Σάββατο 29 Μαΐου 2010

« Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ »


Η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορας ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος, από τον οθωμανικό στρατό, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β΄. Η πολιορκία διήρκεσε από τις 7 Απριλίου ως τις 29 Μαΐου 1453 (Ιουλιανό ημερολόγιο). Όταν τελικά η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε, η υπερχιλιετής Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπαψε να υπάρχει.
Το Βυζάντιο ήταν ήδη εξασθενημένο και διαιρεμένο τους τελευταίους δύο αιώνες, σκιά της παλιάς Αυτοκρατορίας. Η Άλωση του 1204 από τους Σταυροφόρους και αργότερα οι εσωτερικές έριδες των Παλαιολόγων, παρόλο που επανέκτησαν την Κωνσταντινούπολη, οδήγησαν στη σταδιακή εξασθένηση και συρρίκνωση. Ήδη από το 1354 με την κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Οθωμανούς, το Βυζάντιο, κυκλωμένο πλέον εδαφικά, ήταν φόρου υποτελής στον Οθωμανό σουλτάνο. Έτσι, η Άλωση ήλθε ως φυσικό αποτέλεσμα της αδιάκοπης επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ευρύτερη περιοχή.
Οι συγκρούσεις ήταν ιδιαίτερα άνισες υπέρ των Τούρκων, σε σημείο που να μνημονεύεται από τις πηγές το τετελεσμένο της έκβασης της πολιορκίας. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται και στον ηρωϊσμό των πολιορκημένων και ιδιαίτερα του Αυτοκράτορα. Το γεγονός της πτώσης της « θεοφυλάκτου Πόλεως », άφησε βαθιά ίχνη στις πηγές της εποχής.
Απόρροια της Άλωσης ήταν η συνέχιση της εδαφικής προώθησης των Τούρκων. Κατά τα τέλη του 17ου αιώνα η Οθωμανική Αυτοκρατορία έφθασε στο απόγειό της, απειλώντας την Βιέννη. Πολλές φορές η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, χρησιμοποιείται από τους ιστορικούς ως γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος του Μεσαίωνα και την έναρξη της Αναγέννησης.
el.wikipedia.org

Κυριακή 23 Μαΐου 2010

« ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ »

Αν η ορθόδοξη πνευματικότητα δε νοείται χωρίς τη σωτηρία του ανθρώπου εν Χριστώ, η δυναμική τελείωση αυτής της σωτηρίας δε νοείται χωρίς το Άγιο Πνεύμα. Με την κένωσή Του επαναλαμβάνει και ιστορικοποιεί μυστικά και μυστηριακά το έργο της φιλάνθρωπης συγκαταβάσεως του Υιού, μετέχει και τελειώνει το οικονομικό έργο της Αγίας Τριάδος, που ο Υιός πραγματοποιεί μέσα στο χρόνο, το ολοκληρώνει και το κάνει οικείο στον άνθρωπο.

Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Καρδαμάκης.

« Ορθόδοξη Πνευματικότητα », σελίδα 125.

Σάββατο 22 Μαΐου 2010

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ »

