« ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ: ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ, ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ Ι.Μ. ΚΑΡΑΚΑΛΛΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ, ΙΟΥΛΙΟΣ 2024 »

« ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ »

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, αγαπητοί μου φίλοι, μας παρουσιάζει στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή το θαύμα της θεραπείας των δύο δαιμονισμένων από τον Κύριο Ιησού Χριστό και τον πνιγμό της αγέλης των χοίρων. Αυτά τα δύο γεγονότα αναστάτωσαν τους κατοίκους των Γεργεσηνών. Έσπευσαν να συναντήσουν τον Χριστό, όχι όμως για να Του εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους ή να Τον προσκυνήσουν ως απεσταλμένο του Θεού, αλλά για να Τον διώξουν από την περιοχή τους. «Και ιδού πάσα η πόλις εξήλθεν εις συνάντησιν τω Ιησού, και ιδόντες αυτόν παρεκάλεσαν όπως μεταβή από των ορίων αυτών» (ΜΑΤΘ. 8, 34).  Ο Κύριος λοιπόν σεβάσθηκε την επιθυμία τους κι αφού μπήκε σ’ ένα πλοίο, πέρασε στην απέναντι όχθη της λίμνης. Η πράξη αυτή των Γεργεσηνών δυστυχώς επαναλαμβάνεται μέσα στην ιστορία. Συχνά ο Χριστός διώκεται από τη ζωή των ανθρώπων.

Γιατί όμως οι άνθρωποι διώχνουν τον Κύριο και πως εμείς θα Τον έχουμε μόνιμο ένοικο της καρδιάς μας; Στα ερωτήματα αυτά θα εστιάσουμε την προσοχή μας. Οι κάτοικοι των Γεργεσηνών σίγουρα θα εντυπωσιάσθηκαν από τα θαυμαστά αυτά γεγονότα που έγιναν από τον Κύριο. Είδαν τους πρώην δαιμονισμένους να είναι πλέον θεραπευμένοι.  Ένιωσαν όμως τον έλεγχο, διότι η εκτροφή των χοίρων ήταν παράνομη για τους Εβραίους. Αισθάνθηκαν επιπλέον φόβο μήπως χάσουν τις περιουσίες τους, τα έσοδα που αποκόμιζαν από τους χοίρους. Δεν τους συνέφερε οικονομικά να μείνει μαζί τους ο Χριστός. Τους κόστιζε η παρουσία Του. Γι’ αυτό αποφάσισαν να Τον διώξουν όσο γρηγορότερα μπορούσαν από την περιοχή τους. Τους χάλαγε τα σχέδια. Ήταν γι’ αυτούς ένα εμπόδιο, το οποίο έπρεπε να το παραμερίσουν με οποιονδήποτε τρόπο. Ο Χριστός έπρεπε να φύγει από κοντά τους.

Αιώνες τώρα ο Κύριος διώκεται από τους ανθρώπους. Είναι ανεπιθύμητος στη ζωή τους. Αποβάλλεται από την ανθρώπινη κοινωνία τους διότι η παρουσία Του ελέγχει και κοστίζει. Ο νόμος Του, η θεϊκή διδασκαλία Του, τα θεόπνευστα λόγια Του, η άσπιλη μορφή και ζωή Του προβάλλουν ένα πρότυπο ζωής που έχει γνώμονα την αγάπη, την ταπείνωση, την καθαρότητα και ασφαλώς ελέγχουν κάθε άνθρωπο που θέλει να ζει χωρίς ηθικούς φραγμούς, έχοντας ως κέντρο τον εαυτό του, το θέλημά του, τα πάθη του. Ο Χριστός κάνει λόγο για αιώνια ζωή, για αιώνια ανταπόδοση των έργων μας. Κι αυτό είναι δύσκολο να το κατανοήσουν άνθρωποι που ζουν υλιστικά και μόνο για το τώρα. Τέτοιοι άνθρωποι θέλουν να ζήσουν μόνο τις εφήμερες απολαύσεις αυτής της γης. Ο Χριστός προσβάλλει τα συμφέροντά τους. Γι’ αυτό και δεν Τον θέλουν στη ζωή τους.

