάμεις είναι αδύνατον να ξεπεράσουμε την παραμικρή αδυναμία μας. Ας μην μας απογοητεύσει αυτό. Διότι «τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστιν» (ΛΟΥΚΑ 18, 27), τόνισε ο Χριστός. Εκείνα που είναι ακατόρθωτα για τον άνθρωπο, μπορούν να επιτευχθούν με την Χάρη και τη δύναμη του Θεού. Αρκεί εμείς να ζητήσουμε τη βοήθεια του Κυρίου. Με τη δική Του θεία βοήθεια μπορούμε να ξεριζώσουμε κάθε αγκάθι που έχει φυτρώσει στην ψυχή μας, να θυσιάσουμε και το ένα κυρίαρχο πάθος μας και ελεύθεροι να ακολουθήσουμε τον Κύριο όπου μας καλεί. Έτσι μόνο θα είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι.

Αγαπητοί μου φίλοι, η ζωή μέσα στην Εκκλησία διακρίνεται από την αληθινή χαρά. Οι Χριστιανοί που είναι κατσούφηδες, μίζεροι, στενοχωρημένοι ίσως να μην βαδίζουν σωστά την Χριστιανική οδό. Και ίσως να μην το καταλαβαίνουν ότι έχουν πάρει λάθος πορεία. Χρειάζεται πάλη με τον εαυτό μας και με τα πάθη μας. Σίγουρα κάποιο πάθος μας κυριεύει περισσότερο από τα άλλα. Κάποιο πάθος έχει κυριεύσει περισσότερο την ψυχή μας. Εκεί να εστιάσουμε την προσοχή μας και να πολεμήσουμε εναντίον του. Και πάντα να ζητάμε τη βοήθεια του Θεού. Η ζωή κοντά στον Χριστό είναι χαρά, ειρήνη και ευτυχία. Μακριά από τον Χριστό υπάρχει στενοχώρια, ταραχή και δυστυχία. Τα πάντα μας χαρίζει ο Χριστός. Ας πάρουμε λοιπόν την απόφαση να αφήσουμε το ένα, για να ακολουθήσουμε τον Κύριο και να κερδίσουμε το παν. Αξίζει αυτή η προσπάθεια. Να είμαστε σίγουροι γι’ αυτό.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« ΑΠΩΛΕΙΑ ΧΡΟΝΟΥ »

Θα κουραστείς πολύ, μέχρι να καταλάβεις ότι προσευχή χωρίς προσοχή και νήψη είναι απώλεια χρόνου.

Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής

agios-dimitrios.blogspot.com

« ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ »

«Να μη γνωστοποιή ο πιστός στους ανθρώπους την εξομολόγησή του ή την ζωή του ή την πνευματική του εργασία. Όλα να γίνονται εν κρυπτώ και κατόπιν συμβουλής του πνευματικού μόνον».

«Η νηστεία είναι εντολή του Θεού. Γι’ αυτό και μεις να νηστεύουμε, παιδιά μου. Δεν με έβλαψε η νηστεία μέχρι σήμερα, που είμαι εβδομήντα χρονών.

Η μητέρα μου με έμαθε νηστεία παιδιόθεν. Δεν κάνω τον υποκριτή ότι, παιδιά μου, νηστεύω, αλλά αυτό με εδίδαξαν οι γονείς μου και μέχρι σήμερα αυτά τηρώ, τέκνα μου. Δεν με έβλαψε ποτέ η νηστεία και ας έχω ασθένειες επάνω μου... Μην ακούτε, που λένε δεν είναι η νηστεία τίποτε κι ότι τα λένε οι καλόγεροι. Δεν τα λένε οι καλόγεροι, παιδιά μου, με συγχωρείτε, τα λέει ο Θεός.

Η πρώτη εντολή του Θεού ήταν νηστεία, καθώς και ο Χριστός μας ενήστευσε. ...Και τα δαιμόνια και οι αρρώστιες και όλα τα πάθη με την νηστεία και την προσευχή αποβάλλονται».

«Καμμιά προσευχή παιδιά μου δεν πάει χαμένη. Κι εμένα αυτή η προσευχή με κράτησε τόσα χρόνια. Πάντα η προσευχή στηρίζει. Να μη δειλιάζουμε, να μη φοβόμαστε. Ει ο Θεός μεθ’ ημών, ουδείς καθ’ ημών. Πολλοί οι πειρασμοί, πολλές οι παγίδες του διαβόλου και στο Μοναστήρι και έξω στον κόσμο. Αλλά όλα με την προσευχή και την... χάρη του Θεού διαλύονται».

«Όταν ο Ιερεύς βγάζη μερίδες και μνημονεύει τα ονόματα των πιστών στην Ιερά Πρόθεση κατεβαίνει Άγγελος Κυρίου και παίρνει την μνημόνευση αυτή και την πηγαίνει και την εναποθέτει στον Θρόνο του Δεσπότου Χριστού ως προσευχή γι’ αυτούς, που μνημονεύθηκαν. Σκεφτείτε λοιπόν τι αξία έχει να σας μνημονεύουν στην Αγία Πρόθεση».

«Όχι την τηλεόραση μέσα στο σπίτι. Γιατί το να δης στην τηλεόραση κάτι, να ακούσης έναν Ιερέα, να δης μια τελετή πνευματική δεν είναι αμαρτία. Αλλά πολλές φορές έχει και πράγματα απρεπή, όπως μου λέγουν πολλοί Χριστιανοί.

Αυτά δεν ανήκουν σε μας. Καλύτερα να πάρουμε και ν’ ανοίξουμε την Αγία Γραφή να διαβάσουμε, να κάνουμε μια Παράκληση στην Παναγία μας, να κάνουμε πέντε μετάνοιες, να πούμε πέντε ψαλμούς του Δαβίδ, παρά να κοιτάζουμε τηλεόραση. Γι’ αυτό να προσέχουμε τα παιδιά μας από τηλεοράσεις, από πράγματα απρεπή και άσχημα... Για τις ειδήσεις υπάρχει το ραδιόφωνον από όπου μπορούν να τις ακούν οι γονείς».

psigmata