Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

« ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ “ΠΟΛΥΕΔΡΟ” ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ, 25.04.2017 »


Χθες, 25 Απριλίου και ώρα 7.00 μ.μ., συναντηθήκαμε και πάλι τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης Λογοτεχνίας, στο βιβλιοπωλείο «Πολύεδρο», στην Πάτρα. Συζητήσαμε για το βιβλίο του Amos Oz, «Ιούδας» από τις εκδόσεις «Καστανιώτη». Το βιβλίο προκάλεσε έντονη συζήτηση και διαφωνίες εξαιτίας της αναφοράς του συγγραφέα στον Ιησού Χριστό και στον Ιούδα.
Η επόμενη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 23 Μαΐου 2017, στον φιλόξενο χώρο του «Πολύεδρου», όπου θα συζητηθεί το βιβλίο του Joaquim Maria Machado De Assis, «Ελένα» από τις εκδόσεις «Gutenberg».

« ΙΟΥΔΑΣ, AMOS OZ »


Ιερουσαλήμ, 1959. Ο νεαρός φοιτητής Σμούελ Ας αναγκάζεται να διακόψει τις σπουδές του και βρίσκει καταφύγιο σε ένα πέτρινο σπίτι με παράξενους ένοικους. Εκεί κερδίζει τα προς το ζην κρατώντας συντροφιά σε έναν εβδομηντάχρονο άνδρα, μορφωμένο όσο και εκκεντρικό, τον Γκέρσομ Βαλντ. Οι συζητήσεις τους για την ιστορία, την πολιτική, τη θρησκεία, την ανθρώπινη φύση, είναι παθιασμένες. Όμως κάτω από την ίδια στέγη, μένει η σαγηνευτική και μυστηριώδης Ατάλια Αμπραβανέλ. Η ίδια συνδέεται με μια παραγνωρισμένη φυσιογνωμία του σιωνιστικού κινήματος, με κάποιον που προσπάθησε να αλλάξει την ίδια τη συγκρότηση του κράτους του Ισραήλ. Ο ντροπαλός και ευαίσθητος Σμούελ αναστατώνεται από την παρουσία της και αρχίζει να ερωτεύεται τη  μεγαλύτερή του γυναίκα. 


Ο Ιούδας, το τελευταίο αριστούργημα του Άμος Οζ, είναι ένα προκλητικό μυθιστόρημα ιδεών και συγχρόνως η αφήγηση μιας απεγνωσμένης αγάπης, με υποβλητικό σκηνικό τα χειμωνιάτικα τοπία μιας διχοτομημένης πόλης. Ένα σπουδαίο έργο αναφοράς για να κατανοήσουμε την ψυχή μιας ολόκληρης χώρας, τη σχέση ανάμεσα στον ιουδαϊσμό και τον χριστιανισμό, καθώς και μια συναρπαστική σπουδή πάνω στις μορφές του «προδότη».

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ »


Το σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, είναι παρμένο από τις Πράξεις των Αποστόλων. «Εκείνη την εποχή ο βασιλιάς Ηρώδης άρχισε τον διωγμό εναντίον μερικών μελών της Εκκλησίας. Πρώτα αποκεφάλισε τον Απόστολο Ιάκωβο, τον αδελφό του Ιωάννη. Όταν είδε ότι αυτό άρεσε στους Ιουδαίους, αποφάσισε στη συνέχεια να συλλάβει και τον Απόστολο Πέτρο. Αυτό έγινε τις ημέρες του Πάσχα. Τον συνέλαβε, λοιπόν, και τον έριξε στη φυλακή, κι έβαλε να τον φυλάνε διαδοχικά τέσσερις ομάδες από τέσσερις στρατιώτες στην κάθε μία, σκοπεύοντας να τον φέρει σε δημόσια δίκη μετά το Πάσχα. Ενώ ο Πέτρος ήταν στη φυλακή, η Εκκλησία προσευχόταν αδιάκοπα στον Θεό γι’ αυτόν. Την νύκτα προ της ημέρας, κατά την οποία έμελλε ο Ηρώδης να τον παρουσιάσει, ο Πέτρος κοιμόταν ανάμεσα σε δύο στρατιώτες, δεμένος με δύο αλυσίδες, και δύο φύλακες μπροστά στην πόρτα φύλαγαν σκοπιά» (ΠΡΑΞ. 12, 1-6).
«Ξαφνικά φανερώθηκε ένας άγγελος Κυρίου κι ένα φως έλαμψε στο κελί. Ο άγγελος ξύπνησε τον Πέτρο σκουντώντας τον στο πλευρό και του είπε: “Σήκω γρήγορα». Αμέσως έπεσαν οι αλυσίδες από τα χέρια του. Ο άγγελος συνέχισε: “Βάλε τη ζώνη σου και τα σανδάλια σου”. Ο Πέτρος το έκανε. Ύστερα του λέει ο άγγελος: “Βάλε το ιμάτιό σου κι ακολούθησέ με”. Ο Πέτρος τον ακολούθησε και βγήκε έξω. Δεν καταλάβαινε ότι συνέβαιναν πραγματικά αυτά που γίνονταν μέσω του αγγέλου, αλλά νόμισε ότι έβλεπε όραμα. Πέρασαν την πρώτη φρουρά και την δεύτερη κι έφθασαν στη σιδερένια πύλη που βγάζει στην πόλη. Η πύλη άνοιξε από μόνη της, και βγήκαν έξω. Πέρασαν ένα στενό, κι αμέσως ο άγγελος εξαφανίσθηκε. Τότε ο Πέτρος συνήλθε και είπε: “Τώρα κατάλαβα πραγματικά ότι ο Κύριος έστειλε τον άγγελό του και με γλίτωσε από τα χέρια του Ηρώδη και από αυτό που οι Ιουδαίοι περίμεναν να πάθω!”» (ΠΡΑΞ. 12, 7-11).
Η πίστη στον παντοδύναμο Θεό επιτελεί θαύματα πέρα από κάθε ανθρώπινη λογική. Ένα τέτοιο θαύμα ήταν και η απελευθέρωση του Αποστόλου Πέτρου από τον απεσταλμένο άγγελο του Κυρίου μέσα στη φυλακή. Ποιος θα μπορούσε, χωρίς την παρέμβαση του Θεού, να σπάσει τις αλυσίδες με τις οποίες ήταν δεμένος ο Απόστολος Πέτρος, να ανοίξει τις πόρτες που ήσαν κλειδωμένες και να ξεφύγει από τους σκοπούς που τον φύλαγαν; Κι ενώ αυτά φαίνονται αδύνατα να πραγματοποιηθούν, σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική, για τον Θεό τα πάντα είναι δυνατά. Ο Κύριος περιμένει από εμάς την απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοιά Του και στο σχέδιό Του που έχει για τον καθένα από εμάς. Δεν χρειάζεται να αγχωνόμαστε για τίποτα. Ο Κύριος θα επιτρέψει για τον καθένα μας αυτό που είναι ωφέλιμο για την ψυχή μας και για την αιώνια σωτηρία μας. Να είμαστε βέβαιοι γι’ αυτό.