Τέτοιοι άνθρωποι, που είναι η πλειοψηφία στην εποχή μας, δεν ανέχονται να επεμβαίνει ο Θεός στη ζωή τους. Οι άρχοντες Τον διώχνουν ψηφίζοντας ασεβείς νόμους, οι αρχόμενοι χειροκροτούν και ψηφίζουν τέτοιους πολιτικούς γιατί τους ικανοποιούν τα πάθη τους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θέλουν να έχουν σχέση με τον Χριστό και την Εκκλησία Του. Δεν θέλουν να γνωρίζουν τους δρόμους της αρετής. Δεν θέλουν να μάθουν τις εντολές Του. Ο Κύριος λοιπόν σέβεται την επιθυμία των ανθρώπων αυτών, την ελεύθερη επιλογή τους και τους αφήνει. Αυτή η κατάσταση που επικρατεί στη σημερινή εποχή είναι μια καλή αφορμή και για εμάς, για αυτοεξέταση. Είναι καιρός να εξετάσουμε τον εαυτό μας για το πως πορευόμαστε σε αυτή τη ζωή. Αν ζούμε όντως πνευματική ζωή. Να κάνουμε αυτοκριτική για τις πράξεις μας και να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τους άλλους.  

Εμείς βέβαια αγαπάμε τον Χριστό και ζούμε μέσα στην Εκκλησία Του. Μήπως όμως το θέλημά Του μας φαίνεται κάποτε βαρύ και αυστηρό; Μήπως θεωρούμε τις εντολές Του ανεφάρμοστες στην εποχή μας; Μήπως τελικά επιλέγουμε να ζούμε όπως μας αρέσει, να ικανοποιούμε τα πάθη μας, να προσαρμόζουμε τη διδασκαλία Του στα δικά μας μέτρα; Αν κάποιες φορές επηρεαζόμαστε από τη νοοτροπία αυτή, ας γνωρίζουμε ότι απωθούμε τελικά τον Χριστό από τη ζωή μας. Ο Κύριος θέλει ανθρώπους ολοκληρωτικά δοσμένους σ’ Εκείνον. Θέλει πλήρη αυταπάρνηση. Μας το είπε άλλωστε με σαφήνεια: «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι» (ΜΑΡΚ. 8, 34). «Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει τον σταυρό του κι ας με ακολουθεί» (ΜΑΡΚ. 8, 34). Είναι ξεκάθαρος ο λόγος του Κυρίου μας!

Αγαπητοί μου φίλοι, ας κρατάμε κοντά μας τον Κύριο, όσο κι αν μας κοστίζει αυτό. Ας μην Τον θυμόμαστε μόνο όταν έχουμε ανάγκη από τη βοήθειά Του σε κάποιο πρόβλημά μας. Ας Τον έχουμε μόνιμο ένοικο στην καρδιά μας. Το δικό Του θέλημα ας ορίζει τη ζωή και τις επιλογές μας. Ας αποθέτουμε τη ζωή μας σ’ Εκείνον, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Και τότε ας είμαστε βέβαιοι ότι θα αποκομίζουμε το μέγιστο κέρδος. Άλλωστε «η ευσέβεια είναι ωφέλιμη για όλα, επειδή υπόσχεται τη ζωή και την τωρινή και τη μελλοντική» (Α΄ ΤΙΜ. 4, 8), τονίζει ο Απόστολος Παύλος. Η θεάρεστη ζωή φέρνει επίγειες και ουράνιες ανταμοιβές. Αν έχουμε μέσα μας τον Χριστό, θα απολαμβάνουμε την απόλυτη πληρότητα σε αυτήν εδώ τη ζωή και επιπλέον θα κληρονομήσουμε τα άφθαρτα και αιώνια αγαθά της Βασιλείας Του. Αξίζει λοιπόν τον κόπο να βάλουμε τον Χριστό στην καρδιά μας.

Με αγάπη Χριστού,

π. Βασίλειος.

« ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ »

Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντελέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του Μαξιμιανού (286-305 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ο οποίος ήταν εθνικός και μετά τις νουθεσίες του γιου του έγινε χριστιανός. Μητέρα του ήταν η Ευβούλη, η οποία προερχόταν από χριστιανική οικογένεια. Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας.