Ημέρα ευφροσύνης είναι η Κυριακή της Πεντηκοστής, αγαπητοί μου φίλοι. Κατά την ημέρα αυτή η Εκκλησία μας ζει την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. Η Εκκλησία συγκροτείται σε Σώμα Χριστού και λαμβάνει τα θεϊκά χαρίσματα. Στις Πράξεις των Αποστόλων περιγράφεται το γεγονός της Πεντηκοστής. Κατά την ημέρα εκείνη οι Μαθητές «ήσαν άπαντες ομοθυμαδόν επί το αυτό» ( ΠΡΑΞ. 2,1 ). Κάτω από την πίεση του κινδύνου συγκεντρώνονται για να προσευχηθούν και να ζητήσουν τη βοήθεια του Θεού. Ακριβώς την ώρα εκείνη της δοκιμασίας κατέρχεται «ώσπερ φερομένης πνοής βιαίας» (ΠΡΑΞ. 2,2) το Άγιο Πνεύμα για να τους ενισχύσει και να τους ενώσει σ’ ένα Σώμα με τον Αναστάντα Χριστό.
Η Πεντηκοστή ονομάζεται γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας. Η Εκκλησία με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος ολοκληρώνεται και τελειοποιείται. Με την έλευση του Αγίου Πνεύματος ενώνονται τα πιστά μέλη της σε μια σχέση αγάπης. Από τότε οι Απόστολοι είναι πρόσωπα ενωμένα σ’ ένα σώμα με μία Κεφαλή τον Ιησού Χριστό. «Η Εκκλησία – κατά τον Χρήστο Γιανναρά – είναι ένα σώμα κοινωνίας, όπου τα μέλη ζουν όχι το καθένα για τον εαυτό του, αλλά το καθένα σε οργανική ενότητα αγάπης με τα υπόλοιπα μέλη και την κεφαλή του σώματος, τον Χριστό» (Αλφαβητάρι της Πίστης, σελίδα 28). Αν τυχόν βιώνουμε διαφορετικά την Εκκλησία, τότε δεν είμαστε πιστά μέλη της.
Οι Απόστολοι κάθε φορά που τελούσαν το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, ζούσαν τα βιώματα της Πεντηκοστής. Οι σημερινοί Χριστιανοί άραγε βιώνουμε την Πεντηκοστή κατά τη Θεία Λειτουργία; Την απάντηση μας τη δίνει ο αείμνηστος πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης : «Η θεωτική ενέργεια του Θεού ενεργεί μόνον σε όσους φθάνουν, Χάριτι Θεού, σε κατάσταση θεώσεως» (Πως ο Θεός θεάται και ο άνθρωπος θεούται, σελίδα 93). Με την αύξηση των μελών της η Εκκλησία εξακολούθησε να επιτελεί το έργο της σωτηρίας και της μεταπλάσεως των πιστών σε «καινή κτίση» (ΕΦΕΣ. 2, 15-16). Με την ίδρυση νέων ευχαριστιακών συνάξεων στις οποίες προΐσταντο οι διάδοχοι των Αποστόλων, Επίσκοποι ή Πρεσβύτεροι.
Με τη Χάρη του Θεού η Εκκλησία απλώθηκε στα πέρατα της Οικουμένης. Ιδρύθηκαν Επισκοπές και ενορίες για τη συνέχιση του απολυτρωτικού έργου του Χριστού. Σήμερα μάλιστα έχουμε και τους Ιεραποστόλους οι οποίοι σε δύσκολες χώρες δίνουν το δικό τους αγώνα για τη διάδοση της Πίστεώς μας. Ο Επίσκοπος, ο λειτουργός του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, παραχώρησε το δικαίωμα στους Πρεσβυτέρους, οι οποίοι εξ ονόματος του Επισκόπου προσφέρουν το Μυστήριο για τον αγιασμό των πιστών. Οι ενορίες μέσα στις οποίες πραγματώνεται το Μυστήριο της Εκκλησίας, είναι συνδεδεμένες με το σώμα της Επισκοπής και της «καθόλου Εκκλησίας». Όπως παρατηρεί ο θεολόγος Αθανάσιος Κοτταδάκης : «Κέντρο της Χριστιανικής ζωής είναι ο ενοριακός ναός» (Περιοδικό ¨ Σύναξη¨ - ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ / ΜΑΡΤΙΟΣ 1991 – ΤΕΥΧΟΣ 37 – Καταφύγιο Ιδεών και …Ακολουθιών – σελίδα 83).
Σήμερα πολλοί είναι οι Χριστιανοί που δεν έχουν ουσιαστική συμμετοχή στη ζωή του σώματος της ενορίας. Μάλιστα πολλοί λιγότεροι συμμετέχουν στο μυστικό τραπέζι της Θείας Ευχαριστίας. Ένα άλλο πρόβλημα των ημερών μας είναι οι πολυάνθρωπες ενορίες που βρίσκονται μέσα στις μεγαλουπόλεις. Οι ενορίτες όχι μόνο δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, αλλά ούτε τους ποιμένες τους γνωρίζουν. Η σύναξη της ενορίας θέλει, να εγκεντρίσει τον άνθρωπο στο μυστικό Σώμα του Χριστού, να του μεταδώσει ζωή από την πηγή της ζωής, να τον ενώσει με τους Αγίους, να τον καθαρίσει από τα πάθη του και να τον χριστοποιήσει. Είναι γεγονός ότι οι συνθήκες της εποχής δεν ευνοούν τη δημιουργία εκκλησιαστικής συνειδήσεως. Όμως όσο μπορούμε ας βοηθήσουμε την αναζωπύρωση της ενορίας.
Αγαπητοί μου φίλοι, το γεγονός της Πεντηκοστής επαναλαμβάνεται μέσα στην Εκκλησία μας ανά τους αιώνες. Έγραφε ο αείμνηστος πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης : «Το Άγιο Πνεύμα είναι Εκείνο που καθαρίζει ( από τα πάθη ), φωτίζει και θεώνει» (Πως ο Θεός θεάται και ο άνθρωπος θεούται, σελίδα 94). «Το Πνεύμα το Άγιον, ην μεν αεί, και έστι, και έσται, μήτε αρξάμενον, μήτε παυσόμενον» (Στιχηρό Ιδιόμελο του Εσπερινού της Πεντηκοστής της «Γονυκλισίας») ψάλλουμε σήμερα στους Ναούς μας. Με τη τέλεση της Θείας Λειτουργίας, η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος γίνεται καθημερινή πραγματικότητα. Ας μην περιφρονήσουμε τη δωρεά του Θεού. Αν θέλουμε να λάβουμε το Άγιο Πνεύμα, ας προσέλθουμε στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
Με αγάπη Χριστού,
π. Βασίλειος.

Πέμπτη 20 Μαΐου 2010

" ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ "


Η Εκκλησία μας δίκαια χαρακτήρισε τον Μέγα Κωνσταντίνο μαζί με την αγία μητέρα του, Βασιλέα Θεόστεπτο και Iσαπόστολο, διότι αποδεδειγμένως ο Θεός τον προόρισε στον Ρωμαϊκό θρόνο, και τον ανέδειξε ίσο με τους αγίους Μαθητές και Αποστόλους του Κυρίου εφόσον και εκείνος ιεραποστολικά εργάσθηκε για την διάδοση του Χριστιανισμού και τη διαφύλαξή του από τις αιρέσεις.

www.im-ka.gr

Σάββατο 15 Μαΐου 2010

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ »

Την ΣΤ΄ Κυριακή μετά το Άγιο Πάσχα, η Αγία μας Εκκλησία, αγαπητοί μου φίλοι, τιμά και εγκωμιάζει τους 318 θεοφόρους Πατέρες που συγκρότησαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Βιθυνίας. Αποδίδει έπαινο σε εκείνους που αγωνίσθηκαν για να θεμελιώσουν την Ορθόδοξη Πίστη μας. Όλοι οι Χριστιανοί έχουμε χρέος να τιμάμε τους ήρωες της Εκκλησίας που μας χάρισαν την πνευματική ελευθερία και μας απάλλαξαν από το σκοτάδι της πλάνης. Οι Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου έζησαν σε μια δύσκολη εποχή πνευματικών αμφισβητήσεων. Κι όμως με τη θεολογία τους και την αγία ζωή τους στερέωσαν την πίστη και την πράξη της Εκκλησίας. Είναι οι αιώνιοι διδάσκαλοι και οι μιμητές του Χριστού.

