« ΜΕΓΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΑΓΙΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΑΙΓΙΟΥ, 16.03.2015 »

Στον Ιερό Ναό Αγίου Αλεξίου Αιγίου, πραγματοποιήθηκε στις 16 Μαρτίου 2015, ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, κατά τον οποίο προεξήρχε και κήρυξε τον Θείο Λόγο ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Λεόντιος Πετρίδης, ως εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβροσίου.

« ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ »

Σήμερα, αγαπητοί μου φίλοι, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, ακριβώς στα μέσα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου μας. Πάνω στον Σταυρό ο Κύριός μας πρόσφερε τη μοναδική και ατίμητη θυσία, που μας άνοιξε τον δρόμο προς τον Ουρανό. Εκεί στον Γολγοθά, ο Χριστός, προσφέροντας τη φοβερή εκείνη θυσία Του, αποκαλύφθηκε σε εμάς ως ο μόνος αληθινός Αρχιερέας. Γι’ αυτό και το σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα αναφέρεται στο μεγάλο αυτό μυστήριο της Αρχιερωσύνης του Σταυρωθέντος Κυρίου μας. Έχουμε μεγάλο Αρχιερέα, μας λέει ο Απόστολος Παύλος. Ο Κύριος μετά τη Σταυρική Του θυσία, τον θάνατο, την Ανάσταση και την Ανάληψή Του, έχει πλέον εισέλθει στους Ουρανούς κι έφθασε στο θρόνο του Θεού. Εκεί περιμένει τους πιστούς μαθητές Του, τους Χριστιανούς.

Ο Χριστός δεν είναι ένας απλός άνθρωπος, αλλά είναι ο Υιός του Θεού. Γι’ αυτό ας κρατάμε γερά την πίστη μας σε Αυτόν κι ας την ομολογούμε πάντοτε. «Έχοντες ουν αρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τους ουρανούς, Ιησούν τον υιόν του Θεού, κρατώμεν της ομολογίας» (ΕΒΡ. 4, 14). Και μην βάλουμε ποτέ λογισμό ότι, αφού ο Χριστός είναι τώρα στους Ουρανούς, δεν θα δείξει ενδιαφέρον για εμάς. Διότι δεν έχουμε Αρχιερέα που δείχνει ασυμπάθεια στις αδυναμίες μας. Ο Χριστός γνωρίζει, καλύτερα από όλους μας, όλα όσα μας συμβαίνουν. Άλλωστε και ο Ίδιος ως άνθρωπος εδώ στη γη αντιμετώπισε κάθε είδους πειρασμό, χωρίς όμως να διαπράξει καμία αμαρτία. Γι’ αυτό μας παροτρύνει σήμερα ο Απόστολος Παύλος να πλησιάζουμε με θάρρος και εμπιστοσύνη στο θρόνο της Χάριτός Του, προκειμένου να λαμβάνουμε συγχώρηση για τις αμαρτίες μας. Να λαμβάνουμε έλεος και χάρη.

Ο Χριστός είχε δεχθεί πολλές δοκιμασίες κατά την επίγεια ζωή Του. Αποκορύφωμα των δοκιμασιών Του ήταν η Σταυρική Του θυσία, όπου πάνω στον Σταυρό υπέμεινε όλα εκείνα τα φρικτά μαρτύρια. Υπέφερε από μεγάλους πόνους, όχι μόνο από τα μαρτύρια αλλά και από τις αμαρτίες των παιδιών Του. Ο Κύριος λοιπόν γνωρίζει από δοκιμασίες, γνωρίζει τι θα πει πόνος. Ο αναμάρτητος δέχθηκε τόσους πειρασμούς. Γι’ αυτό και δείχνει κατανόηση στις αδυναμίες μας, στους πειρασμούς και στις δοκιμασίες μας. Μας καταλαβαίνει, μας συμπονά και μας αγαπά. Και μας περιμένει πάντοτε, προκειμένου να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας, που μας ταλαιπωρούν και μας απογοητεύουν. Μας περιμένει στο Μυστήριο της Εξομολόγησης να μας ξεκουράσει και να μας ειρηνεύσει. Μας περιμένει στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας να μας μεταδώσει το Άχραντο Σώμα Του και το Τίμιο Αίμα Του.

