« ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ »

Κατά τη σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου φίλοι, την πρώτη μετά την εορτή της Πεντηκοστής, η Εκκλησία μας τιμά τους Αγίους Πάντες. Τιμά όλους εκείνους τους γενναίους αθλητές της πίστης, που αγωνίσθηκαν να ακολουθήσουν το θέλημα του Θεού και οι οποίοι απολαμβάνουν αιώνια την πνευματική ευφροσύνη της ουράνιας Βασιλείας Του. Η εορτή των Αγίων Πάντων έχει άμεση σχέση με την Πεντηκοστή, που εορτάσαμε την προηγούμενη Κυριακή. Διότι η παρουσία των Αγίων σε κάθε εποχή επιβεβαιώνει ότι είναι πάντοτε ζωντανός ο Θεός. Αποδεικνύει ότι το Άγιο Πνεύμα δεν σταματά να ενεργεί μέσα στην Εκκλησία. Αυτό εξαγιάζει τους ανθρώπους. Το Άγιο Πνεύμα αναδεικνύει Αγίους, ακόμη και στις πιο αντίξοες εποχές. Είναι συγκινητικό το ότι κατά τα τελευταία χρόνια η Εκκλησία μας έχει αναδείξει πολλούς νεοφανείς Αγίους. Αυτό σημαίνει ότι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας βρίσκονται ανάμεσά μας.

Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή έχει άμεση σχέση με την εορτή των Αγίων Πάντων. Μας παρουσιάζει το μυστικό της επιτυχίας τους.  Ακούσαμε σ’ αυτήν ένα λόγο του Κυρίου Ιησού Χριστού, που μοιάζει απόλυτος: «Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος» (ΜΑΤΘ. 10, 37). Δηλαδή, «Όποιος αγαπά τον πατέρα του ή τη μητέρα του παραπάνω από μένα, δεν είναι άξιος για μαθητής μου. Κι όποιος αγαπά τον γιο του ή τη θυγατέρα του παραπάνω από μένα, δεν είναι άξιος για μαθητής μου» (ΜΑΤΘ. 10, 37). Με την παράδοξη αυτή εντολή ο Κύριος δεν αναιρεί τη φυσική αγάπη προς τα συγγενικά πρόσωπα, τα οποία θέλει και να τα αγαπάμε και να τα τιμάμε. Ζητά όμως να αγαπάμε τον Ίδιο περισσότερο ακόμη και από τους γονείς μας και από τα παιδιά μας. Να Τον αγαπάμε περισσότερο και από τον εαυτό μας.

Τέτοια θερμή και απόλυτη αγάπη προς τον Θεό είχαν οι Άγιοι της Εκκλησίας μας. Έζησαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους της ιστορίας και σε ποικίλους τόπους του κόσμου. Αγωνίσθηκαν δε κάτω από ξεχωριστές συνθήκες ο καθένας. Άλλοι από αυτούς έταξαν τον εαυτό τους στη διάδοση του Ευαγγελίου. Άλλοι υπέστησαν μαρτύριο αίματος θυσιάζοντας τη ζωή τους. Άλλοι επέλεξαν τους κόπους της ασκητικής ζωής. Όλοι τους όμως είχαν ένα κοινό στοιχείο· τη θερμή αγάπη προς τον Κύριο. Αν μελετήσουμε τα συναξάρια της Εκκλησίας μας, θα διαπιστώσουμε ότι οι Άγιοι αγάπησαν τον Θεό πρώτα και πάνω από κάθε τι άλλο στη ζωή τους. Αγάπησαν τον Θεό περισσότερο και από την ίδια τη ζωή τους. Μας διδάσκουν δε σήμερα με το παράδειγμά τους ότι, αν κάποιος επιθυμεί να γίνει Άγιος, καλείται να αγαπήσει τον Κύριο περισσότερο από οποιονδήποτε και από οτιδήποτε στον κόσμο.

Ο Κύριος στη συνέχεια της Ευαγγελικής περικοπής προαναγγέλλει και το κέρδος που θα λάβει όποιος Τον αγάπησε περισσότερο και από την οικογένειά του· αυτός «εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει» (ΜΑΤΘ. 19, 29). Δηλαδή, «θα πάρει εκατό φορές περισσότερα και θα κληρονομήσει την αιώνια ζωή» (ΜΑΤΘ. 19, 29). Αυτό το χωρίο του Ευαγγελίου αναφέρεται στην πνευματική ανταμοιβή που δίνει ο Χριστός σε όσους θυσιάζουν τις γήϊνες προσκολλήσεις ή τις οικογενειακές τους σχέσεις για χάρη της πίστης. Σύμφωνα με τη διδασκαλία των Πατέρων, η φράση «εκατονταπλασίονα λήψεται» (ΜΑΤΘ. 19, 29) δεν έχει υλική έννοια, αλλά δηλώνει την πνευματική πληρότητα, την ειρήνη και την αγάπη που λαμβάνει ο πιστός μέσω της νέας του πνευματικής οικογένειας, δηλαδή της Εκκλησίας. Όταν ο άνθρωπος δίνει την καρδιά του στον Χριστό, κερδίζει πολλαπλάσια.

Ασφαλώς είναι απερίγραπτη η ευφροσύνη, η πληρότητα και η χαρά, που θα απολαμβάνει αιώνια ο πιστός στην Βασιλεία του Θεού. Το εντυπωσιακό όμως είναι ότι και στην παρούσα ζωή λαμβάνει πολύ περισσότερα από αυτά που θυσίασε. Αυτή η διαπίστωση συμπυκνώνει απόλυτα την υπόσχεση και τη βιωματική εμπειρία της Χριστιανικής πίστης, επιβεβαιώνοντας τα λόγια του Ιησού ότι όποιος θυσιάζει τα εγκόσμια για Εκείνον, λαμβάνει το «πολλαπλάσιο» από την παρούσα κιόλας ζωή, πέρα από την αιώνια ζωή στην Βασιλεία του Θεού. Η πνευματική αυτή ανταμοιβή μεταμορφώνεται καθημερινά σε συγκεκριμένα βιώματα και αξίες. Ο άνθρωπος που αγαπά τον Χριστό περισσότερο από κάθε τι στη ζωή του έχει εσωτερική ειρήνη, αγαπά άνευ όρων τους συνανθρώπους του, αισθάνεται την πνευματική συγγένεια που υπάρχει μεταξύ των πιστών στην Εκκλησία και αντέχει στις θλίψεις.

Αγαπητοί μου φίλοι, ο Χριστιανός με τη ζωντανή αγάπη του προς τον Θεό εισάγεται σε μια άλλη οικογένεια, πνευματικής φύσης. Αναγεννάται μέσα στην κολυμβήθρα του αγίου Βαπτίσματος,. Εισέρχεται στην πνευματική οικογένεια της Εκκλησίας. Περιστοιχίζεται από πνευματικούς αδελφούς και πατέρες που τον φροντίζουν. Έχει πραγματικό Πατέρα τον Ίδιο τον Θεό. Πατρικό σπίτι είναι η Εκκλησία. Στην ουράνια αυτή οικογένεια ο πιστός τρέφεται με το θεϊκό Σώμα και Αίμα του Κυρίου. Ξεπερνά τα βιολογικά όρια της φυσικής οικογένειας και εισέρχεται σε μια άλλη πραγματικότητα, που αρχίζει δια της Εκκλησίας από αυτήν εδώ τη ζωή και τελειοποιείται στην αιωνιότητα, στη μεγάλη οικογένεια της θριαμβεύουσας Εκκλησίας, δηλαδή των Αγίων. Μακάρι να μας αξιώσει ο Κύριος να βρεθούμε μέσα σε αυτή την πνευματική οικογένεια. Μακάρι να μας αξιώσει ο Κύριος της χαράς αυτής!

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.