Οι Άγιοι Πατέρες θεολόγησαν αποστολικά και ορθόδοξα. Με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος μίλησαν και έγραψαν για την Αγία Τριάδα, για τις δύο φύσεις του Θεανθρώπου Χριστού, για τη Θεοτόκο και για πολλά άλλα θεολογικά θέματα. Με απλό τρόπο μετέφεραν στους πιστούς βαθυστόχαστα δόγματα, προκειμένου οι Χριστιανοί να κατανοήσουν την πίστη τους. Ζώντας μέσα στη λαίλαπα των αιρέσεων αγωνίσθηκαν να κρατήσουν μακριά από την πλάνη τους ανυποψίαστους πιστούς. Διακήρυξαν πως με την αίρεση ο άνθρωπος «της Εκκλησιαστικής ενώσεως αποσχίζεται», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ΞΘ΄ Κανόνας της Καρθαγένης Συνόδου. Στον αγώνα τους αυτό συνάντησαν πολλά εμπόδια, που προήλθαν από τους ανθρώπους της αμαρτίας.

Βέβαια οι Άγιοι Πατέρες δεν έμειναν μόνο στη θεολογία, αλλά την πίστη την έκαναν καθημερινή ζωή. Με την Ορθόδοξη Πνευματικότητα ελευθερώθηκαν από τα πάθη τους. Με την άσκηση και την προσευχή έφθασαν από το «κατ’ εικόνα» (ΓΕΝ. 1,26) στο «καθ’ ομοίωσιν» (ΓΕΝ. 1,26). Έζησαν σύμφωνα με την διδασκαλία του Χριστού, με απλότητα, πτωχεία, ταπείνωση και αγάπη. Αγάπησαν τον άνθρωπο και αναλώθηκαν στην εξυπηρέτηση των αναγκών του. Κάθε πράξη τους ήταν εφαρμογή της θεωρίας. Για το ποίμνιό τους θυσίασαν οτιδήποτε προσωπικό, ακόμη και τη ζωή τους. Πίστευαν ακλόνητα στον Ευαγγελικό λόγο : «Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησι υπέρ των προβάτων» (ΙΩΑΝ. 10,11).

Οι Άγιοι Πατέρες δεν στερέωσαν μόνο την Εκκλησία της εποχής τους, αλλά την Εκκλησία όλων των αιώνων. Η διδασκαλία τους και η ζωή τους ήταν τέτοια που η Εκκλησία πραγματικά στερεώθηκε στις καρδιές των ανθρώπων. Δεν έμειναν μόνο στις θεωρίες. Η καθημερινή τους ζωή ήταν γεμάτη ασκήσεις, προσευχή και βοήθεια προς τον πονεμένο συνάνθρωπο. Όλοι οι Χριστιανοί όλων των αιώνων οφείλουμε να καυχόμαστε για τους Πατέρες της Εκκλησίας μας. Οφείλουμε να τους τιμάμε. Πολύ περισσότερο να τους τιμάμε με τον αγώνα μας και την αγία ζωή μας. Πρέπει να προχωρήσουμε και στη μίμηση των έργων τους και της ζωής τους. Έτσι κι ο κόσμος θα ωφεληθεί από την παρουσία μας και θα πιστέψει στον Χριστό.

Ζούμε δυστυχώς σ’ έναν κόσμο συγχύσεων και ανακατατάξεων. Ιδανικά δεν υπάρχουν, η αθεΐα θριαμβεύει, ο υλισμός και η σαρκολατρεία θεοποιούνται, το ανθρώπινο πρόσωπο χάνει την αξία του. Παντού υπάρχει κρίση και εξαθλίωση. Υπάρχουν χώρες που ζουν μέσα στην πείνα και την εξαθλίωση, ενώ οι ισχυροί της γης θα μπορούσαν να βοηθήσουν. Υπάρχουν χώρες που ζουν κάτω από τη βία και την τρομοκρατία άλλων χωρών. Μέσα σ’ αυτά τα κύματα ταξιδεύει το ταξίδι της Ιστορίας, αλλά και η δική μας χώρα. Έχει όμως μια ευκαιρία να μη παρασυρθεί στο ρεύμα της κρίσεως αυτής. Να κρατηθεί στερεή σε αυτά που δίδαξαν οι Άγιοι Πατέρες μας και η Αγιωτάτη Εκκλησία μας.

Αγαπητοί μου φίλοι, οφείλουμε – αν θέλουμε να σωθούμε προσωπικά ο καθένας αλλά και σαν έθνος – να διατηρήσουμε ανόθευτα τα ήθη και τα έθιμα, τις παραδόσεις και τον πολιτισμό μας. Οφείλουμε να κάνουμε την πίστη και τη ζωή των Αγίων Πατέρων, δική μας πίστη και ζωή. Οι Άγιοι Πατέρες και κατ’ επέκταση η Ορθόδοξη Πίστη μας αποτελούν εγγύηση για την απρόσκοπτη πορεία κάθε ανθρώπου μέσα στην αβεβαιότητα της σύγχρονης ζωής. Αυτό είναι και το μήνυμα της σημερινής εορτής των Αγίων Πατέρων. Επιστροφή στους Πατέρες. Επιστροφή στη θεολογία των Πατέρων. Επιστροφή στην αγία ζωή των Πατέρων. Έτσι μόνο θα βγούμε από τα αδιέξοδα, στα οποία μας έχει οδηγήσει ο σύγχρονος Πολιτισμός και η Παγκοσμιοποίηση.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

Σάββατο 8 Μαΐου 2010

« ΕΚΤΑΚΤΟ : ΔΗΛΩΣΗ ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΡΑΡΙ ΓΙΑ ΤΙΣ 4 ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ »





Μάρφιν : Πρωτουργός ηθικός αυτουργός.



Πρωτουργός, βεβαίως, για τις δολοφονίες τραπεζοϋπαλλήλων της οδού «Σταδίου», είναι η τράπεζα Μάρφιν. Το διοικητικό της συμβούλιο. Ναι!