Στη συνέχεια ο Απόστολος Παύλος μας λέει ότι ο κάθε αρχιερέας στην ιερωσύνη των Ιουδαίων επιτελεί το ιερό αυτό έργο του για την ωφέλεια των ανθρώπων στην τέλεση της λατρείας, για να προσφέρει θυσίες για τη συγχώρηση των αμαρτιών του λαού. Και μπορεί να δείχνει συμπάθεια σε όσους αμαρτάνουν, επειδή κι αυτός ως άνθρωπος έχει ανθρώπινες αδυναμίες. Και γι’ αυτό ο Νόμος του επιβάλλει να προσφέρει θυσία όχι μόνο για τις αμαρτίες του λαού του, αλλά και μία ακόμη θυσία για τις δικές του αμαρτίες. Και συνεχίζει ο Απόστολος λέγοντας ότι κανείς δεν παίρνει μόνος του την υψηλή τιμή της αρχιερωσύνης, αλλά όταν τον καλέσει ο Θεός, όπως κάλεσε στο αξίωμα αυτό και τον Ααρών. Έτσι και ο Χριστός δεν δόξασε μόνος Του τον Εαυτό Του, με το να γίνει Αρχιερέας, αλλά Τον δόξασε ο Θεός Πατήρ. «Προσαγορευθείς υπό του Θεού αρχιερεύς κατά την τάξιν Μελχισεδέκ» (ΕΒΡ. 5, 10).

Ο Κύριός μας λοιπόν δοξάσθηκε και ως άνθρωπος με θεϊκή δόξα από τον Θεό Πατέρα Του. Αυτός που τόσο πολύ ταπεινώθηκε ως άνθρωπος, πολύ περισσότερο υψώθηκε από τον Θεό. Και αυτό έγινε γιατί έδειξε απόλυτη υπακοή μέχρι θανάτου στον Ουράνιο Πατέρα Του. Γι’ αυτό ακριβώς και ο Θεός Πατήρ στεφάνωσε τον Κύριό μας ως άνθρωπο με θεϊκή δόξα και τιμή. Και Του έδωσε εξουσία στα επουράνια, στα επίγεια και στα καταχθόνια. Ώστε όλα τα λογικά όντα να αναγνωρίσουν ότι Αυτός είναι ο Κύριος του ουρανού και της γης. Δεν υπάρχει πιο σεβάσμιο και πιο άγιο πρόσωπο, που να πέρασε στη γη, από τον Ιησού Χριστό. Και αυτό γιατί δεν είναι ένας απλός άνθρωπος, αλλά ο Υιός και Λόγος του Θεού, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Ο Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Θα έχει αυτές τις δύο υποστάσεις αιωνίως.

Αγαπητοί μου φίλοι, αυτός ο δρόμος από τη θυσία στην ύψωση, από την ταπείνωση στη δόξα, πρέπει να είναι και ο δρόμος όλων των πιστών. Στον δρόμο της θυσίας και της ταπείνωσης βρίσκεται η αληθινή ύψωση. Όταν υπομένουμε πειρασμούς, περιφρονήσεις και αδικίες. Όταν μας βάζουν στο περιθώριο και μας χλευάζουν. Όταν υπομένουμε δίπλα μας ανθρώπους δύσκολους. Όταν όσους μας αδικούν ή μας αντιπαθούν, τους συγχωρούμε και τους δείχνουμε αγάπη. Βέβαια όλα αυτά δεν γίνονται εύκολα. Άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη. Όμως σιγά-σιγά μπορούμε να καλυτερεύσουμε και να αποκτήσουμε την υπομονή στις δυσκολίες της ζωής. Αν ζητήσουμε τη βοήθεια του Θεού, μπορούμε να τα κατορθώσουμε αυτά που προαναφέραμε. Ας πάρουμε λοιπόν κι εμείς με προθυμία τον ανηφορικό δρόμο του Γολγοθά, έτσι ώστε να οδηγηθούμε από την ταπείνωση στη δόξα, την αληθινή και αιώνια.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ »

« Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΩΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ »

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή (το «κατανυκτικόν Τριώδιον») σκελετώνει ολόκληρη την ορθόδοξη παράδοση, που στην καρδιά της λειτουργείται η αλήθεια ή η ωραιότητα της πνευματικής ζωής. Γιατί πνευματική ζωή, ή όπως λέμε σήμερα ορθόδοξη πνευματικότητα, δεν είναι κάποια μετέωρα ευσεβιστικά συναισθήματα, κάποιος απόκοσμος θρησκευτικός ρομαντισμός, κάποια νοσταλγική μεταφυσική περιπλάνηση. Είναι ένα στάδιο ή μια οδός ασκήσεως, η αλήθεια ή η ωραιότητα της ορθόδοξης ασκήσεως. Όταν, κατά τον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο, η άσκηση είναι «μητέρα του αγιασμού, εξ ου γεννάται η πρώτη γεύσις της αισθήσεως των μυστηρίων του Χριστού». Η ωραιότητα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής συνίσταται στην έξαρση και την ένταση του ασκητικού αγώνα, της πνευματικής πάλης του πιστού, της ελεύθερης αποφάσεώς του «να φέρει στη θνητή σάρκα του τα στίγματα του Χριστού».

Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Σ. Καρδαμάκης

«Κεφάλαια Κατανυκτικά», εκδόσεις «Ακρίτας», σελίδα 15.

«ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ»

Στο σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα, αγαπητοί μου φίλοι, ο Απόστολος Παύλος, διατυπώνει επιγραμματικά ένα μεγάλο μυστήριο της πίστης μας, ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός δεν είναι μόνο άνθρωπος, αλλά είναι και ο προαιώνιος Θεός. Και τεκμηριώνει τη μεγάλη αυτή δογματική αλήθεια αναφέροντας ένα χωρίο της Παλαιάς Διαθήκης, το οποίο λέει τα εξής: «Συ κατ’ αρχάς, Κύριε, την γην εθεμελίωσας, και έργα των χειρών σου εισιν οι ουρανοίˑ αυτοί απολούνται, συ δε διαμένειςˑ και πάντες ως ιμάτιον παλαιωθήσονται, και ωσεί περιβόλαιον ελίξεις αυτούς, και αλλαγήσονταιˑ συ δε ο αυτός ει, και τα έτη σου ουκ εκλείψουσι» (ΕΒΡ. 1, 10-12). Στη συνέχεια ο Απόστολος Παύλος εξηγεί ότι ο Κύριός μας είναι ασυγκρίτως ανώτερος από τους αγγέλους. Σε ποιον από τους αγγέλους έχει πει ποτέ ο Θεός: «κάθου εκ δεξιών μου έως αν θω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου» (ΕΒΡ. 1, 13).

Και αυτό γιατί ο Χριστός είναι ο προαιώνιος Υιός του Θεού. Είναι ο δημιουργός της κτίσης. Αυτός δημιούργησε τον ουρανό και τη γη και όλη την οικουμένη. Βέβαια το σύμπαν ολόκληρο είναι υπόδουλο στη φθορά, μετά την πτώση των Πρωτοπλάστων. Οδηγείται στο τέλος του. Αλλά και η ιστορία των ανθρώπων διαρκώς μεταβάλλεται. Βασιλείες και αυτοκρατορίες εμφανίζονται, ακμάζουν, παρακμάζουν και τελικά εξαφανίζονται. Όλα κάποτε τελειώνουν. Οι γενιές διαδέχονται η μία την άλλη. Κι εμείς ολοένα αλλάζουμε. Ήμασταν παιδιά, μεγαλώσαμε, θα γεράσουμε και στο τέλος θα φύγουμε από αυτή τη ζωή. Θα πεθάνουμε και το σώμα μας θα διαλυθεί στον τάφο. Όμως μετά από τον μακρύ αυτόν ύπνο θα αναστηθούμε και θα εισέλθουμε στην αιώνια ζωή. Αυτή είναι και η ελπιδοφόρα διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Η ζωή μας δεν τελειώνει στον τάφο. Συνεχίζεται και πέρα από αυτόν.

Γι’ αυτόν τον λόγο ας μην αφήνουμε την καρδιά μας να προσκολλάται στα επίγεια και στα φθαρτά. Σε αυτά που φεύγουν και χάνονται. Αλλά να ζούμε με τον πόθο και την αγάπη για τον ασυγκρίτως ανώτερο εκείνο κόσμο που θα ανατείλει, τον αιώνιο και άφθαρτο και αληθινό. Κύριο μέλημά μας πρέπει να είναι ο πόθος μας για τον ουρανό και για την Βασιλεία του Θεού. Εκεί οφείλουμε να στρέφουμε τη σκέψη μας και τη ζωή μας. Εκεί να είναι τα όνειρά μας και οι προσδοκίες μας. Ο στόχος μας θα πρέπει να είναι η κατάκτηση της Βασιλείας των Ουρανών και όχι τα εφήμερα, που μας εγκλωβίζουν στη γη. Όπως πολύ ωραία μας διδάσκει ο Άγιος Ιουστίνος ο Πόποβιτς: «Ο χρόνος της ζωής μας μάς έχει δοθεί για να κερδίσουμε την αθανασία και την αιώνια ζωή» (Οδός Θεογνωσίας, σελίδα 268). Η γη είναι πεδίο μάχης και μαρτυρίου για να αποκτήσουμε την αιώνια ζωή.

Στη συνέχεια ο Απόστολος Παύλος μας θέτει ενώπιον των ευθυνών μας. Αφού λοιπόν, λέει, ο Κύριός μας είναι ο προαιώνιος Θεός, «δια τούτο δει περισσοτέρως ημάς προσέχειν τοις ακουσθείσι» (ΕΒΡ. 2, 1). Πρέπει περισσότερο να προσέχουμε σε αυτά που ακούσαμε και είναι λόγοι του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Γιατί αν δεν προσέξουμε, διατρέχουμε τον κίνδυνο να παρασυρθούμε και να πέσουμε έξω. Και δεν μας συμφέρει να συμβεί κάτι τέτοιο. Γιατί, αν ο νόμος που έδωσε ο Θεός στον Μωϋσή δια μέσου των αγγέλων, αποδείχθηκε βέβαιος, και κάθε παράβασή του τιμωρήθηκε δίκαια, πως εμείς θα ξεφύγουμε την τιμωρία, αν αμελήσουμε μία τόσο σπουδαία σωτηρία; Η σωτηρία αυτή αφού άρχισε να κηρύττεται από τον Ίδιο τον Κύριο, μας παραδόθηκε από τους Αποστόλους, που την άκουσαν απευθείας από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό.

Στο ιερό αυτό κείμενο ο Απόστολος Παύλος μας ζητά να δείξουμε σοβαρότητα και υπευθυνότητα στο νόμο του Θεού. Να τον ακούμε με προσοχή και να προσπαθούμε να τον εφαρμόσουμε. Πόσες φορές ακούμε στην Εκκλησία το ιερό Ευαγγέλιο ή κάποιο κήρυγμα; Πόσες φορές διαβάζουμε στο σπίτι μας την Αγία Γραφή ή κάποιο πνευματικό βιβλίο; Κάθε φορά λοιπόν που ακούμε τον θείο λόγο, να κατανοούμε ότι είναι μεγίστης σπουδαιότητας. Και για τον λόγο αυτό, να τον ακούμε με πίστη και φόβο Θεού. Να τον μελετάμε συχνά και με την ιδιαίτερη προσοχή που του αρμόζει. Με τον τρόπο αυτό θα συγκρατούμε τα θεία νοήματα στη μνήμη μας και στις καρδιές μας. Κι έτσι θα ωφελούμαστε στην πνευματική ζωή και θα έχουμε την ελπίδα να κερδίσουμε την Βασιλεία των Ουρανών. Να κερδίσουμε την αιώνια σωτηρία και να ζήσουμε μαζί με τον Χριστό μας αιωνίως.

Αγαπητοί μου φίλοι, ο Απόστολος Παύλος μας προειδοποιεί, στο σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα, ότι κινδυνεύουμε να χάσουμε τη σωτηρία μας, αν δεν δείξουμε την ανάλογη προσοχή στις θείες αλήθειες που μας φανέρωσε ο Κύριος. Κινδυνεύουμε να τις συνηθίσουμε και σιγά-σιγά να χάσουμε τον δρόμο μας. Και τότε θα είμαστε αναπολόγητοι την ημέρα της Κρίσης. Γιατί δεν μπορούμε να παίζουμε με το νόμο του Θεού και να τον περιφρονούμε. Αυτό τον θείο λόγο ενστερνίσθηκε και ο σήμερα εορταζόμενος Άγιος Γρηγόριος, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ο Παλαμάς. Και εφαρμόζοντας στην πράξη αυτά που άκουγε και μελετούσε, κατάφερε να ζήσει μια πνευματική ζωή, κοντά στον Χριστό και να βρίσκεται κοντά Του αιωνίως. Τη διδασκαλία του Χριστού μας οφείλουμε κι εμείς οι σημερινοί Χριστιανοί να την έχουμε στην καρδιά μας και να προσπαθούμε να την εφαρμόζουμε.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ, π. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΚΑΒΑΡΝΟΣ »

« ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ “ΠΟΛΥΕΔΡΟ” ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ, 03.03.2015 »

Χθες, 3 Μαρτίου και ώρα 6.45 μ.μ., συναντηθήκαμε και πάλι τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης Λογοτεχνίας, στο βιβλιοπωλείο «Πολύεδρο», στην Πάτρα. Συζητήσαμε για το βιβλίο του Jean-Michel Guenassia «Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων», από τις εκδόσεις «ΠΟΛΙΣ». Οι απόψεις των μελών της Λέσχης, που ακούσθηκαν ήσαν ενδιαφέρουσες. Το βιβλίο άρεσε σε όλα τα μέλη.

Η επόμενη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 31 Μαρτίου 2015, στον φιλόξενο χώρο του «Πολύεδρου», όπου θα συζητηθεί το βιβλίο του Arthur Koestler «Το μηδέν και το άπειρο», από τις εκδόσεις «ΚΑΚΤΟΣ».

π. Βασίλειος.