Κάποια στιγμή όταν οχιά δάγκωσε έναν νεαρό και ουσιαστικά τον θανάτωσε ο Άγιος Παντελεήμονας επικαλούμενος τον Χριστό τον ανάστησε.

Αφορμή του μαρτυρίου του στάθηκε ένα ακόμα θαύμα του Αγίου. Κάποτε είχε θεραπεύσει έναν τυφλό, ο οποίος και ανέφερε το γεγονός της θεραπείας του στον βασιλιά, λέγοντάς του ότι τον θεράπευσε ο Παντελέων στο όνομα του Χριστού, στον οποίο και ο ίδιος πλέον πίστευε. Ο βασιλιάς αφού τον άκουσε, αμέσως διέταξε και τον αποκεφάλισαν. Ο ίδιος ο Παντελέων προσήχθη στον βασιλιά, ο οποίος διέταξε τον βασανισμό του με σκοπό την άρνηση της πίστεώς του.

Ο Άγιος βασανίσθηκε σκληρά με διάφορους τρόπους, όμως δεν υπέκυψε στις πιέσεις αφού ο Κύριος εμφανίσθηκε μπροστά του με τη μορφή του πνευματικού του Ερμόλαου και του έδωσε θάρρος. Τέλος διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του και τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που τον καλούσε όχι ως Παντελέοντα αλλά ως Παντελεήμονα. Μόλις όμως ο δήμιος άπλωσε το χέρι του για να κόψει με το σπαθί του το κεφάλι του Αγίου, το σπαθί λύγισε και το σίδερο έλιωσε σαν κερί. Μπροστά σε τέτοιο θαύμα και οι παραβρισκόμενοι στρατιώτες έγιναν χριστιανοί. Τότε ο Άγιος εκουσίως παραδόθηκε στο μαρτύριο. Λέγεται ότι από τη πληγή του δεν έτρεξε αίμα αλλά γάλα και το δέντρο της ελιάς, στο οποίο τον είχαν δέσει καρποφόρησε ξαφνικά.

www.saint.gr

« Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ (ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΟΥΚΟΣ) »

Η Αγία οσιοπαρθενομάρτυς Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη από ευσεβείς γονείς, που πέθαναν όταν αυτή ήταν μόλις είκοσι χρόνων. Τότε μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς και αφοσιώθηκε στη διάδοση του Ευαγγελίου.

Η δράση της έγινε γνωστή στον αυτοκράτορα Αντωνίνο, ειδωλολάτρη ακόμα τότε, που την κάλεσε και προσπάθησε να τη μεταστρέψει στην ειδωλολατρία.

Βλέποντας την εμμονή της στην πίστη του Χριστού, πρόσταξε να της βάλουν στο κεφάλι μια πυρακτωμένη σιδερένια περικεφαλαία. Ο Θεός όμως τη φύλαξε και δεν έπαθε τίποτα.

Τότε ο βασιλιάς την έστειλε δεμένη στη φυλακή, ώσπου να σκεφτεί τι θα της έκανε.

Εκεί η αγία προσευχόταν με δάκρυα κι έλεγε:

– Κύριε, στήριξέ με στην αληθινή πίστη Σου και λύτρωσέ με από τις παγίδες του εχθρού, «ότι προς Σε ήρα την ψυχήν μου».

Ενώ προσευχόταν, γύρω στα μεσάνυχτα, εμφανίστηκε άγγελος Κυρίου, που κρατούσε στα χέρια του φωτεινό σταυρό, καλάμι, σπόγγο και στεφάνι.

– Χαίρε, Παρασκευή, αθλήτρια του Χριστού, της είπε. Μη φοβάσαι τα βασανιστήρια των τυράννων. Γιατί ο Κύριος, που έπαθε και σταυρώθηκε για τη σωτηρία των ανθρώπων, θα είναι βοηθός σου!

Αμέσως ο άγγελος την έλυσε από τα δεσμά κι έγινε άφαντος.

Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν, αλλά η αγία έμεινε σώα.

Τελικά ο αυτοκράτορας Αντωνίνος πίστεψε και βαπτίστηκε χριστιανός, αφού η αγία τον γιάτρεψε από τύφλωση.

(Από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας»)

www.pemptousia.gr