Οι μεγαλοπόνηροι διευθυντές της Μάρφιν αγνοούσαν μήπως ότι το υποκατάστημά τους είχε υποστεί, παλαιότερα, επίθεση; Οι μικροπόνηροι σύμβουλοι του μεγαλοπονήρου διευθυντηρίου της Μάρφιν, αγνοούσαν μήπως, ότι, μπροστά από το υποκατάστημά τους διέρχονται όλες οι διαδηλώσεις των Αθηνών; Και τι είναι μια τράπεζα; Μήπως είναι νηπιαγωγείο, ώστε να αισθάνεται η τράπεζα ασφαλής; H Mάρφιν δεν έβλεπε, επί ενάμιση χρόνο, πώς τα εξαγριωμένα κορόϊδα στις ΗΠΑ, στην Αγγλία και παντού, καταφέρονταν παντοιοτρόπως εναντίον του ληστοπλουτοκρατικού εσμού των υποθηκοφάγων, πανωτοκοκλεπτών και λοιπών τραπεζιτών ληστών, αυτουργών της κλεψιάς;



Συμπέρασμα 1°



Η Μάρφιν πρέπει να διωχθεί για πρωτουργόν ηθικήν αυτουργίαν. Ενώ εγνώριζε την θέση του υποκαταστήματός της και το μένος των θυμάτων της, εναντίον του τραπεζικού κλεπτοσυστήματος, η Μάρφιν, λόγω απληστίας και πλουτοκρατικής αλαζονείας, δεν έκλεισε, προληπτικώς, το υποκατάστημά της. Υπάρχει αμείλικτη η «αιτιώδης συνάφεια», ανάμεσα στο αποτέλεσμα-οι δολοφονημένοι υπάλληλοί της-και στην εναρκτήρια αιτία: δεν κλείνω το υποκατάστημα…Αν η Μάρφιν είχε κλείσει το μαγαζί της, της Σταδίου, τα θύματά της θα ζούσαν σήμερα; Μάρφιν, ναι ή ου;



Συμπέρασμα 2°



Η Μάρφιν βαρύνεται με προδήλως βαρείαν «εγκληματικήν αμέλειαν», η οποία, ποινικώς, ισούται με «ενδεχόμενον δόλον». Η Μάρφιν εγνώριζε πλήρως και την εκτεθειμένη θέση του μαγαζιού της και την ελεεινή φήμη του τραπεζικού κλεπτοσυστήματος, παγκοσμίως. Άρα, η Μάρφιν εγνώριζε, μετά λόγου γνώσεως, ότι οι υπάλληλοί της κινδυνεύουν. Κι όμως, εν επιγνώσει του κινδύνου ζωής, που διέτρεχαν οι υπάλληλοί της, η Μάρφιν τους άφησε να δολοφονηθούν.



Συμπέρασμα 3°



Η ελληνική δικαιοσύνη, πρέπει, πάραυτα, να διατάξη την προφυλάκιση του διευθυντηρίου της Μάρφιν και να ασκήση δίωξη εναντίον του, για ανθρωποκτονία και ηθικήν αυτουργίαν. Κάθε ολιγωρία της δικαιοσύνης, συνιστά και εν ταυτώ, εγκληματικήν πράξιν, λόγω παραλείψεως καθήκοντος. Η Μάρφιν είναι ο πρωτουργός ηθικός αυτουργός των φόνων.



Κώστας Γ. Ζουράρις



6 Μαΐου 2010



foit.antifono.gr








Τρίτη 27 Απριλίου 2010

« ΕΚΛΗΘΗ ΤΟ Δ.Ν.Τ. - ΑΡΑ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΑΤΟΧΗΣ! »

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΕΠΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΠΑΤΑΛΗ ΖΩΗ, ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΕΡΗΣΕΩΝ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑ ΗΘΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ!

