Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ »


Το σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, μας παρουσιάζει την θαυματουργική θεραπεία του παραλυτικού της Καπερναούμ. Είναι πράγματι θαυμαστό το γεγονός ότι ένας παράλυτος σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να περπατάει μεταφέροντας και το κρεβάτι του! Ωστόσο στο ίδιο θαύμα βλέπουμε κάτι επίσης εντυπωσιακό: το ότι ο Κύριος γνωρίζει τα πάντα. Ακόμη και τα βάθη της καρδιάς του κάθε ανθρώπου. Αξίζει λοιπόν να υπογραμμίσουμε την μεγάλη αλήθεια, ότι ο Κύριος γνωρίζει το εσωτερικό μας. Ο Θεάνθρωπος Κύριος διέκρινε την θερμή πίστη του παραλυτικού και των ανθρώπων που τον μετέφεραν, πριν αυτή φανερωθεί στα μάτια όλων των παρευρισκομένων. «Ιδών ο Ιησούς την πίστιν αυτών είπε τω παραλυτικώˑ θάρσει τέκνονˑ αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου» (ΜΑΤΘ. 9, 2). Ο Χριστός είδε την πίστη τους και χάρισε στον παραλυτικό αυτό που επιθυμούσε, την θεραπεία του.
Ο Χριστός χάρισε στον παραλυτικό αυτό που ήθελε και ακόμη περισσότερα. Με την θεϊκή Του δύναμη τον θεράπευσε όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στην ψυχή. Πρώτα του είπε: «αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου» (ΜΑΤΘ. 9, 2) και έπειτα «άρόν σου την κλίνην και ύπαγε εις τον οίκόν σου» (ΜΑΤΘ. 9, 6). Έτσι ο παραλυτικός έζησε διπλό θαύμα. Και πράγματι το άξιζε. Γιατί ούτε αυτός ούτε οι συνοδοί του θα υποβάλλονταν σε τόσο μεγάλο κόπο, αν δεν είχαν μέσα τους ακλόνητη την πεποίθηση ότι ο Κύριος είχε την δύναμη να θεραπεύσει τον ασθενή. Αυτή την ισχυρή πίστη επιβράβευσε ο Χριστός με το θαύμα και του χάρισε την θεραπεία πριν αυτός να Του την ζητήσει. Η πίστη του παραλυτικού και των συνοδών του ήταν γνωστή στον Κύριο, ο Οποίος γνωρίζει ακριβώς το τι συμβαίνει μέσα μας, ακόμη και το τι σκεφτόμαστε.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στη δική μας ζωή. Ο παντεπόπτης Κύριος με το στοργικό του βλέμμα παρακολουθεί τον καθένα από εμάς ξεχωριστά. Βλέπει τα προβλήματα και τις δυσκολίες μας. Γνωρίζει τους πόθους και τις επιθυμίες μας. Συμμετέχει στις αγωνίες μας. Μετρά κάθε βήμα μας και παρακολουθεί την επίγεια πορεία μας. Περιμένει στο τέλος του σταδίου, αφού ολοκληρώσουμε τον αγώνα μας, να μας στεφανώσει. Να βραβεύσει τους νικητές του επίγειου στίβου. Γι’ αυτό από την μεριά μας, ας καλλιεργούμε την πίστη, την υπομονή, την αγάπη και κάθε αρετή και ας είμαστε βέβαιοι ότι τίποτα δεν πάει χαμένο από αυτούς τους αγώνες. Ακόμη και όταν αισθανόμαστε το δίκιο να μας πνίγει ή όταν το βάρος από κάποια αδικία ή συκοφαντία συντρίβει την ψυχή μας, ας διατηρούμε την βεβαιότητα ότι ο Θεός γνωρίζει την αλήθεια και Εκείνος θα αποδώσει το δίκαιο.
Την ίδια όμως ώρα που ο παντογνώστης Κύριος φανέρωνε την πίστη εκείνων των ανθρώπων, κάποιοι άλλοι παρουσιάσθηκαν με μολυσμένες τις καρδιές τους από τον φθόνο και την κακία. Ήταν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, οι οποίοι μόλις άκουσαν ότι ο Κύριος έδωσε άφεση αμαρτιών στον παραλυτικό, άρχισαν να σκέπτονται μέσα τους: «Ούτος βλασφημεί» (ΜΑΤΘ. 9, 3). Δεν πίστευαν ότι ο Χριστός είναι και Θεός και ότι μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες. Τότε όμως φανερώθηκε για άλλη μία φορά το μεγαλείο του παντογνώστη Κυρίου. «Ιδών ο Ιησούς τας ενθυμήσεις αυτών είπενˑ ίνα τι υμείς ενθυμείσθε πονηρά εν ταις καρδίαις υμών;» (ΜΑΤΘ. 9, 4). Σε αυτό το σημείο φανερώνεται για άλλη μία φορά, το ότι ο Χριστός γνωρίζει τα πάντα. Εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να παραπλανούμε τους συνανθρώπους μας, τον Θεό όμως ποτέ. Ο Θεός είναι παντογνώστης και γνωρίζει ακόμη και τις σκέψεις μας.
Μετά από τους λόγους αυτούς προς τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους, ο Κύριος προχώρησε στο εντυπωσιακό θαύμα, που φανέρωσε την θεία Του δύναμη. Αξίζει να προσέξουμε ιδιαίτερα την παραπάνω σκηνή. Αν οι σκληρόκαρδοι Ιουδαίοι άρχοντες έμειναν ασυγκίνητοι καθώς ο Κύριος αποκάλυψε τους βλάσφημους λογισμούς τους, εμείς τουλάχιστον ας πολεμάμε την αμαρτία ακόμη και όταν έρχεται ως σκέψη. Αμαρτία δεν είναι μόνο το να κλέψει κάποιος, αλλά και το να επιθυμήσει ξένα πράγματα. Αμαρτία δεν είναι μόνο η πορνεία και η μοιχεία, αλλά και το να επιθυμήσουμε κάποιον ή κάποια. Λέει ο Ίδιος ο Κύριος: «Εγώ δε λέγω υμίν ότι πας ο βλέπων γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτήν ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού» (ΜΑΤΘ. 5, 28). Κάθε κακή επιθυμία ή σκέψη μολύνει την καρδιά. Αν δεν φροντίσουμε να την απομακρύνουμε, εύκολα θα γίνει και πράξη.
Αγαπητοί μου φίλοι, ας αγωνιζόμαστε λοιπόν να διώχνουμε κάθε πονηρό λογισμό μέσα από την ψυχή μας. Να φροντίζουμε να καθαρίζουμε τον νου μας από κακές σκέψεις, από ακάθαρτους λογισμούς. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην κάθαρση του νου. Ο Θεός τα γνωρίζει όλα, ακόμη και τον εσωτερικό μας κόσμο. Ας μην προσπαθούμε να κρυφθούμε. Ακόμη και αν κατορθώσουμε να αποκρύψουμε τις προθέσεις μας από τους άλλους ανθρώπους. Ακόμη και αν αποφύγουμε να εκτεθούμε στα μάτια του κόσμου. Ακόμη και αν κανείς άλλος δεν γνωρίζει τα κίνητρα των ενεργειών μας. Ας μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε κάτω από το βλέμμα του Θεού, ο Οποίος γνωρίζει τα πάντα, όπως είπαμε. Γι’ αυτό ας Τον παρακαλούμε να μας χαρίζει αγνή και καθαρή καρδιά, όπου Εκείνος ευαρεστείται να κατοικεί.
Με αγάπη Χριστού,
π. Βασίλειος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου