Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

« ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ »


Η σημερινή Κυριακή της Τυρινής, αγαπητοί μου φίλοι, είναι η τέταρτη Κυριακή του Τριωδίου και είναι αφιερωμένη στην εκδίωξη των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο. Ο άνθρωπος είναι το τελειότερο και εκλεκτότερο δημιούργημα του Θεού. Πλάσθηκε να ζει αιώνια μέσα στην Χάρη και στις ευλογίες του Θεού. Ο άνθρωπος όμως έκανε κακή χρήση της ελεύθερης βούλησής του και προτίμησε το κακό. Ο αρχέκακος διάβολος τον παρέσυρε στην πτώση και στην καταστροφή. Πρότεινε στους Πρωτοπλάστους να φάνε από το δένδρο της γνώσης του καλού και του κακού, προκειμένου να μοιάσουν με τον Θεό. Ο Θεός τους είχε απαγορεύσει να φάνε από αυτό το δένδρο. Έτσι οι Πρωτόπλαστοι εκδιώχθηκαν από τον Παράδεισο και κάθησαν απέναντι από αυτόν και θρηνούσαν για το κακό που τους βρήκε, χωρίς όμως να μετανοήσουν ειλικρινά. Δεν θρηνούσαν για τη χαμένη αθωότητα και αγιότητα, αλλά για την χαμένη υλική ευμάρεια του Παραδείσου. Αυτό το γεγονός λοιπόν εορτάζουμε σήμερα.
Ενώ όμως η Εκκλησία μας φέρνει στην μνήμη μας αυτό το γεγονός, κάποιοι βαπτισμένοι Χριστιανοί αυτές τις ημέρες θα ξεφαντώσουν, αφού ολοκληρώνονται οι καρναβαλικές εκδηλώσεις. Οι καρναβαλικές εκδηλώσεις είναι συνέχεια των αρχαίων ειδωλολατρικών εκδηλώσεων. Επομένως μπορούμε ανεπιφύλακτα να πούμε ότι είναι πομπές και έργα σατανικά. Κάθε Χριστιανός ντύθηκε τον Χριστό κατά το Μυστήριο του Βαπτίσματος και είναι αδιανόητο να συμμετέχει σε τέτοιου είδους ειδωλολατρικές εκδηλώσεις. Βέβαια ο λόγος του Θεού και της Εκκλησίας είναι ακατανόητος για τους ανθρώπους που βρίσκονται εκτός του χώρου της Εκκλησίας. Αυτά τα θεωρούν ξεπερασμένα και αναχρονιστικά. Όμως η διδασκαλία της Εκκλησίας είναι διαχρονική και δεν μπορεί να συσχηματίζεται με τους κανόνες του κοσμικού φρονήματος. Ως Χριστιανοί οφείλουμε να κάνουμε υπακοή στην Αγία μας Εκκλησία.
Οι θεοφόροι Πατέρες είναι εκείνοι που εκφράζουν τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Οι «εν Αγίω Πνεύματι» συνάξεις των Αγίων Πατέρων για την τακτοποίηση δογματικών θεμάτων της Εκκλησίας είχαν ως αποτέλεσμα την θέσπιση Κανονικών διατάξεων, που συνιστούν τη βούληση της Εκκλησίας και τον απλανή δρόμο σωτηρίας. Έτσι βλέπουμε καθαρά να ασχολείται η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος με τους ανεπίτρεπτους χορούς, με τις μάσκες τις σατυρικές, τις κωμικές και τις τραγικές, με τις βακχικές και τις ειδωλολατρικές εορτές, με την ανδρική ενδυμασία των γυναικών και τη γυναικεία ενδυμασία των ανδρών και γενικά με όλα εκείνα που συμβαίνουν κατά τις ημέρες αυτές. Ο ΞΘ΄ Κανόνας της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου κατακρίνει όλα αυτά και υποβάλλει τους μεν κληρικούς σε καθαίρεση, τους δε λαϊκούς σε αφορισμό, αν συμμετάσχουν σε αυτά τα αντιορθόδοξα και αντιεκκλησιαστικά έκτροπα.