Η πίστη στον Κύριο Ιησού ενεργεί θαύματα, όχι μόνο στο σώμα αλλά και στην ψυχή του ανθρώπου. Ελευθερώνει τον άνθρωπο από τα πάθη και την κυριαρχία του διαβόλου, τον οδηγεί στην μετάνοια. Πόσοι έχουν προβλήματα σωματικής υγείας και όμως ψυχικά είναι υγιείς; Αντίθετα πόσοι είναι υγιείς σωματικά και πνευματικά είναι νεκρωμένοι; Η πίστη στον Χριστό είναι εκείνη που ανασταίνει τον άνθρωπο ψυχικά, σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεται στην καθημερινή του ζωή. Με την ψυχική ανάταση τα πάντα τα βλέπουμε διαφορετικά. Η δύναμη της πίστης λάμπει ακόμη μέσα από το πυρωμένο καμίνι των πειρασμών και των θλίψεων, της δοκιμασίας και του πόνου. Βλέπουμε γύρω μας Χριστιανούς, οι οποίοι αν και βρίσκονται σε μεγάλες δοκιμασίες, υπομένουν και δοξάζουν τον Θεό γι’ αυτές. Δεν γογγύζουν και δεν αγανακτούν εναντίον του Θεού.
Τέλος η πίστη είναι αυτή που στεφανώνει τους μάρτυρες, όπως τον σήμερα εορταζόμενο Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο. Η πίστη είναι αυτή που στεφανώνει τους οσίους και τους ασκητές με το στεφάνι της νίκης στην υπέρ Χριστού άθληση και άσκηση, στο μαρτύριο και στην οσιακή ζωή τους. Είναι η ίδια πίστη που ενισχύει κάθε Χριστιανό στον πνευματικό του αγώνα. Γιατί ποιος θα αναλάμβανε να βαδίσει το δύσβατο μονοπάτι της αρετής χωρίς την πίστη στην αιώνια ζωή; Ποιος θα ακολουθούσε την στενή και τεθλιμμένη οδό του Κυρίου, αν δεν πίστευε ακράδαντα ότι η οδός αυτή θα τον οδηγήσει με ασφάλεια κοντά στον αγαπημένο Νυμφίο της ψυχής του; Με τη δύναμη της πίστης αγωνιζόμαστε εν Χριστώ και ελπίζουμε στο θαύμα, στο να γίνει δηλαδή το θέλημα του Θεού και στη δική μας ζωή. Και οφείλουμε το θέλημα του Θεού να το δεχθούμε αγόγγυστα στη ζωή μας.
Αγαπητοί μου φίλοι, ο Απόστολος Πέτρος δεν ολιγοπίστησε μέσα στη φυλακή. Αποδέχθηκε το θέλημα του Θεού. Στην αρχή περίμενε, ότι θα έχει το ίδιο τέλος με τον Απόστολος Ιάκωβο. Την έλευση του αγγέλου δεν την επεδίωξε. Ήλθε μετά από απόφαση του Χριστού. Έτσι κι εμείς οι Χριστιανοί δεν πρέπει να ολιγοπιστούμε. Να τα αφήνουμε όλα στην πρόνοια του Θεού. Θέλει ο Θεός να γίνει κάτι καλό στη ζωή μας, ευπρόσδεκτο ας είναι. Παραχωρεί ο Θεός μία δοκιμασία στη ζωή μας, την αποδεχόμαστε και Τον δοξάζουμε. Τίποτα δεν πρέπει να μας χωρίζει από την αγάπη του Χριστού. «Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; Θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή λιμός ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα;» (ΡΩΜ. 8, 35). Δηλαδή, «τι, λοιπόν, μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού; Μήπως τα παθήματα, οι στενοχώριες, οι διωγμοί, η πείνα, η γύμνια, οι κίνδυνοι ή ο μαρτυρικός θάνατος;» (ΡΩΜ. 8, 35). Χριστός Ανέστη!
Με αγάπη Χριστού Αναστάντος,
π. Βασίλειος.


Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

« ΑΓΙΟ ΦΩΣ »

Στον πάνσεπτο ναό της Αναστάσεως, εδώ και πάνω από 2000 χρόνια, ένα θαύμα συγκλονιστικό μας βεβαιώνει: «Ζῇ Κύριος ὁ Θεός». Είναι ζωντανός ο Θεός. Όποιος κι αν είσαι θα το διαπιστώσεις, αν πας την περίοδο του Πάσχα στα Ιεροσόλυμα και καθίσεις ως το Μέγα Σάββατο, στην τελετή του Αγίου Φωτός.
Θα δεις με τα μάτια σου ουράνιο, θεϊκό φως. Θ’ αγγίξεις το θείο μεγαλείο.
Φρόντισε να είσαι εκεί από πολύ πρωί, διαφορετικά δεν θα μπορέσεις να μπεις στο Ναό.
Όσοι θέλουν να εξασφαλίσουν μια γωνίτσα, ώστε να βλέπουν τον Πανάγιο Τάφο, μπαίνουν απ’ το πρωί της Μ. Παρασκευής στο Ναό, διημερεύουν και διανυκτερεύουν άσιτοι, άποτοι και ακίνητοι. Τόση είναι η λαχτάρα της προσμονής και της θέας του Αγίου Φωτός.
Έλεγχος του Παναγίου Τάφου
Πρώτα θα γίνει έλεγχος σχολαστικός για μία ώρα σ’ όλο το Άγιο Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου. Μήπως έχει ξεμείνει κάτι, ένα σπίρτο, ένα κερί, ένα καντήλι αναμμένο, που μπορεί να μεταδώσει φλόγα. Οι αιρετικοί ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τον έλεγχο αυτό. Ελπίζουν πάντα μήπως κάτι παράτυπο συμβεί, μήπως δεν βγάλει το Άγιο Φως ο Ορθόδοξος Πατριάρχης, για να αναλάβουν το προβάδισμα εκείνοι. Τον έλεγχο τον κάνουν ειδικοί και είναι παρόντες πάντα εκπρόσωποι των Ορθοδόξων, των Αρμενίων, των Κοπτών, των Συριανών και άλλοι. Γίνεται δεύτερος και τρίτος έλεγχος.
Ακολουθεί το σφράγισμα του Παγίου Τάφου. Κλείνεται η θύρα της εξωτερικής εισόδου του Αγίου Κουβουκλίου. Δυο μεγάλες λευκές κορδέλες θα κολληθούν εξωτερικά σε σχήμα χιαστό, με καθαρό κερί, που λειτουργήθηκε στην εκκλησία για 40 μέρες.
Κατόπιν σφραγίζεται με την επίσημη σφραγίδα του Πατριαρχείου. Ο Πανάγιος Τάφος είναι έτοιμος για την Τελετή του Αγίου Φωτός.
Η Ιερή Λιτανεία
Η ώρα είναι 12 το πρωί. Οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων έρχεται στο ναό της Αναστάσεως με τη συνοδεία όλων των εκεί επισκόπων, των ιερέων και άλλων επισήμων. Θα μπει στο Καθολικό του Ναού. Εκεί, στον Πατριαρχικό του θρόνο, θα προσέλθουν εκπρόσωποι των Αρμενίων, Αράβων, Συριανών, Κοπτών, για να λάβουν το Άγιο Φως απ’ τα χέρια του. Οι Παπικοί δεν καταδέχονται! Αρνούνται να πάρουν το Άγιο Φως απ’ τα χέρια του Ορθοδόξου Πατριάρχη! Ακολουθεί η ιερή λιτανεία γύρω απ’ το ιερό κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου. Ειδικοί για την τάξη, με ράβδους που τις χτυπούν ρυθμικά στο έδαφος, ανοίγουν δίοδο για να περάσει η μεγαλοπρεπής πομπή. Προπορεύονται οι λαμπάδες, ο Τίμιος Σταυρός, τα λάβαρα και τα εξαπτέρυγα. Ακολουθούν ο Πατριάρχης, οι επίσκοποι και οι ιερείς λαμπροφορεμένοι.
Οι χοροί των ψαλτών, Ελληνόφωνος και Αραβόφωνος, ψάλλουν κατανυκτικά με αργό Αγιοταφίτικο μέλος «Τήν Ἀνάστασίν σου, Χριστέ Σωτήρ, ἄγγελοι ὑμνοῦσιν ἐν οὐρανοῖς καί ἡμᾶς τους ἐπί γῆς καταξίωσον ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ σέ δοξάζειν». Οι ψυχές μεταρσιώνονται. Ιερή συγκίνηση κατακλύζει τα απειράριθμα πλήθη των προσκυνητών. Τα πρόσωπα ακτινοβολούν χαρά ανείπωτη, λαχτάρα ασίγαστη, προσμονή απροσμέτρητη. Με την τρίτη περιφορά ο Πατριάρχης σταματά μπρος στον Πανάγιο Τάφο. Λαός και ψάλτες ψάλλουν κατανυκτικά το «Φῶς Ἱλαρόν», προμήνυμα του Αγίου Φωτός.
Έλεγχος του Πατριάρχη