Aπό την υπερεπάρκεια και την σπάταλη ζωή μπαίνουμε τώρα σε μια περίοδο φτώχειας και στερήσεων, το πρόβλημα είναι πρώτα ηθικό και έπειτα οικονομικό!
Ανακοινώθηκε σήμερα, ότι η Χώρα μας εκάλεσε σε βοήθεια το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο! Αυτό σημαίνει, ότι η Ελλάδα μας εισέρχεται πλέον σε μια περίοδο φτώχειας και δυστυχίας! Θα κληθούμε να σφίξουμε το ζωνάρι μας!
Πολλοί θα χάσουν κιλά όχι από την συνδρομή των Ινστιτούτων Υγείας, των Γυμναστηρίων ή των διατροφολόγων, αλλά από τη στέρηση των αγαθών! Η Χώρα εισέρχεται σε μια δύσκολη περίοδο. Ας στοχασθούμε λίγο γύρω από τα νέα δεδομένα.
Άλλοτε η υποδούλωση μιάς χώρας γινόταν μόνο με τη δύναμη των όπλων! Όταν δηλ. μια Χώρα έχανε τον πόλεμο, τότε ο νικητής αποκτούσε πλήρη κυριαρχία την εδαφική καί εθνική κυριαρχία και επέβαλε το θέλημά του στον κατακτημένο Λαό.
Έτσι όταν κι εμείς κατά τόν 2ο Παγκόσμιο πόλεμο υποδουλωθήκαμε στη Γερμανία, επειδή νικηθήκαμε από τις Χιτλερικές δυνάμεις, το Κράτος μας διαλύθηκε, η Κυβέρνηση έφυγε στη Μέση Ανατολή και στη Χώρα μας επιβλήθηκε μια Κυβέρνηση υποτελών και δοσιλόγων, τα μέλη της οποίας σαν μαριονέττες ανέλαβαν να υπηρετήσουν τη βούληση του Κατακτητού.
Ο εθνικός μας πλούτος, η παραγωγή μας, τα αγαθά της καθημερινής ζωής κλπ των σκλάβων πήγαινε στα χέρια των Γερμανών. Καθώς λοιπόν ο Λαός μας βρέθηκε κάτω από την ξενική κατοχή, έχασε την ελευθερία του και στερήθηκε τα αγαθά του! Μια περίοδος μεγάλης πείνας είχε επιβληθή.
Έχει μείνει ανεξήτηλη στη μνήμη των παλαιοτέρων σαν εφιάλτης η Γερμανική κατοχή. Στά Καλάβρυτα ο Λαός πλήρωσε πιο ακριβά, αφού στις 13 Δεκεμβρίου 1943 τα Γερμανικά στρατεύματα εφόνευσαν όλους τους άρρενας κατοίκους της πόλεως, επήραν όλα τα τιμαλφή και τον χρυσό από την Τράπεζα και κατέκαυσαν την πόλη. Τέτοιες περίπου είναι οι συνέπειες μιας ξενικής κατοχής έπειτα από ένα πόλεμο.
Στις ημέρες μας ο πόλεμος μεταξύ των Κρατών δεν γίνεται αποκλειστικά μόνο με τα συμβατικά όπλα. Τώρα πια υπάρχουν και άλλα μέσα και τρόποι δια των οποίων διεξάγονται οι μάχες, όπως π.χ. είναι ο οικονομικός πόλεμος! Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν το ίδιο, δηλ. η υποδούλωση, η ξενική κατοχή.
Ακριβώς λοιπόν τώρα ένας τέτοιος πόλεμος έλαβε χώρα και η Χώρα μας ηττήθηκε. Το κεφάλαιο, όπως λέγεται, από χρόνια τώρα μεθοδικά υπονόμευσε την ελληνική οικονομία και ωδήγησε στην υπερ-χρέωση της Ελλάδος. Τελικά μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 το πράγμα φάνηκε καθαρά: η Ελλάδα μας με αργά, πλην όμως σταθερά, βήματα, οδηγείται στη χρεωκοπία!
Παράδοση της διαχειρίσεως της οικονομίας μας στους εκπροσώπους του Δ.Ν.Τ. σηματοδοτεί αυτομάτως την απώλεια μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας, δηλ. την έναρξη μιας περιόδου ΑΛΛΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΚΑΤΟΧΗΣ!
Οδηγούμεθα δυστυχώς σε μια κατάσταση περιορισμού της εθνικής -όχι της εδαφικής- αλλά της εθνικής μας κυριαρχίας, η οποία προέκυψε σαν αναπόφευκτη συνέπεια του οικονομικού πολέμου, που ασκήθηκε μεθοδικά εναντίον μας. Αν αμφιβάλλετε σας πληροφορώ, ότι ο πρώτος όρος του Δ.Ν.Τ. είναι να μη γνωρίζουν οι Έλληνες πολίτες για τις συμφωνίες που γίνονται με την Κυβέρνηση.
Στο κατάντημα αυτό έφερε τη Χώρα μας η ασύνετος πολιτική των Πολιτικών Ηγητόρων της τελευταίας εικοσαετίας, οι οποίοι με τον αλόγιστο δανεισμό καταχρέωσαν τη Χώρα μας! Ποιός μπορεί να ξεχάσει το αμίμητο εκείνο προεκλογικό σλόγκαν «Τσοβόλα, δώστα όλα» του Ανδρέα Παπανδρέου ή την εικονική πραγματικότητα της οικονομίας, την οποία είχε παρουσιάσει στις Βρυξέλλες ο τότε Πρωθυπουργός κ. Σημίτης;
Ποιός μπορεί επίσης να λησμονήσει, ότι ο τέως Πρωθυπουργός Κωνστ. Καραμανλής, ο νεώτερος, ενώ εγνώριζε την κρισιμότητα της οικονομίας, αντί να προβεί αμέσως στη λήψη των όποιων δραστικών μέτρων, ώστε να προλάβη τα χειρότερα, ωδήγησε τη Χώρα σε πρόωρες εκλογές, για να βρή εκείνος την ησυχία του στα καφέ μπάρ του Κολωνακίου;
Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, στους ενόχους πρέπει να προσθέσουμε τους τραπεζίτες, οι οποίοι μοίραζαν αφειδώς τις πιστωτικές κάρτες και έμαθαν τον Έλληνα να ζει με το λεγόμενο «πλαστικό», δηλ. το δανεικό ή εικονικό, χρήμα, να το σπαταλάει ασυλλόγιστα, χρήμα που δεν κέρδιζε με τον τίμιο ιδρώτα του.
Πως λοιπόν να ξεχάσουμε την άφρονα πολιτική των Τραπεζών και των Τραπεζιτών, οι οποίοι μας παρακαλούσαν να πάρουμε το «εορτοδάνειο» για τα Χριστούγεννα, το «δάνειο των διακοπών» για το καλοκαίρι, το δάνειο «για το καινούργιο αυτοκίνητο» κλπ.;
Έτσι λοιπόν μάθαμε να ζούμε στην πολυτέλεια, αντλώντας εύκολο χρήμα από την Τράπεζα. Γεμίσαμε λοιπόν το πορτοφόλι μας όχι με ζεστό χρήμα, αλλά με τις πιστωτικές κάρτες και έπαψε πλέον να διακρίνεται ο πλούσιος από τον φτωχό, ο μεροκαματιάρης από τον επιχειρηματία, ο εργαζόμενος από τον εργοδότη του!
Όλοι το ρίξαμε στη μεγάλη ζωή! Και επειδή οι ανάγκες μεγάλωναν άρχισαν νέες πηγές για να κερδίζεται το χρήμα. Ήλθαν το εμπόριο των ναρκωτικών και το εμπόριο της σαρκός, ήτοι η πορνεία, η ομοφυλοφιλία και το trafficing, δηλ. η εισαγωγή αλλοδαπών γυναικών από ωργανωμένα κυκλώματα ανθρώπων του υποκόσμου, με σκοπό να προωθούνται στην πορνεία κλπ.
Πρώτα καταπατήσαμε τον Νόμο του Θεού, πρώτα εγγίσαμε τα κράσπεδα της ηθικής χρεωκοπίας και έπειτα ωδηγηθήκαμε στην οικονομική χρεωκοπία! Αφήσαμε τον αληθινό Θεό και ακολουθήσαμε τις προτροπές του διαβόλου. Αφήσαμε εν πολλοίς τον Χριστό για να κερδίσουμε τον χρυσό! Έτσι ο σημερινός άνθρωπος πολύ συχνά συμφέρεται όχι απλώς ως διαβολεμένος, αλλά σαν διάβολος πραγματικός!
Ληστεύει και δολοφονεί τον συνάνθρωπό του για ένα ευτελές ποσό! Οι Πολιτικοί Ηγέτες της Χώρας δανείζονταν αφρόνως για να δίνουν περισσότερες παροχές στο Λαό, αλλά και ο Λαός δανειζόταν επίσης αφρόνως για να διάγει μεγάλη ζωή! Ας το χωνέψουμε! Φταίμε όλοι μας, άρχοντες και αρχόμενοι!
Όλοι όσοι εκυβέρνησαν την Χώρα όλα αυτά τα τελευταία είκοσι χρόνια, όποιοι κι αν ήσαν πράσινοι ή γαλάζιοι, είναι υπεύθυνοι για την τωρινή απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Αλλά και ο Ελληνικός Λαός είναι εξ ίσου υπεύθυνος, επειδή παρασύρθηκε από απατηλά συνθήματα. Έπαυσε να σκέπτεται! Μολύνθηκε το πνευματικό του DNA, έγινε καλοπερασάκιας!
Ηθέλησε να πληρώνεται, χωρίς να εργάζεται! Να παίρνει το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο ταχυδρομικώς, χωρίς δηλ. να καθήσει στο θρανίο. Όλοι μας, ή σχεδόν όλοι μας, υποταχθήκαμε στον πειρασμό του εύκολου κέρδους! Κάποιοι ζητούσαν την «μίζα» και κάποιοι άλλοι την έδιναν! Έτσι λοιπόν μπήκαμε σε ένα φαύλο κύκλο. Ο καθένας προσπαθούσε να κάμει τη δουλειά του με όποιο τρόπο, καί κυρίως με στρεβλό τρόπο. Με το χρήμα είχες τη δύναμη να αγοράζεις τα πάντα, σπίτι, γη, συνειδήσεις και ......ανθρώπινα κορμιά!
Πουλήσαμε λοιπόν την αξιοπρέπεια, την εντιμότητα, την ειλικρίνεια και τα άλλα ψυχικά μας χαρίσματα και έπειτα αρχίσαμε να πουλάμε και το σώμα μας. Η πορνεία έγινε ένας εύκολος τρόπος για την οικονομική ανάπτυξη. Η αιδώς εξορίσθηκε από τη ζωή μας! Η γύμνια και η ξετσιπωσιά μπήκαν στο σπίτι μας με την TV. Κάποια κυρία, είπαν, εκυκλοφόρησε ένα Ντι Βι Ντι (DVD) με πορνικό περιεχόμενο, «σκληρό σεξ» το λένε, και αυτό έγινε ανάρπαστο.
Οι κακές γλώσσες είπαν, πώς η κα αυτή απεκόμισε τρία εκατομμύρια (3.000.000) €. Μακάρι να είναι ψέμματα. Λέγεται, ότι η κυρία αυτή επιθυμεί να εκλεγή και Βουλευτής, «για να σώσει την Ελλάδα!»
Μια άλλη κυρία από την Λετονία, την οποία τα κυκλώματα εμπορίας λευκής σαρκός την έφεραν για να δουλέψει στην Ελλάδα και την υποχρέωσαν να εκδίδεται χωρίς τη θέλησή της. «Ζούσα με τον φόβο των εμπόρων σάρκας» εξωμολογήθηκε (Ελευθεροτυπία, 19.04.2010). Να λοιπόν ο γράδος, για να μετρήσουμε τις ηθικές αντιστάσεις του Ελληνικού Λαού σήμερα!
Έτσι λοιπόν ο Έλληνας της μεταπολιτευτικής περιόδου πέρασε πολύ γρήγορα από το ένα άκρο στο άλλο. Από το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» φθάσαμε στο «Ελλάς Ελλήνων Μιζαδόρων»! Με το πρώτο περιοριζόταν η ελευθερία κυρίως των πολιτικών, όχι όμως και των νομοταγών ανθρώπων!