Ζωντανό παράδειγμα προς μίμηση και υποκίνηση για έναν ουσιαστικό αγώνα κατά των ειδωλολατρικών αυτών εκδηλώσεων, είναι το μαρτυρικό τέλος που έλαβε ο Απόστολος Τιμόθεος, μαθητής του Αποστόλου Παύλου. Ο Απόστολος Τιμόθεος βρέθηκε σε μία τέτοια εκδήλωση της εποχής του και προσπάθησε να νουθετήσει όσους συμμετείχαν. Μάταια όμως, αφού τον κτύπησαν και τελικά τον σκότωσαν. Ο Τιμόθεος έδωσε τη ζωή του για την κατάργηση των απαράδεκτων αυτών εορτών. Εμείς, οι σημερινοί Χριστιανοί, κληρικοί και λαϊκοί, τι λόγο θα δώσουμε στον δίκαιο Κριτή, τον Θεό μας, για την αμέλεια που δείχνουμε ως προς το θέμα αυτό, φθάνοντας μάλιστα στο να αποδεχόμαστε κιόλας τις εκδηλώσεις αυτές; Δυστυχώς στη γειτονική μας πόλη των Πατρών οι εκδηλώσεις αυτές έχουν πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Έλεγε ο αείμνηστος Γέροντας των Πατρών Γερβάσιος Παρασκευόπουλος: «Το Πατρινό καρναβάλι παρουσιάζεται ως μέσον αναζωογονήσεως, αλλά είναι πράγματι ένα από τα βαθύτερα συμπτώματα του πνευματικού μαρασμού της πόλεως» (Επίκαιροι προβληματισμοί, σελίδα 145).
Διατείνονται, όμως, μερικοί ότι η όλη αυτή εορταστική περίοδος είναι μία ευκαιρία απομάκρυνσης των ανθρώπων από τα καθημερινά βασανιστικά τους προβλήματα. Είναι μία ευκαιρία χαράς, διασκέδασης και ψυχαγωγίας. Πολλοί ταυτίζουν την έννοια της διασκέδασης με την έννοια της ψυχαγωγίας. Αυτό είναι λάθος, αφού διασκεδάζω σημαίνει διασκορπίζω το νου μου. Ο νους, όμως, είναι ο οφθαλμός της ψυχής. Με τη διασκόρπιση του νου η ψυχή δεν γνωρίζει που βρίσκεται, τι πράττει, προς τα που πηγαίνει. Αντίθετα με την ψυχαγωγία οδηγούμε την ψυχή σε αναψυχή, σε τέρψη και σε κάτι ανώτερο πνευματικά. Ο άνθρωπος με την ψυχαγωγία ανανεώνεται και ανακουφίζεται ψυχοσωματικά και όχι με την διασκέδαση, κάτι που γίνεται στις καρναβαλικές εκδηλώσεις. Την ψυχαγωγία την βιώνουμε μέσα στην Εκκλησία, αντίθετα τη διασκέδαση την βιώνουμε στις αμαρτωλές εκδηλώσεις του κόσμου.
Αγαπητοί μου φίλοι, η περίοδος αυτή του κατανυκτικού Τριωδίου, δεν προσφέρεται για άλλου είδους εκδηλώσεις και μάλιστα για τις ειδωλολατρικές καρναβαλικές εκδηλώσεις. Δεν είναι δυνατόν η Αγία μας Εκκλησία να ανοίγει τις πύλες της μετανοίας και κάποιοι Χριστιανοί να ανοίγουν τις πύλες της κραιπάλης, της μέθης και της ασωτίας. Η Εκκλησία μας καλεί την περίοδο αυτή να αγωνισθούμε τον καλό αγώνα της εγκρατείας, της μετανοίας, της ταπείνωσης και της Μυστηριακής ζωής. Αυτή η κατανυκτική περίοδος μας βοηθά να πορευθούμε μέσα από τη σωστή, Εκκλησιαστική άσκηση να φθάσουμε στην κατά Χάρη ένωσή μας με τον Χριστό. Οι καρναβαλικές ειδωλολατρικές εκδηλώσεις κατά την περίοδο του κατανυκτικού Τριωδίου είναι απαράδεκτες. Είναι παρακοή στο θέλημα του Θεού, ασέβεια στην κατανυκτική περίοδο και απόδειξη έσχατης πνευματικής κατάπτωσης. Καρνάβαλος και Τριώδιο δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Καλή και ευλογημένη Τεσσαρακοστή.
Με αγάπη Χριστού,
π. Βασίλειος.    




Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

« ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ »


«Δεν λέγω, βεβαίως, ότι δεν πρέπει να λυπούμεθα για εκείνους οι οποίοι απέρχονται από τον κόσμο αυτό, αλλά να μην εκδηλώνουμε λύπη μεγαλύτερη από όση πρέπει. Διότι αν σκεφτούμε πως ο απελθών ήταν θνητός και ότι ο Θεός τον πήρε από την παρούσα ζωή, θα λάβουμε αρκετή παρηγοριά».



(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Περί θανάτου, P.G. 63, 801)

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

« ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: ΗΛΙΘΙΟΙ Ή ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΜΟΥ »


Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντάει στην κριτική που δέχτηκε για την ομιλία του στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στην πλατεία Συντάγματος.
Με ένα κείμενο καταπέλτη ο Μίκης Θεοδωράκης “απαντά” στις κατηγορίες που εκτοξεύτηκαν εναντίον για την ομιλία του στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στην πλατεία Συντάγματος.
Ο γνωστός μουσικοσυνθέτης χαρακτηρίζει «συκοφάντες» τους επικριτές του, τονίζοντας ότι ο ίδιος βγήκε νικητής από την αγάπη του κόσμου.
«Είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο αδίστακτοι και τρομοκρατημένοι οι εχθροί μου;» διερωτάται ο Μίκης Θεοδωράκης και προσθέτει ότι μπροστά σε ένα εκατομμύριο πατριώτες-δημοκράτες βρήκε την ευκαιρία να τους “φτύσει” μεγαλοπρεπώς, όπως έκανε σε όλη τη ζωή του.
Διαβάστε αναλυτικά την επιστολή που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα»:
«Μου ζητάτε να απαντήσω σε άτομα που το λιγότερο που μπορώ να πω γι’ αυτά είναι ότι βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση.
Σε μια ζωή με συνεχή δράση πάντοτε στο προσκήνιο της εθνικής και κοινωνικής μας ζωής χωρίς ποτέ να υπολογίσω αντιδράσεις που συχνά με οδηγούσαν στο χείλος του θανάτου, τι βρήκαν να μου προσάψουν οι σημερινοί μου συκοφάντες;
1. Ότι υπήρξα μέλος της ΕΟΝ! Η ηλικία μου ήταν 11-13 ετών και η συμμετοχή σε αυτή την οργάνωση ήταν υποχρεωτική για όλους τους μαθητές της χώρας.
2. Οτι έκανα δήλωση στη Μακρόνησο μαζί με τους 100.000 μάρτυρες αγωνιστές που υπέκυψαν στα πρωτοφανή βασανιστήρια. Εγώ, όμως, ήμουν από τους ελάχιστους που δεν υπέγραψαν και μάρτυς μου ο δολοφονηθείς αστυνόμος Μπάμπαλης που μου ζήτησε να υπογράψω στα 1964 επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου! Με πρωτοβουλία του Βασίλη Βασιλικού και του Θεόδωρου Πάγκαλου οργανώθηκε σε θέατρο της περιοχής Πατησίων ογκώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας.
3. Οτι είχα την ευθύνη και το θάρρος να αγνοήσω την πολιτική μου ιδιότητα και να προτείνω τη λύση Καραμανλή, δηλαδή τον πολιτικό μου αντίπαλο, θυσιάζοντας τον εαυτό μου για το καλό της πατρίδας μου. Αν και η Ιστορία με δικαίωσε, εξακολουθούν ορισμένοι φανατικοί ανεγκέφαλοι να αναφέρονται στην πρωτοβουλία μου αυτή μόνο και μόνο γιατί έχουν ανάγκη να μου ρίξουν με κάθε θυσία τη λάσπη που έχει γίνει ένα με τον εαυτό τους.
4. Και τέλος, ο Μητσοτάκης! Με κατηγορούν ότι συνεργάστηκα με τον Μητσοτάκη σαν να ήταν ένας προδότης, ενώ είχε ψηφιστεί από το 48% των Ελλήνων ψηφοφόρων. Άλλωστε συνεργάστηκα μόνο εγώ; Γιατί δεν λένε λέξη για τον Φλωράκη και τον Κύρκο, το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της εποχής;
Τέλος, γιατί παριστάνουν ότι δεν κατανοούν την ειρωνεία και τον σαρκασμό μου στην εισαγωγή της ομιλίας μου για να στηλιτεύσω την παρουσία της Χρυσής Αυγής και λοιπών ακροδεξιών στοιχείων (που τελικά εξαφανίστηκαν και πνίγηκαν μέσα στη λαοθάλασσα και ανασύρθηκαν την επομένη στην επιφάνεια από τα κανάλια της ντροπής);
Είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο αδίστακτοι και τρομοκρατημένοι οι εχθροί μου ώστε να ισχυρίζονται ότι με τις φράσεις “Αδέρφια μου φασίστες, ναζιστές, τραμπούκοι, τρομοκράτες” δήλωσα μπροστά στο Πανελλήνιο ότι είμαι... τραμπούκος και τρομοκράτης;
Όσο για το “φασίστες” και “ναζιστές”, είναι αλήθεια ότι με πλήγωσαν ανεπανόρθωτα στα πέτρινα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, τότε που διαφέντευαν τη μοίρα μας.
Όμως τελικά εγώ βγήκα νικητής, με τελευταία ηρωική πράξη τη στιγμή που μπροστά σε ένα εκατομμύριο πατριώτες-δημοκράτες βρήκα την ευκαιρία να τους “φτύσω” μεγαλοπρεπώς, όπως έκανα σε όλη τη ζωή μου από τον καιρό που ξερνούσαν φωτιά και σίδερο μέχρι τώρα που βρίσκομαι στην κορυφή του Ολύμπου όπου με έχει ανεβάσει η αγάπη του λαού! Αυτά λοιπόν. Και με τις θερμές μου ευχαριστίες».

nkv.antenna.gr