Ο Πανάγιος Τάφος αποσφραγίζεται. Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης απεκδύεται την ιερατική του στολή. Μένει μόνο με το στιχάριο, λευκό ποδήρη χιτώνα, τα επιμάνικα και τη ζώνη. Ελέγχεται εξονυχιστικά από τον διοικητή της πόλεως των Ιεροσολύμων και από τον αστυνομικό διευθυντή για να διαπιστωθεί ότι δεν φέρνει μαζί του κανένα αντικείμενο, με το οποίο μπορεί να ανάψει φως. Ο έλεγχος του Πατριάρχη συνεχίζεται και μέσα στον Πανάγιο Τάφο. Αρμένιος εκπρόσωπος τον παρακολουθεί από το χώρο του Αγίου Λίθου, και ανιχνεύει όλες τις κινήσεις του, καθώς προσεύχεται μπροστά στον Ζωοδόχο Τάφο.
Η μεγάλη ώρα
Έφτασε η μεγάλη ώρα.
Ο Πατριάρχης εισέρχεται στον Πανάγιο Τάφο. Κανένα καντήλι, κανένα φως, κανένα κερί αναμμένο. Πάνω στη μαρμάρινη πλάκα του Τάφου υπάρχει ένα καντήλι σβηστό, έτοιμο για άναμμα. Υπάρχει ακόμη ειδική ιερή φυλλάδα, λίγο ανοιγμένη με σβησμένο χοντρό κερί, στη σελίδα των ευχών του Αγίου Φωτός. Ο Πατριάρχης φέρει μαζί του 4 δεσμίδες σβησμένων κεριών, από 33 κεριά η δεσμίδα, όσα τα χρόνια του Χριστού. Με τα κεριά αυτά, που θ’ ανάψουν μόνα τους, θα δώσει στους πιστούς το Άγιο Φως.
Η ώρα έγινε στιγμή.
Γονατιστός μπρος στο ζωηφόρο μνήμα του Κυρίου, διαβάζει ειδικές ευχές. Παρακαλεί τον Κύριο «ὅπως ἀναδείξῃ τό διδόμενον τοῖς πιστοῖς φῶς, ἁγιασμοῦ δῶρον, ἁμαρτημάτων λυτήριον καί νοσημάτων ἀλεξιτήριον»…
Ένας Πατριάρχης Ιεροσολύμων απεκάλυψε τα εξής: «Όταν τίποτε δεν επισκιάζει τη γαλήνη και την αφοσίωσή μου στο Θεό, με καταλαμβάνει μια ανεξήγητη χαρά. Μόλις εισέλθω στο Πανάγιο μνήμα και ακουμπήσω και ανοίξω την αγία φυλλάδα, αναγνώσω λίγες γραμμές από τις ευχές και ανυψώσω τις δεσμίδες των κεριών, τότε ανάβουν μόνα τους η αγία κανδήλα του Παναγίου Τάφου και τα κεριά που κρατώ στα χέρια μου. Εάν η ηρεμία της ψυχής μου δεν με συνοδεύει και δεν έχω την απαιτούμενη προετοιμασία και αφοσίωση στο Θεό, δεν αισθάνομαι την ανεξήγητη εκείνη χαρά, αλλά η αγία κανδήλα και τα κεριά ανάβουν μόνα τους».
Ιερή σιγή. Ο Πατριάρχης μέσα στον Πανάγιο Τάφο προσεύχεται. Έξω άκρα σιωπή, η σιωπή του Τάφου πριν την Ανάσταση.
Οι καρδιές συντονίζονται στον ίδιο ρυθμό. Αγωνία – προσμονή. Ο κόπος της αναμονής από την προηγούμενη ημέρα, η ταλαιπωρία από το μεγάλο συνωστισμό, δεν υπολογίζονται καθόλου την ώρα αυτή. Όλοι περιμένουν με μια ψυχή, κρατώντας τα κεριά στο χέρι.
Φως! – Φως!
Ξαφνικά τη νεκρική σιγή διακόπτουν αλαλαγμοί χαράς, ουρανομήκεις κραυγές. Φως! Φως! Ζήτω! Κι αλήθεια. Ω! του θαύματος! Φως φαίνεται. Φως με χρώμα γαλάζιο ή λευκό ή χρυσό, που κυκλοφορεί αστραπιαία στο μεγάλο χώρο του Ναού. Κινείται πάνω στο θόλο, κάτω, δεξιά, αριστερά, σ’ όλα τα σημεία.
Κατεβαίνει στα πλήθη των προσκυνητών, περιλούει τα πρόσωπα, συγκλονίζει ψυχές από ιερή συγκίνηση, άγιο θαυμασμό, θεία αλλοίωση και χαρά, ενώ ο Πατριάρχης δεν έχει βγει ακόμη για να το δώσει. Όταν βγει από τον Ζωοδόχο Τάφο στο χώρο του Αγίου Λίθου, δίνει το άγιο Φως στον Αρμένιο αντιπρόσωπο και στον Άραβα Ορθόδοξο ιερέα. Με τις άλλες δύο δεσμίδες των κεριών φέρνει το Άγιο Φως στο λαό, ενώ πολλοί το έχουν ήδη πάρει από κεριά που άναψε μόνο του.
Φωτοπλημμύρα μέσα κι έξω από το Ναό της Αναστάσεως. Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα, οι πιστοί αναπέμπουν στον Αναστάντα Κύριο δοξολογίες, έξω στην πόλη Ιερουσαλήμ αρχίζουν εκδηλώσεις χαράς και θριάμβου. Κληρικοί και λαϊκοί, άνδρες και γυναίκες, κρατώντας στα χέρια τους φαναράκια, μεταφέρουν το Άγιο Φως στα σπίτια τους, θα το μεταφέρουν στις πατρίδες τους.
Χριστός Ανέστη!
Τι σκέφτεσαι, πώς νοιώθεις;
Προτού βιώσεις αυτό το θαύμα , έψαχνες, ρωτούσες, απορούσες.
Τώρα που είδες και άγγιξες, τώρα που έζησες αυτό το παραλήρημα χαράς και θείας αγάπης στην Ιερουσαλήμ, τι έχεις, τι μπορείς να πεις;
Χριστός Ανέστη!
Αυτό και μόνο.
Δόξα Σοι, ο Θεός ημών, δόξα Σοι!

Πηγή: xfd.gr