Εν πάσει περιπτώσει κανείς δεν θέλει να στερείται της ελευθερίας του. Η Ελευθερία είναι θεϊκό δώρο στον άνθρωπο. Με το δεύτερο, το «Ελλάς Ελλήνων Μιζαδόρων» χάθηκε η αξιοπρέπεια των πολλών και η ελευθερία όλων των Ελλήνων! Μιζαδόροι έγιναν σχεδόν όλοι! Μικροί και μεγάλοι! Επώνυμοι και ανώνυμοι! Εκλέγοντες και εκλεγόμενοι, ψηφοφόροι και ψηφιζόμενοι!
Όλοι μας, σχεδόν όλοι μας, καταπατήσαμε τους όρκους μας! Καταπατήσαμε πρώτα τη συζυγική πίστη, έπειτα δε και την επαγγελματική μας πίστη! Προδώσαμε την χριστιανική μας ιδιότητα! Απομακρυνθήκαμε από τις αρχές του Ευαγγελίου. Και έτσι τώρα μπαίνουμε όλοι μας και με το ζόρι στο «Ηθικό Αναμορφωτήριο»! Αυτό έχει το δικό του όνομα. Ονομάζεται «Διεθνές Νομισματικό Ταμείο»!
Τώρα πλέον θα χάσουμε και τα αυγά και τα καλάθια! Θα πληρώσουμε ακριβά το τίμημα της αποστασίας μας από τον Ηθικό Νόμο. Η Χώρα μας εισέρχεται σε περίοδο Κατοχής. Άλλοι τώρα θα ορίζουν τη ζωή μας. Άλλοι θα νομοθετούν για μας, χωρίς εμάς! Οι εκπρόσωποι του Δ.Ν.Τ. «προσποιούνται ότι ακούνε! Στην πραγματικότητα δίνουν εντολές» μας είπαν τα «πρωϊνάδικα» (MEGA TV, Ώρα 09.00’ της 21ης Απριλίου 2010 στην εκπομπή του κ. Καμπουράκη).
Οι πολιτικοί μας το εγνώρισαν, αλλά σε μας το έλεγαν σιγά-σιγά, με δόσεις. «Πρίν από τις εκλογές η συμφωνία με την Ε.Ε. Προσχεδιασμένη –μέχρι κεραίας- η προσφυγή στο ΔΝΤ» έγραφε μόλις προχθές ο αναλυτής κ. Στάθης Σχινάς στην Εφημερίδα «Η ΑΞΙΑ» της 17ης Απριλίου.
Άρα λοιπόν ο Καπετάνιος του καραβιού την εποχή εκείνη κ. Κ.Κ. έρριξε το καράβι στην ξέρα! Αντί όμως να μείνει στη θέση του και να λάβει όλα τα μέτρα, για να σωθή το πλοίο που λέγεται Ελλάδα, προτίμησε να εγκαταλείψει τη γέφυρα, προκηρύσσοντας τις πρόωρες εκλογές του Οκτωβρίου 2009, άφησε δηλ. τον Ελληνικό Λαό στη μοίρα του, και εκείνος δραπέτευσε, για να βρή τη σιγουριά των μπάρ του Κολωνακίου, όπως είπαμε και παραπάνω!
Τότε επιστρατεύθηκε ο άλλος Καπετάνιος, ο σημερινός Πρωθυπουργός κ. Γ.Π. Αυτός έχει το ελαφρυντικό, ότι ανέλαβε τη διακυβέρνηση του πλοίου σε περίοδο μεγάλης συγχύσεως. Δεν γνώριζε από που να αρχίσει! Οι συνεργάτες του έπεσαν ξαφνικά στα βαθειά νερά και άρχισαν να κολυμπάνε ατάκτως! Η σύγχυση επικράτησε απ΄ άκρου εις άκρον!
Οπόταν ο κ. Γ.Π. άρχισε να μας προετοιμάζει σιγά-σιγά. Για να μη πάθουμε συγκοπή επί έξ μήνες τώρα μας λέγει διάφορα αντιφατικά πράγματα. Ας θυμηθούμε μερικά απ’ αυτά. 1ον «Μη φοβάσθε, τα λεπτά υπάρχουν»! 2ον «Χάνουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας». 3ον «Μας υπενθύμισαν το ναυάγιο του Τιτανικού».4ον «Το πιστόλι είναι πάνω στο τραπέζι». 5ον «Το πιστόλι τώρα είναι γεμάτο» κ.α.
Τελικά καλέσαμε σε βοήθεια τις ξένες δυνάμεις. Στο καράβι από σήμερα μπαίνει άλλος καπετάνιος. Ονομάζεται Δ.Ν.Τ. Η εξουσία και η διακυβέρνηση της Χώρας παραδίδεται πια σε ξένα χέρια. Έτσι λοιπόν η Χώρα μας εισέρχεται σε περίοδο μιας άλλης Κατοχής, οικονομικής και όχι εδαφικής, οπωσδήποτε όμως εθνικής Κατοχής. Τώρα πια υποδουλωμένοι στον ξένο δυνάστη, θα μπούμε σε ένα νέο ρυθμό ζωής. Το Ηθικό Αναμορφωτήριο τώρα μόλις αρχίζει!
Θα κλείσουν επιχειρήσεις, θα μειωθούν οι μισθοί, θα απολυθούν υπάλληλοι, θα λιγοστεύσουν τα καταναλωτικά αγαθά κλπ. Θα δουλεύουμε περισσότερα χρόνια, αλλά τώρα θα παίρνουμε μικρότερη σύνταξη. Όσοι έχουν, θα συνεχίσουν να είναι «οι έχοντες και κατέχοντες» κατά τον τέως Πρωθυπουργό κ. Σημίτη.
Όσοι όμως ανήκουν στις πτωχότερες τάξεις, αυτοί θα γίνουν πτωχότεροι. Μετά τους «νεόπλουτους», που ανέδειξε το πρώτο ΠΑΣΟΚ, τώρα θά έχουμε και τους «νεόπτωχους», που θα αναδείξουν το δεύτερο ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. από κοινού.
Θα μας μάθει λοιπόν να ζούμε με τα ολίγα, με την στέρηση και τη μιζέρια, και θα είμαστε και ευχαριστημένοι. Όποιος περιφρονεί το νόμο του Θεού περιέρχεται στην τυραννεία του Διαβόλου. Το Δ.Ν.Τ. είναι αποτέλεσμα της αφροσύνης μας. Είναι η αυτοτιμωρία μας!
23.04.2010
mkka.blogspot.com

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ »

« Κύριε, άνθρωπον ουκ έχω » ( ΙΩΑΝ. 5, 7 ). Το θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού της Ευαγγελικής περικοπής, της Κυριακής του Παραλύτου – αγαπητοί μου φίλοι – φέρνει ένα ιδιαίτερο μήνυμα στους ανθρώπους της εποχής μας. Εκτός του ότι αποκαλύπτει την αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο, αποκαλύπτει και το κρυφό δράμα της ψυχής του ανθρώπου, που είναι η μοναξιά. Ειδικά στη σημερινή εποχή η μοναξιά βρίσκεται γύρω μας και παντού. Βλέπουμε γύρω μας πολλούς ανθρώπους, να βασανίζονται από τη μοναξιά. Όπου και να ζητήσει ο άνθρωπος βοήθεια, σύντομα θα απογοητευθεί. Μόνο ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός μπορεί να λυτρώσει τον άνθρωπο από το μαρτύριο της μοναξιάς.

Ευρισκόμενος στα Ιεροσόλυμα ο Χριστός θεώρησε καθήκον του να επισκεφθεί τους αρρώστους της κολυμβήθρας Βηθεσδά. Εκεί στη προβατική πύλη υπήρχε κάποια θαυματουργική πηγή στην οποία κατά καιρούς κατέβαινε άγγελος Θεού και « ετάραττε το ύδωρ » ( ΙΩΑΝ. 5, 4 ). Όποιος έμπαινε πρώτος στη κολυμβήθρα θεραπευόταν. Ανάμεσα στο πλήθος που περίμεναν τη θεραπεία τους ήταν και ένας παράλυτος, εγκαταλελειμμένος από φίλους και συγγενείς για τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια. Ο παραλυτικός αυτός μόλις τον ρώτησε ο Χριστός αν θέλει να θεραπευθεί, απάντησε ότι δεν έχει άνθρωπο να τον βάλει στη κολυμβήθρα. Μιλάει για το δράμα της ψυχής του, που είναι η μοναξιά, μεγαλύτερο από την αρρώστια του σώματός του.

Σύμβολο του ανθρώπου της εποχής μας είναι ο παραλυτικός. Στην πολυάνθρωπη κοινωνία μας και στις πανύψηλες πολυκατοικίες υπάρχουν πολλοί, που υποφέρουν και πονούν. Στα νοσοκομεία, στις φυλακές και στα γηροκομεία πολλές τραγικές υπάρξεις δεν έχουν κάποιο άνθρωπο να τους πει λόγια παρηγοριάς, να τους εμψυχώσει και να τους ενθαρρύνει. Όλοι μας μικροί και μεγάλοι, διψάμε για αγάπη. Όμως δεν κάνουμε κάτι να την προσφέρουμε στους άλλους. Έτσι όσο απομακρυνόμαστε από τους συνανθρώπους μας τόσο περισσότερο χανόμαστε στο λαβύρινθο της μοναξιάς και της απελπισίας. Η μοναξιά – κατά τους ειδικούς – είναι το πιο μεγάλο πρόβλημα της εποχής μας.

Στις μεγαλουπόλεις το δράμα της μοναξιάς διακρίνεται καλύτερα. Βλέπουμε χιλιάδες ανθρώπους να συνωθούνται στα λεωφορεία, στα καταστήματα, στα γραφεία, στους δρόμους, αλλά μεταξύ τους να είναι ξένοι και άγνωστοι. Να μην έχουν καμιά ψυχική επικοινωνία. Στο διπλανό διαμέρισμα μπορεί μια οικογένεια να ζει ένα οικογενειακό δράμα κι εμείς να βάζουμε δυνατά τη μουσική. Απομονωμένος ο άνθρωπος στη χαρά και στη θλίψη, ζει χωρίς επαφή και επικοινωνία. Σήμερα χάσαμε το ανθρώπινο πρόσωπο. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι πως εμείς θα περάσουμε καλύτερα. Στις πιο παλιές εποχές τα πράγματα ήταν καλύτερα. Ο πόνος και η χαρά του ενός, ήταν πόνος και χαρά αντίστοιχα και του άλλου.

Οι αιτίες της μοναξιάς είναι δύο. Η πρώτη είναι ο εγωκεντρισμός του ανθρώπου. Ο εγωϊσμός έκλεισε τις ανθρώπινες καρδιές. Οδήγησε τον άνθρωπο σε μια ψεύτικη αυτάρκεια, ώστε να μην έχει ανάγκη του συνανθρώπου του. Ο σημερινός άνθρωπος όλα τα μετρά με τη ζυγαριά του συμφέροντος. Δεν είναι διατεθειμένος να κοπιάσει για το διπλανό του. Αδιαφορεί για το συνάνθρωπό του, όταν δεν έχει κάποιο συμφέρον. Η δεύτερη αιτία της μοναξιάς είναι η κυριαρχία της μηχανής. Η πρόοδος έφερε τους ανθρώπους κοντά με τη μείωση των αποστάσεων, τους αποξένωσε όμως ψυχικά. Καταργήθηκε ο διάλογος και τη θέση του πήρε ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και η τηλεόραση.

Αγαπητοί μου φίλοι, αν δεν κάνουμε κάτι να αντιμετωπίσουμε τη μοναξιά, σίγουρα θα οδηγηθούμε στο μαρασμό και στο θάνατο. Και πως θα αντιμετωπίσουμε τη μοναξιά; Πρώτα – πρώτα να χρησιμοποιήσουμε τη μηχανή για την καλύτερη επικοινωνία των ανθρώπων. Μετά να γκρεμίσουμε τα εγωϊστικά τείχη που μας χωρίζουν από τους συνανθρώπους μας και να τους αγαπήσουμε ειλικρινά. Όσοι δε νοιώθουμε μοναξιά ή κάποιοι είναι καρφωμένοι στο κρεβάτι του πόνου, ας ενωθούμε με τον Θεάνθρωπο Χριστό. Ας ζητήσουμε τον Χριστό στις ώρες της μοναξιάς μας. Πολύ σύντομα ο Ιησούς θα απαντήσει στις κραυγές αγωνίας. «Δια σε άνθρωπος γέγονα, δια σε σάρκα περιβέβλημαι, και λέγεις άνθρωπον ουκ έχω;» (Δοξαστικό Λιτής Κυριακής Παραλύτου).

Με αγάπη Χριστού Αναστάντος,

π. Βασίλειος.